Dost Köşesi    

  Atlantik Yarışı 2005                                                                     Çiğdem Tepecik

“Kalabalığa arkanı dönemezsen orkestrayı yönetemezsin “

Buzdolabımın üzerinde bir gazeteden kesilmiş bir cümle sadece.. Normalden farklı olmaya, farklı bir şey yapmaya kalktığında insan o kadar büyük bir kalabalık ile tanışıyor ki, bir süre şaşırıyor ama sonra dönüyor arkasını ve “hayal” lerini yaşamaya bırakıyor kendini.

Bir yelkenli teknenin içinde Atlantik geçmek, benim için çok uzun süre düşünülmüş ve yazılı hale getirilmiş hayaller listemde bir satır idi. Yazılı hayaller, gerçek olmaya en yakın olanlar diyor ve bunu tavsiye ediyordu daima iş hayatımdaki büyük liderler ve işte benim de vardı artık böyle bir listem. Bu liste, yıllar önce yapıldı ve unutuldu aslında o satır zaman geçince üzerinden, ta ki bir gün kendini hatırlatana dek.

Yelken yapmak, şimdilerde benim için sanki varoluş sebebi ancak aktif yelken yaşamım ancak 2001 yılında başlayabildi.

Daha öncesi yelken ve denizcilik dergilerini takip etmek, kitaplar okumak, sahilden yarışları izlemek şeklinde idi. Uzun yıllar spor hayatım olmasına rağmen yelken ile tanışma şansım olmamış ve sonra da yaş ilerleyince sadece mavitur boyutunda deniz üzerinde tekne yaşamım olabilmiş idi.

Neyse ki 2001 de İstanbul’da büyüklere bir yelken eğitimi verildiğini öğrenip kendimi FB’ye atana kadar, sonra da internetten bağlantılar kurarak güney yarışlarına gitmeye başladım vee bir gün Cumhur Gökova ile tanıştım. İsrail’e gidiyorlardı bayan takım olarak, kış dönemi yarışı Chiristmas Regatta vardı ve korkarak “ben de gelebilirmiyim” dediğimde hemen kabul etti. Artık onunla, onun okulu Gökova Yatçılık ile başlayacak olan eğitim ve dostluğun temelleri oluşmaya başladı böylece.

Tam benim aradığım kişi olduğunu düşünmüştüm ki aradığım şey; bu sporu, spor olarak yapacak, yarış ortamlarında iddialı ve yeni insanlar kazandırmak konusunda heyecanlı olmak idi. Sonuçta yıllar içinde Cumhur ağbi ve de sevgili Sabine hoca ile uzun yarışlara gittik, eğitimleri tamamladık. Sonra İstanbul’da onun öğrencileri buluşarak bayan yelkenciler ekibi kurduk ve haftasonları yarışlara katılmaya başladık. Harika bir sezon geçti bu yaz ama en özeli Kasım 2005 de başlayacak olan Atlantik Geçiş Yarışı olacak eminim.

Cumhur hoca, internet sitesinde 2005 başında yıllık programı açıkladığında; Kasım 2005’de Atlantik Yarışına katılacağını gördüm veee o yıllar önceki yazılmış “hayal” canlanıverdi gözümün önünde.. Hemen aradım kayıt oldum ki, daha 8 ay vardı yarışa. Arada neler olabilirdi ama olsun ben mutlaka o teknede olacak idim, çok heyecanlandım ve inanamadım uzun bir süre. Sonra ekip oluşturma, sponsor bulma çalışmaları başladı ki çok zor oldu pek çok şey.

Ekip üyeleri benim dışımda sürekli değişip duruyordu Hazirana kadar. Bodrumdan bir arkadaş Ayşe Nur Gedik kayıt oldu, kararlı bir şekilde. Temmuzda, Rodos Cup sırasında takım arkadaşlarımdan Güzin Gürel karar verdi gelmeye ve olduk 3 kişi. Temmuz sonu hoca müjdeyi verdi ve Gülçin Aksekili ile Handan Serezli’nin katıldığını söyledi aramıza. Son katılım ise Ekimde oldu ve Bodrum’dan Zerrin Ulusman takıma alındı.

6 kişi yarıştaki tek bayan ekip olarak hazırdık artık 2005 ARC de Türk bayrağını dalgalandırmaya.

315 tekne arasında bu yıl sadece 1 tekne var Türk teknesi ve o da bizim “Odienne”. Odienne, bir Dufour 40 ve henüz 2 yaşında güzel bir kız. Cumhur Hoca, 26 Eylülde Marmaris’ten yola çıktı ve 5 Kasım itibari ile yarışın başlayacağı Kanarya Adaları LasPalmas’a vardı ki yolda da çok sayıda yeni öğrenci yetiştirerek. Bizler burada, sponsorluk konularını organize ettik; Denizbank, THY, Helly-Hansen, Vakko, Uksail, Joker Boat, Rotary 2420.bölge hem maddi hem de malzeme şeklinde destek oldular.

Yarış 20 Kasım da LasPalmas’dan başlayacak, 2700 deniz mili sonrasında Karayip adaları St.Lucia’da sona erecek. Normal bitiş günü 17 Aralık, ancak biz çok daha öncesinde bitirmeyi planlıyoruz. Teknemizde özel bir sistem var ve bu sayede internet üzerinden teknenin yeri görülebiliyor ve mail gönderilebiliyor ki ailelerimiz oldukça rahatladı bu sayede. http://www.sailturkey.org sitemiz den ulaşmak mümkün bu sisteme ve bizlere.

Aileler önemli çünkü aramızdan ikisi evli ve benim 1, Güzin’in 2 kızı ve Gülçin’in 1 kızı 1 oğlu var. Yaş ortalamamız 38 ki hiç de genç sayılmayız anlamında, ama bir yandan da yaşa bakmıyor bu işler anlamında önemli tabiki. Şimdiden çok sayıda arkadaşımız ve akrabamız; yelken sporuna ilgi gösteriyorlar, çocuklarını nasıl başlatacaklarını soruyorlar ve en önemlisi hayatlarında yeni bir şeyler için harekete geçme cesareti hissetmeye başladılar.

Kolay mı olacak, hiç sanmıyorum ama zor da olmayacak çok eminim!!! Korkuyor muyum, şimdilik hayır ama ilginç olan şu ki; “yapmayanlar” korkulardan, “yapanlar” güzelliklerinden bahsediyor sürekli.. Korku korkakmış, üzerine giderseniz kaçıverirmiş, biz de onu yapacağız işte; arkasındaki kocaman hayali gerçek yapmak için..

Sevgiyle ve hep denizle kalın dostlar.

Çiğdem Tepecik       

Çiğdem Tepecik'e teşekkürlerimizle

Denizce

16.11.2005