|
4. TEKNE YAPIM
MALZEMELERİ
Günümüzde başlıca
yapım malzemeleri CTP (Cam Takviyeli Polyester - fiberglas),
ahşap ve metal (çelik veya alüminyumdur). Beton inşa tekniği hiç
bir dönemde önemli bir rol oynamamıştır. Günümüzde yapılıp
satılan teknelerin ezici bir çoğunlukla CTP’den mamul olması,
geleneksel tekne yapım malzemesi ahşabın ve metal teknelerin
önem ve kıymetini azaltmamaktadır. Fiberglas malzemenin
yaygınlığı,bu malzemenin üstünlüğünden veya en iyi yat yapım
malzemesi olmasından değil, seri imalata imkan tanıyan tek
malzeme olmasındandır. Büyük ve orta ölçekte tersanelerin
ulaştıkları yıllık üretim ve satış rakamları, kalıp
teknolojileri ile diğer malzemelere oranla çok kısa sürede tekne
imalatına imkan tanıyan fiberglas sayesinde mümkündür. Bu
nedenle zamanımızda ahşap ve metal ya küçük işletmelerin ya da
seri üretim yerine müşteriye özel üretim yapan tersanelerin
tercihleridir. Ayrıca belli tekne boylarından itibaren metal
gövdeler, mukavemetleri nedeniyle, ahşap veya fiberglasın yerini
almaktadır.
Fiberglas;
cam elyafı ve bunları birbirine yapıştırmak için kullanılan
reçinelerden oluşan plastik bir malzemedir. Hafifliği yanısıra
yeterli mukavemet değerlerine sahip olması,elastikiyeti ve yapım
kolaylığı CTP’nin aranan bir tekne yapım malzemesi olmasını
sağlamıştır.Teknesinin bakımı ile uğraşmaktansa, keyfini sürmeyi
yeğleyen (hangimiz böyle
değiliz?) amatör denizcinin umduğu oranda (yani hiç) bakım
gerektirmeyen bir malzeme değildir. Ancak diğer malzemelere göre
daha az emek gerektirdiği doğrudur.Tekne yaşlandıkça bakım
ihtiyacı artar. Teknenin dış yüzeyinde teknenin bordasına renk
veren gel-coat zamanla çatlayabilir ve renk özelliklerini
kaybederek solar.Bir süre sonra teknenin aynen ahşap veya metal
tekneler gibi boyanması ve bu işlemin belli aralıklarla
tekrarlanması gerekir. Zamanla delaminasyon veya osmoz gibi
ciddi problemler oluşabilir. Şu an dünyada ilk yapılmış
fiberglas tekneler 50 yaş civarında olup,hala sağlam ve
güvenilir durumdadırlar. Özellikle 1960 – 70’li yıllarda
malzemenin özellikleri henüz tam bilinmezken, tedbir olarak
aşırı cidar kalınlıkları ile üretilmiş teknelerin iyi bir
şöhreti vardır.
Ahşap;
yatçılığın doğuşundan beri klasik tekne malzemesidir. İşleme
kolaylığı, hafifliğinin yanısıra sağlamlığı, soğuğu sıcağı izole
edebilmesi, diğer malzemelere oranla yorulmaya karşı
mukavemeti,görüntüsü ve sıcaklığı yatçılara hep cazip gelmiştir.
Geleneksel usullerle yapılmış tekneler senelik bakım
gerektirseler de; modern inşa yöntemleriyle yapılmış ahşap
teknelerin bakım ihtiyacı çok azalmıştır. Günümüzde 100 yaşını
aşmış ve restorasyon işleminden sonra bu gün eski günlerine
oranla çok daha fazla kullanılan ve zorlanan klasik ahşap yarış
yatları mevcuttur. Ahşap tekneler yapım tarzları gereği; tamamen
terk edilmedikleri takdirde hakikaten neredeyse sonsuz ömürlü
olabilirler. On yıllar içinde bir teknenin güvertesi,
kaplamaları, mobilyası, hatta omurgası değişik zamanlarda
sırayla yenilenebilir ve tekne diri olarak hep ayakta
tutulabilir.
