|
Bazen insanları
hafife almak için "Çocuk gibisin, çocuk gibi davranıyorsun"
denir ya. Bu hikayeden sonra çocuk gözüyle bakmanın basit
olmadığını anlıyor insan.
Babası
İspanya'nın en ağır siyasi cezalarının verildiği bir hapishanede
mahkumdu küçük kızın. Fırsat bulduğu her haftasonu babasını
ziyaret için annesiyle birlikte hapishaneye giderdi.
Yine bir
ziyarete giderken babası için çizdiği resmi yanında götürdü
ancak hapishane kurallarına göre özgürlüğü çağrıştıran her türlü
şeyin mahkumlara verilmesi yasaktı. Bu sebeple kağıda çizdiği
kuş resmini kabul etmemişler ve oracıkta yırtmışlardı...
Çok üzülmüştü küçük kız... Babasına söyledi bunu, o da
"Üzülme kızım,
yine çizersin; bu sefer çizdiklerine dikkat edersin olur mu?"
dedi.
Küçük kız diğer
ziyaretinde babasına yeni bir resim çizip götürdü. Bu sefer kuş
yerine bir ağaç ve üzerine siyah minik benekler çizmişti. Babası
keyifle resme baktı ve sordu:
"Hmmm! Ne güzel
bir ağaç bu! Üzerindeki benekler ne? Portakal mı?
Küçük kız
babasına eğilerek, sessizce:
"Hşşşşt! O
benekler ağacın içinde saklanan kuşların gözleri!....."
|