Özel Barış İlköğretim okulu son sınıf öğrencisi Z. Tunç Ünal,
2000'li yılların Türkiye'sinden, Ata'sına  sesleniyor.

Atam,
Umarım benim yazdıklarımı okursun, çünkü bu sırada birçok mektup alacaksın. Bizim bütün arkadaşlar sana yazıyorlar. Eminim yurdumuzun diğer okullarındaki çocuklar da mektup gönderecektir. Belki hepsini okuyamayacaksın; ama bu kadar çok mektubu görünce sevildiğini, unutulmadığını anlayıp memnun olacağını tahmin ediyorum.
 

Atam, sen Cumhuriyeti kurarken bazı ilkeler tespit etmiştin. Belki tam istediğin gibi olmasa da geçen zaman içinde epey şeyler senin istediğin gibi oldu.

Örneğin "Yurtta Barış, Dünyada Barış" demiştin, iste biz bunu başardık.
İkinci Dünya Savası'na girmedik, yurdumuz bu size yeter diyerek, bize emanet ettiğin gibi 780 bin kilometre kare olarak duruyor.

Bize "Hayatta en iyi yol gösterici ilimdir" demiştin, bugün 70 üniversitemiz, yüzlerce kolejimiz, binlerce, on binlerce çeşitli okulumuz, milyonlarca öğrencimiz var; inanmayacaksın Atam, o kadar çok doktorumuz, mühendisimiz vs. var ki, işsiz kalanlar bile oluyor.

Bize "Çağdaş medeniyet seviyesine" çıkmamızı önermiştin, bunda da epey yol aldık. Uzun zamandır Avrupa Birliği'ne girmek için çaba gösteriyoruz.
 

Spora çok önem verirdin Atam , İtalya'da, İngiltere'de sporcularımız var.
Galatasaray Avrupa Şampiyonu oldu, basketçilerimiz de bu yıl Avrupa ikincisi.

Sonra Atam, "Gelecek göklerdedir" demiştin. F-16 diye çok güzel jet uçakları var, bunları da senin çocukların yapıyor Atam.

Atam, daha binlerce fabrikamız, barajlarımız, limanlarımız var. Nasıl anlatayım, görmen lazım Atam.

Atam, mektubuma burada son verirken Cumhuriyetimizi seninle beraber kuran
silah arkadaşlarına ve sana yardımcı olanlara da sevgilerimi yollar, hürmetle ellerinden öperim.

Z. Tunç Ünal