Metal;
Çelik gemi yapımında 300 yıldır kullanılmaktadır. Gemi
çeliğinin gelişimi, II.Dünya Savaşının hemen akabinde perçin
yerine kaynak teknolojisinin uygulanması, pasla savaş
yöntemlerinin gelişmesi ve boya teknolojisindeki yenilikler sac
tekneleri sağlam ve güvenilir tekne isteyen yatçıların dikkate
almaları gereken bir alternatif haline getirmiştir.Özellikle
uzun gezilere,dünya seyahatine çıkmayı planlayan gezginler metal
tekneleri yeğleyebilmektedir. Saç tekneler aynı ebatlardaki CTP
ve ahşap teknelere göre daha ağırdırlar.Yapım, bakım ve
tamirleri neredeyse dünyanın her köşesinde ve kısıtlı imkanlarla
bile mümkün olabilir.
Alüminyum
tekneler bakım gerektirmemeleri, hatta aslında boyaya da ihtiyaç
duymamaları, işleme kolaylıkları (ancak kaynak işlemi çeliğe
göre biraz daha uzmanlık gerektirir) ve hafiflikleri yanında
sağlamlıkları nedeniyle iddialı ve pahalı tekneler, süper ve
megayatlar dünyasında çok sık rastlanan kıymetli ürünlerdir.
Alüminyum tekneler elektriki korozyona karşı iyi korunmuş
olmalıdırlar.
4.1
CTP (
fiberglas)
Reçine ve cam elyafları çok çeşitli kullanım alanları için
çeşitli formlarda üretilirler. Tekne inşasında deniz sektörü
için üretilmiş ürünler kullanılmalıdır.
4.1.1
Polyester reçineler
Polyester reçineler
koyu kıvamlı ve zor akan, neredeyse renksiz sıvılardır. İki
bileşenli bir reçine olup, sertleşmesi için katalizatör etkisi
gösteren MEKP adıyla bilinen organik peroksit’lerin ilavesi
gerekir. (% 1-2 oranında) Sertleşme süresi ortam sıcaklığına
bağlı olup, sertleştirici de denilen katalizatörlerin
karışımdaki payına bağlıdır. Reaksiyonu yavaşlatmak gerektiğinde
inhibitör adı verilen katkılar kullanılır. Reçinenin normal oda
sıcaklığında sertleşebilmesi için 3.bir malzemeye ihtiyaç
vardır. Hızlandırıcı adı verilen bu malzeme bazen reçinenin
içine önceden karıştırılmakta ve reçine bu şekilde piyasaya
verilmektedir. Hızlandırıcıyı polyestere karıştırmak dikkat
ister, karışım sırasında oluşan kimyasal reaksiyon bir patlama
oluşturabilmektedir. Polyester reçinelerinin temel maddesi
Styrol hafif zehirleyici özellikte ve reaksiyon sırasında
buharlaşan bir malzemedir. Polyester atölyelerinden veya yeni
teknelerden bildiğimiz koku uçan Styrol’ün kokusudur.
Polyester reçineleri
soğuk ve rutubete duyarlıdırlar. Kaliteli tekneler üretmek için
yapım işlemi ve teknenin sertleşmesi süresince atölyede sıcaklık
ve rutubetin kontrol altında tutulması gerekir.
4.1.2
Epoksid reçineler
Görünüş ve kullanım özellikleri bakımından polyester reçinelere
çok benzemekle beraber, başka bir reçine grubundandırlar. Daha
pahalı ve daha üstün mekanik özelliklere sahiptirler. Epoksi
reçinelerin su geçirmezliği polyestere göre 3 kat daha fazladır.
Aynen polyester gibi 2 bileşenli olup, polyestere göre karışım
oranları çok daha hassas ayarlanmalı ve hata yapılmamalıdır.
Epoksi reçineler sıcaklık ve rutubete polyestere oranla daha az
hassastırlar.
|

Epoksi reçineler |
|
Özel sertleştiricilerle sıfır derecenin altındaki sıcaklıklarda
bile kullanılabilirler. Ayrıca su geçirgenlikleri polyester
malzemelere göre çok düşük olduğundan, polyester uygulamasındaki
gelcoat yerine kullanılabilirler. Epoksid reçineler güneşin
ultraviyole ışınlarına hassas olup, zamanla sararırlar, bu
nedenle UV-ışınlarına karşı koruma sağlayan bir son kat boya
veya vernikle korunmalıdırlar. |
4.1.3
Sertleştirici, hızlandırıcı ve yavaşlatıcılar
MEKP (Metiletilketonperoksit) yanıcı bir malzeme olup, reçineye mümkün
olduğunca hassasiyetle (ufak miktardaki karışım hazırlamada
ölçekli bir enjektör veya damlalık kullanılabilir).
