Dr. Nedim İnce    

16 Ekim tarihi Birleşmiş Miletler tarafından “Dünya Açlık Günü” ilan edilmiştir. 16 yıldır bu gün dünyadaki açlığa dikkat çekilmekte, aç insan sayısını azaltmanın yolları aranmaktadır.

Dünya Gıda ve Tarım Örgütü’nün (FAO) verileri dünyadaki aç insanların 1 milyar sınırına yaklaştığını göstermektedir.

Dünya Bankası ve İMF uzun yıllardır ülkelere tarımı ikinci plana atmalarını öğütlemekte bununla da kalmayıp dayatmaktadır. Tarım politikaları bir yandan kendini doyurmadan piyasayı doyurmaya doğru evrilirken diğer yandan bu alana kamu yatırımları %4’lere gerilemiştir. Tarıma yaklaşımın değişmesi sonucunda bir yanda kendi toprağında refah içinde yaşamasa da karnını doyurabilen insanlar artık doyamamaya, diğer yanda tarlasını terk etmek zorunda kalarak kırdan kente göçenlerin önemli bir kısmı da işsizlikle birlikte açlığın kucağına düşmeye başlamışlardır.

2000 yılından sonra dünya ekonomisinde global olarak büyük gelişme olması aç insan sayısını azaltmamış, aksine arttırmıştır. Ekonomik büyümenin getirisi zenginler tarafından paylaşılmış, zengin daha zengin, fakir daha fakir olmuş ve açlık büyümüştür. Hüseyin Baş’ın Cumhuriyet Gazetesi’nde(19.10.09 Açlıkla Savaş)ki makalesinden öğreniyoruz ki dünyanın en zengin %2’si tüm zenginliklerin yarısından fazlasına sahiptir ve dünya nüfusunun yarısından fazlası ile zenginliklerin sadece %1’i ile yetinmek zorunda bırakılmaktadır.

Açlığın boyutlarını aynı makaleden kısa bir alıntı ile göstermek mümkün.

“(..)Çıplak gerçek o ki, bugün açlık ve az beslenmeden, çocuklar dahil günde 25 bin insan ölmektedir. Açlık her altı saniyede 14 bin çocuğu öldürmektedir. Çok sayıda ülke, yoksullarının sayılarını sağlıklı biçimde saptamaya yanaşmamaktadır. 163 ülkeden sadece 57’si yoksullarının sayılarını saptayabilmiştir(..).”

Son küresel ekonomik krizde batan şirketlerin kurtarılması için saçılan paraların %1 bile dünyada açlık sorununu çözmeye yetecek bir miktar olması, gelişmiş ülkelerin açlıkla mücadele için vaat ettiği 22 milyar doların ancak 2,5 milyar dolarını ödemiş olmaları işin insani boyutunu daha da vahimleştirmektedir.

Dünyada ekonomisinin hacmine göre oldukça küçük bir oranın açlıkla mücadeleye ayrılmasıyla sorunun büyük ölçüde çözülebileceği gerçeğinden yola çıkarak sistem içinde bile yapılacak çok şeyin olduğunu düşünebilir ve çözüm yolları üretebiliriz. Ve de üretilen çareleri yaşama geçirmek için harekete geçebilir, politikacıları harekete geçirebiliriz. Bunun için itici gücün yukarıdaki satırlarda saklı olduğuna inanıyorum.

Yazıyı; bu makaleye başlık olan cümleyi de içeren, diğer bir alıntıyla bitirelim.

“BM’ler uzmanlarından ünlü bilim adamı Jean Ziegler “İnsanların açlıktan ölmesi cinayettir” derken yerden göğe haklıdır.

Suç hepimizin!”

Dr. Nedim İnce         

www.mersinyasam.com    

Dr. Nedim İnce'ye teşekkürlerimizle

Denizce

27.10.2009