|
10.
Sintine Pompa ve Tahliyeleri
Teknelerde
en korkulan olay su alma halidir. Tekne içine dolan su kısa bir
süre sonra teknenin akü ve elektrik sistemini, motorunu etkiler
ve çalışmaz hale getirebilir. Tekne içine dolan su tekneyi seyir
yapamaz duruma düşürebilir ve dengesini bozar.
Böyle bir
tehlikeye karşı tekne yeterli güç ve sayıda sintine pompaları
ile donatılır. Günümüzde elektrikli sintine pompaları yüksek
kapasiteleri ve kolay kullanımları nedeniyle büyük yaygınlık
kazanmışlardır.
|

Diyaframlı
mekanik pompa |
|
Elektrik pompaları bir şamandıra sistemiyle donatılarak,
tekne sintinesinde su belli bir yüksekliğe ulaştığında
otomatik olarak tahliye işlemini de gerçekleştirebilir,
böylelikle teknede kimsenin bulunmadığı durumlarda bile
tehlikeli biçimde su birikmesi önlenebilir. Ayrıca motor
veya şaft tarafından tahrik edilen mekanik sintine pompaları
da vardır.
Ancak olası elektrik arızaları göz önüne alınarak her
teknede elle kumandalı,
mekanik sintine pompası da bulunmalıdır.
Doğru uygulama bu pompanın havuzluk bölmesinde,
tekne kapalı iken ve yabancılar tarafından da erişilebilecek
ve kolay görülecek bir yerde yer almasıdır.
Bu şekilde tekne sahipsiz iken acil durumlarda başkaları
da teknenin başına bir felaket gelmesini önleyebilirler. |
Tekneler belli bir boydan sonra
emniyet amacıyla su geçirmez bölmelerle bölünmüş olabilirler.
Örneğin başta hemen zincirliğin arkasında, motor bölmesiyle
kamara arasında veya teknenin kıçında bu tarz bölmeler yer
alabilir. Bu durumda bu bölmelerin her birinin bağımsız sintine
pompa sistemleri olması gerektiği unutulmamalıdır.
|