Sertleştirici unutulduğu takdirde reçine hiç bir zaman tam
sertleşmeyecek, tam mukavemetine ulaşmayacak ve su geçirmezlik
özelliği kaybolacaktır.
Hızlandırıcılar ise atölye sıcaklığı olan 15-250C
derecelerde reaksiyonun başlaması için gereklidir, reaksiyon bir
kere başladıktan sonra ısı üreterek tam sertleşme sağlanan kadar
devam eder.
Aynı şekilde yavaşlatıcı (inhibitör) ilavesiyle reaksiyon
yeterli uygulama zamanını kazanmak için yavaşlatılabilir.
4.1.4. Cam elyafları, rowing’ler,gel
coat’lar ve diğer destek malzemeleri
Silisyum-, Kalsiyum-, Alüminyum ve Boroksit karışımından meydana
gelen gözle seçilmesi zor cam elyaf tanecikleri bir bağlayıcı
malzeme aracılığı ile birbirine bağlanarak aynen kumaş topları
gibi,belli boy ve ölçülerde satılır. Bağlayıcı eleman işlenme
sırasında reçine tarafından çözülür ve elyaflar bir alttaki
katla ve birbirleriyle reçineler sayesinde yapıştırılırlar.
Elyaflar metrekare ağırlıklarına göre tasnif edilir ve
satılırlar(300, 450 veya 600 g/m2
gibi ).
Elyaflar ayrıca örgü halinde, örneğin işlem sırasında daha
sağlam ara katlar oluşturmak maksadıyla, imal edilir ve
kullanılırlar. Dış yüzeyde kullanıldıklarında örgü yapıları
gözle görüleceğinden en dış yüzeylerde uygulanmazlar.
Rowingler belli noktalarda özel destek ve kuvvetlendirici
elemanlar olarak kullanılmak üzere ip formunda örülmüş elyaf
malzemesidir.
Gelcoat gövdenin en dışını oluşturan ve tekneye rengini ve
düzgün parlak yüzeyini, ayrıca su geçirmezliğini sağlayan özel
polyester reçinedir. Gelcoat’la içeriye doğru onu takip eden cam
elyafı katları birbirlerine ne kadar iyi nufüz etmiş ve
kaynamışlarsa netice o kadar iyi olacaktır.
Yarış tekneleri ve
yüksek evsaflı gövde imali gereken durumlarda yüksek mukavemetli
elyaflar kullanılır. Bunlar Du Pont firmasının Kevlar adı ile
pazarladığı aramid elyaflar veya karbon elyaf malzemelerdir.
Macun ve dolgu malzemeleri:Reçinelerin içine kullanım alanına
göre çeşitli malzeme tozları (talk, silisyum, grafit, alüminyum
veya demir, çeşitli taş tozları) karıştırılarak macun veya dolgu
malzemeleri üretilebilir.

Elyaf |
|

Örgü Elyaf |
|

Rowing Örgü |
4.2
Ahşap
Tekne yapımcılığının hatta belki insanlığın en eski malzemesi
olan ahşap; özellikle modern yapım yöntemleriyle uzun ömür,
hafiflik gibi kriterlerde diğer malzemelere önemli bir
alternatiftir. Modern ahşap yapım yöntemleriyle üretilen
tekneler kullanılan malzemeler gereği ‘’plastik’’leşerek
fiberglas teknelerin tüm olumlu özelliklerini bünyelerinde
toplarken, CTP yapımının bazı dezavantajlarını da taşımazlar.
4.2.1. Tekne inşasında kullanılan
ahşap cinsleri
Tekne yapımında
kullanılacak ahşap cinslerini belirleyen bir kaç ana faktör
vardır. Ahşabın ömür özelliği,sağlamlığı, ağırlığı ve rutubet
ile hava sıcaklığına göre uzama katsayısı ve çarpılma eğilimi en
önemli seçim kriterleridir. Tekne Yapımında kullanılacak ahşap
kurutulmuş olmalı ve yaklaşık % 15’lik bir nem barındırmalıdır.
Aynı şekilde tekne kaplamasında kullanılmış ahşap tekne denize
indirildikten sonra,bünyesine su çekerse, uzamaya çalışır ve
büyük kuvvetler oluşturur. Bu nedenle özellikle karina
bölgesinde, uzama katsayısı düşük ahşap cinsleri kullanılmalı ve
ahşap su etkisine karşı iyi şekilde korunmuş olmalıdır.
İyi bir
konstrüksiyonda göz önüne alınması gereken diğer bir ahşap
özelliği ise ahşabın en güçlü olduğu halin, elyafları yönünde
basınç yüküne maruz kalması durumudur. Aynı yönde çekme
yüklerinde ahşabın mukavemeti yarı yarıya azalır. Elyaf yönüne
dik olarak çekme mukavemeti 1/16 değerine, basma mukavemeti ise
1/5 ile 1/10 değerine düşer (elyaf yönünde basma mukavemetine
göre).
Ahşap ne kadar dayanıklı ve mukavimse, o derece de ağırdır. Bu
nedenle tekne yapımında hava ve deniz şartlarına açık veya
yüksek mukavemet değeri gerektiren yapım parçaları başka
ağaçlardan, yük ve suya fazla maruz kalmayan kısımlar ise daha
hafif ağaçlardan yapılır.
Ağaçların ömürleri uzun ömürden kısaya doğru, 1’den 5’e kadar
numaralanırlar.
Teak, Iroko, Makore, Afrormosia
gibi egzotik ağaçlar en uzun ömürlü ağaçlardan olup 1.sınıf (25
seneden fazla ömür), Meşe, Maun, Sipo gibi iyi
tekne yapımında en sık rastladığımız ahşaplar 15-25 sene asgari
ömür beklentisiyle 2.sınıf, Oregon pine gibi ağaçlar
3.sınıf olup,genelde tüm iğne yapraklı ağaçlar 3. veya 4.
sınıftadırlar ve yük taşıyan veya suyun etkilerine açık
alanlarda kullanılmamalıdırlar. Ancak malzemelerin işleme
özellikleri, mukavemet değerleri, fiyatları veya yapıştırma
özellikleri gibi diğer kriterler, seçimde ömrünün yanında önemli
rol oynar. (Ömür tespitinde kullanılan kriter hiç bir koruyucu
işlem görmemiş ahşap örneğinin rutubetli, açık ortamda toprak
üzerinde tutulmasıyla belirlenir. Dolayısıyla teknede beklenen
ömür çok daha fazladır)
|
Tik
(teak) |
|
Maun
(mahagony) |
|
Sapelli-maun |
|
Meşe |
4.2.2
Kontrplaklar
Masif ağacın
aksine kontrplaklar çalışma (uzama, kısalma, çarpılma) eğilimi
göstermezler ve elyaf yönüne dik çekme mukavemetleri masif
tahtadan yüksektir. Daima tek sayılı katmanlardan (3,5 gibi)
meydana gelir. Bu katlar daima elyaf yönleri birbirlerine göre
900
dik gelecek şekilde yerleştirilir ve özel bir yapıştırıcı ile
birbirine bağlanır. Tekne inşasında kullanılacak kontrplak özel
şartlara sahip olup, pahalıdır. İngiliz standartlarına göre BS
1088 veya Alman normlarında AW 100 işaretli kontrplaklar
teknenin karinası dahil, tüm yapı parçalarında kullanılabilir.
Bu evsafta olmayan kontrplakların en iyisi bile ancak tekne iç
mobilyasında kullanılabilir. Evsafı kötü kontrplak 2 saatlik
suda kaynatma deneyi ile anlaşılabilir. İyi kontrplağın iç
katlarında da malzeme bozukluğu, malzemede boşluk veya
çatlaklıklar vs. olmamalı, dış kat kalınlığı 1,5mm iç katlar
azami 2,6 mm olmalıdır. Ayrıca kontrplağın iç katları da dış
katlarının yapılmış olduğu uzun ömürlü ve yüksek mukavemetli
ahşaptan oluşmalı, ara katlarda dayanıksız veya yumuşak ahşap
cinsleri çalışılmamış olmalıdır. Kontrplaklar, verniklenecek
yüzeylerde mobilya veya farş tahtası imali gibi amaçlar için
önceden arzu edilen ahşap kaplamalar ile kaplanmış şekilde,
hazır da satılmaktadır
|
Kaplamasız hazır
kontrplak |
|
Maun kaplamalı
kontrplak |
|
Farş tahtası için
kontrplak |
4.2.3
Yapıştırıcılar ve bağlantı elemanları
Çok geleneksel
usullerle yapılanlar hariç, ahşap yat inşasında çivi
bağlantısının yeri kalmamıştır (Çivi mühendislik açısından
bağlama gücü,mukavemeti vs gibi temel özellikleri tespit
edilebilir,standartlara uygun bir bağlantı elemanı değildir).