Elektrikli Sintine Pompası |
|
Sintine pompaları mümkün
olan en fazla suyu tahliye edebilmeleri için tekne
karinasının en derin yerinde yer almalıdırlar. Modern
teknelerin karinaları eski teknelere göre çok daha düz
olduğundan sintineye biriken suyun tamamını pompalar ile
tahliye etmek mümkün değildir. Seyir sonunda sintinede kalan
su bir sünger ile alınmalı ve teknenin sintinesinin kuru
kalmasına dikkat edilmelidir. Özellikle yelkenli teknelerde
seyir sırasında tekne bayıldığında sintine tahliyeleri su
altında kalacak ve sintine pompa hortumları suyla
dolacaktır. |
Bazen sifon etkisi bu su girişini iyice arttırabilir ve pompa
gövdesi üzerinden sintine su dolmaya başlar. Bu nedenle sintine
hortumları daima su seviyesinin olabildiğince üzerine kadar
çıkarılmalı ve bir deve boynu yaparak borda çıkışına
bağlanmalıdır.
11. Su Tankları ve Su
Şebekesi
Denizde tatlı su ciddi bir
gereksinimdir. Yatların büyüklüğüne göre bu gereksinim seyyar
musluklu bir bidondan, son derece karmaşık sistemlere kadar
çeşitli yöntemlerle giderilebilir. Küçük, kıyı seyri yapan
teknelerde bir ufak depo, basit bir su pompası ve bir iki musluk
ihtiyaca yeterliyken, uzun seferler yapan ve açık denizde kendi
başına tüm ihtiyaçlarını gidermek zorunda olan büyücenek
yatlarda tatlı su yapıcılarına kadar, pek çok çözüm düşünülür.
Teknenin taşıyabileceği tatlı su miktarı belirlenirken,
öncelikle teknenin tasarımcısının planlarında hangi miktar depo
hacimleri öngördüğü incelenmeli ve bu miktarlar aşılmamaya
çalışılmalıdır. Tekneye ilave koyduğumuz her ağırlığın (depodan,
zincire kadar) teknenin seyir performansını düşüreceği ve
dengesi üzerinde olumsuz etki yapacağı unutulmamalıdır.
Su tankı, yine diğer tüm ağır donanımlar gibi, mümkün olduğunca
teknenin ağırlık merkezine yakın, yani teknesinin ortalarında ve
mümkün olduğunca alçağa yerleştirilmelidir. Kabindeki yatak veya
oturma gruplarının altları bunun için uygun yerlerdir. Tanklar
çeşitli ebadlarda hazır olarak plastik malzemelerden
üretilebildikleri gibi, aluminyum veya krom olabilirler. Metal
tanklar düşünülen alana tıpatıp uyacak biçimde şablonlanarak
mümkün olan azami biçimde mevcut alan değerlendirilebilir.
Teknenin bir tarafında yer alan hacimli bir tankın teknenin
dengesini bozacağı düşünülerek, iskele ve sancakta eş iki tank
yapmak ve bunları birbiriyle iştiraklendirmek daha uygun
çözümdür.
Su tanklarının da, güvetede bir dolum kapağı ve havalandırması
bulunur. Yine temizlik için açılabilir kapakları olması ve
istendiğinde tamamen boşaltılabilmesi için bir boşaltma tapa
veya vanaları olmalıdır.
Su tankı tesisat hortum veya borusu vasıtasıyla bir elektrikli
su pompasına bağlanır. Musluklar açıkken pompanın sürekli
çalışmaması için pompadan sonra devreye bir basınç kabı
konulabilir. Bu şekilde pompa fasılalı, ancak su basıncı iyice
düşünce çalışacaktır. Bu kabın çıkışından itibaren boru sistemi
kullanım yerlerine göre kuzine, duş, tuvalet bölmesi ve
güvertedeki musluklara, varsa motorun egzost sıcaklığı veya
elektrikli ısıtıcı ile çalışan sıcak su tankına yönlendirilir.
Suyun kalitesine pek güvenilmediği hallerde ve sıcak iklimlerde
su deposu çıkışına bu iş için üretilmiş özel su filtreleri
takılması hijyenik açıdan tavsiye edilir.
Teknelerde bulunan tüm tanklar için tank içindeki miktarı
gösteren ve çeşitli prensiplerle çalışan seviye göstergeleri
vardır.
12. WC; Bağlantıları ve
Atık Su Şebekesi
Küçük teknelerde özel kimyasalları ile kullanılan ve kendi
gövdesi altındaki haznesi doldukça boşaltılan, portatif
tuvaletler kullanılır. Biraz daha konfor arandığında bir WC
bölmesi ve sabit WC'ye ihtiyaç vardır.
WC Bölmesi genelde bir lavabo ve duşda barındırır. Bu bölmede
oluşan atık sular ve WC’nin doğrudan denize deşarj edilmesi
doğru olmadığı gibi, ülkemiz dahil olmak üzere, pek çok ülkede
kanunlarla yasaklanmıştır. Tüm atıklar ve kirli sular bu iş için
yapılmış bir tank veya tanklara aktarılmalı, marinalarda gerekli
donanım varsa çektirilerek boşaltılmalı veya sahillerden uzakta,
açıklarda tank tahliye edilmelidir.
Böyle bir sistem lavabo ve duş atık sularını toplayan ve atık su
tankına pompalayan bir ufak hazne ve otomatik pompa (WC kendi
üzerindeki mekanik veya elektrikli pompayla atıkları tanka
basabilir), atık su tankı ve bu tankı gerektiğinde boşaltmak
üzere bir tahliye kapağı ve havalandırma borusu ile yine denize
deşarj için mekanik veya elektrikli bir pompadan oluşur. Genelde
çok büyük tutulmayan pis su tankları deniz seviyesinin yeterli
miktarda üzerine yerleştirilebilirse, tahliye pompası gerekmez.
Tank bir gövde çıkışı ve vana marifetiyle tabii akışla dışarı
boşalabilir.
Büyük yatlar hariç, WC’ler yerleştirildiklerinde su seviyesinin
altında kalırlar. WC’nin su emme ve basma vana ve hortumlarından
deniz suyu önce WC’nin, sonra teknenin içine dolabilir. Bu
nedenle batan tekneler bilinmektedir. Bağlantı hortumları daima
önce su seviyesinin mümkün olduğunca üstüne çıkarılmalı,
sistemin sifon yapmasını önlemek üzere, en yüksek noktasına bir
hava tapası eklenmeli ve buradan borda çıkışlarına
götürülmelidir. Tuvalet kullanılmadığında tüm vanaların daima
kapalı tutulması iyi bir tedbirdir.
Âli San

08.01.2004
|