Her türlü bağlantı bakır perçin (uygulaması çok azalmıştır),
bronz veya paslanmaz çelik vida veya yapıştırıcılarla
sağlanmaktadır.
4.3
Metal
inşa
20 Yüzyılın başlarında perçinli birleştirme yöntemleriyle
başlayan metal tekne yapımı özellikle 2.Dünya Savaşını takiben
kaynak teknolojisinin gelişimi ile ucuz ve sağlam bir yapı
malzemesi olarak yerini almıştır. Çelik gövdelerin
kumlanması ve etkin boya teknolojileri paslanma sorununu ortadan
kaldırmıştır. Düşünülenin aksine asil ve pahalı çelikler olan
paslanmaz çelikle yapılan yatlarda önemli ölçülerde korozyon
oluşmuş ve bu malzemelerin çelik tekne yapımında kullanımından
vazgeçilmiştir.
Yine 2. Dünya Savaşı ertesinde kolay kaynaklanan ve deniz suyuna
dayanıklı
alüminyum alaşımları geliştirildiğinde, özellikle hafif
deplasmanlı teknelerin inşası için ideal bir malzeme
yaratılmıştır.
4.3.1 Çelik (
sac) malzeme
Yatların da
inşa edildiği Gemi İnşa Çeliği, pahalı ve özel bir çelik cinsi
değildir. Sadece belli mekanik ve işleme özelliklerine sahip ve
iyi kaynak özelliklerine sahip olabilmesi için düşük miktarda
karbon ihtiva etmesi gerekmektedir. Akma sınırı 240N/mm2
olan bu çelik tüm gövde inşası için
yeterlidir. Bu malzeme yerine, bir parça işleme zorluğu göze
alınarak, daha yüksek mukavemetli gemi inşa çelikleri de
kullanılabilir. Gemi inşa çeliği bulunamadığı (özellikle yat
inşası için lazım olan ince levhalar) hallerde mühendislikte
kullanılan genel yapı çelikleri de alternatif olabilirler. Bu
çeliklerin gerçekten uygun olup olmadığını anlamak için bir
mengeneye bağlanmış deney parçası mümkün olabildiğince dar bir
yarıçapla 180 derece bükülür, bu sırada yüzeyde yırtılma
oluşmamışsa bu malzeme tekne inşası için uygundur. Kullanılan
çeliğin evsafını gösteren bir sertifika mevcut olması her
durumda rahatlatıcıdır.
Paslanmaz çelikler
paslanmaya karşı Nikel ve Krom ilave edilmiş çelikler olup,
depolar, güverte aksesuarları,şaft ve dümen milleri imalinde
kullanılırlar.
4.3.2
Alüminyum malzeme
Çeşitli karışımlarla
deniz suyuna mukavim hale getirilmiş alüminyum oluşturduğu oksit
yüzeyi sayesinde kendini dış şartlara karşı mükemmel korur.
Çeliğe göre çok pahalı olan alüminyum malzeme aynı tekneyi yarı
ağırlıkta yapmak mümkün olduğundan, pasa karşı önlem ve boya
gerektirmediğinden ve tekne gövdesi bitmiş tekne bedelinin ancak
küçük bir kısmını oluşturduğundan, son hesapta sac tekneye göre
% 10-15 daha pahalı bir çözümdür.
Tekne inşasına uygun
alüminyum alaşımları Alüminyum, Mangan ve Silisyum
karışımlarından meydana gelir. Alüminyum galvanik korozyona çok
yatkın bir malzemedir.Bu nedenle başka bir metalle bir araya
getirildiğinde alüminyum daima korozyona uğrayan taraf
olacaktır. Dolayısıyla alüminyum gövde diğer metallere karşı
daima yalıtılmış olmalıdır (Örneğin krom vidalar yalıtılarak
alüminyuma bağlanmalıdır). Alüminyum teknenin ıslak sintinesine
atılacak bir bakır paranın tekneyi eninde sonunda delerek
kesinlikle batmasına sebep olacağı iddia edilir.
4.3.3
Kesme, bükme, kaynak ve taşlama işlemleri
Çelik kesilecek
parçanın kalınlığına göre makas,elektrikli testere,oksijen kesme
takımı veya plazma kesiciler ile kesilebilir. Alüminyum
yumuşaklığı nedeniyle yat inşasında kullanılan kalınlıklarda el
testeresi ile bile kesilebilir. Paslanmaz çelik ve alüminyum
oksijen ile kesilemez. Tüm metal malzemeler için en iyi ve en
hassas kesme yöntemi plazma kesimidir.Ancak bu pahalı ekipman
her tersanede bulunmaz.
Metallerde bükme
işlemi ikiye ayrılır. Malzemenin bükülürken akma sınırı
değerlerini aşmadığı, yani kalıcı bir şekil değiştirmenin
olmadığı durum (Örneğin amatörler için tasarlanmış çeneli
teknelerin gövde parçaları bu şekilde tek yönde bükülürler ve bu
nedenle örneğin işkenceler vasıtasıyla ve kuvvet uygulayarak
postaların üzerine yatırılarak kaynak işlemine hazırlanırlar) ve
malzemenin kalıcı şekil değişimine uğradığı birden fazla eksende
bükülme işlemi ki(örneğin yuvarlak omurgalı teknelerin gövde
parçaları), bu durumda levhalar ancak çekiçle dövülerek,
ısıtılarak veya hidrolik presler yardımıyla bükülebilirler.
Teknenin postalarını meydana getirecek metal profillerde aynı
yöntemlerle eğimli formlarını alırlar.
Kaynak işlemleri
elektrik kaynağı yada tercihen daha az ısı üretimi nedeniyle
daha az form bozuklukları ve gerilime yol açan gazaltı kaynak
cihazlarıyla (MIG/MAG Kaynakları) ile yapılır.
Kaynak
konstrüksiyonları ne kadar ihtimamla da yapılsalar, bitmiş tekne
gövdesinde çeşitli çukur ve kabarık bölgeler görülecektir.
Malzemenin kaynak ısısıyla uzaması neticesi oluşan çarpılmaların
sebep olduğu bu hatalar tekne boyandığında belirgin biçimde
görünür olurlar. Bu hataların soğuk, yani bir çekiçle döverek
düzeltilmesi genelde mümkün değildir. Bu tarz bölgeler özel
ısıtma yöntemleriyle ısıtılır ve dövülerek düzeltilir. Alüminyum
teknelerde postalar üzerinde kalan levha dışarı doğru hafif bir
bombe yapar. Bu nedenle alüminyum teknelerin dış yüzeyi
postaların olduğu noktalarda hafifçe taşlanır. Henüz boyanmamış
alüminyum gövdelerin milimetrik kağıt gibi kutu kutu dış
görünüşleri posta ve boyuna desteklerin (stringer) taşlanması
nedeniyledir. Metal teknelerin kusursuz bir görünüş için
macunlanıp tesviye edilmesi şarttır.
4.4. Beton
Ülkemizde de tek tük uygulandığı
bilinen beton yat yapımı bir dönem Yeni Zelanda ve Avustralya'da
ahşap malzemenin bulunamaması nedeniyle ve amatörce
yapılabildiği iddialarıyla popüler olmuş ve dünyaya yayılmıştır.
Ancak pek çok yapım projesinin yarım kalmış olması veya kötü
neticeler sonucu bu yöntem günümüzde neredeyse tamamen terk
edilmiştir. Bir kaç çuval çimento, bol kum ve suyla mükemmel
tekne yapılabileceği fikri yanlıştır. Betonun yapısı gereği
yumuşak, kesintisiz ve yuvarlak hatlara sahip olması gerekli
beton tekneler için doğru tasarım klasik, uzun salmalı tekne
tasarımlarıdır. Ferrocement adıyla da anılan beton teknelerin
çelikten mamul bir iskeleti (omurga ve posta sistemi), buna
bağlı kafes tellerle yapılmış, betonu tutacak bir ağ sistemi ve
bu ağ sisteminin üzerinde beton kabuğu vardır. Gerek hassas
çelik iskeletin yapımı, gerek betonun fasılasız bir kerede
dökülme gereği, doğru beton yoğunluğunun sağlanması ve donma
süreci çok kaliteli bir işçilik gerektirir. Güverte ve
kamaraların inşası için beton çok problemli bir malzeme
olduğundan bunların kontrplak ve ahşaptan yapılması adet
olmuştur. Yöntemin tüm zorluk ve sakıncalarına rağmen çok güzel
görünüşlü ve sağlam beton yatlar imal edilebilmiştir.
Âli San

15.05.2002
|