T.C.
Devlet Bakanı
Prof. Dr.
Ramazan MİRZAOGLU 'nun himayelerinde
2. ULUSAL
DENİZCİLİK ŞURASI
ŞURA TERTİP
KOMİTESİ
Şura Başkanı
: Dr.
Mustafa KORÇAK Denizcilik Müsteşarı
: Sancay
VARLI Müsteşar Yardımcısı
: Alparslan KAYA
Müsteşar Yardımcısı
: Nuri AYDOĞAN
Müsteşar Yardımcısı
: Ahmet
AĞAR Müsteşar Yardımcısı
1. Kadir
DURMUŞ Deniz Ulaştırması Genel Müdürü
2. Korer ÖZBENLİ Gemi inşaa ve Tersaneler Genel
Müdürü
3. Arif AYDIN Müsteşarlık Müşaviri
4. Dr.Hasan Ali ARIKAN Müsteşarlık Müşaviri
5. Fariz ACAR Çözümleyici
ŞURA
SEKRETARYASI
Arif
AYDIN Şura Sekreteri Müsteşarlık
Müşaviri
Dr.Hasan Ali ARIKAN Müsteşarlık Müşaviri
Cengiz BAYDAĞ Müsteşarlık Müşaviri
Fariz ACAR Çözümleyici
Figen KARACAN Sekreter
Sevil YAVUZ Klavuz Yardımcısı
TEL : (312) 232 47 79-232 47 68
FAX : (312) 2323846
Adres : GMK Blv. No: 128 Maltepe/ANKARA
e-mail :
denizciliksurasi@hotmail.com
ÖNSÖZ
Bilindiği üzere,
bilim, teknoloji ve haberleşme alanındaki baş döndürücü
gelişmeler dünyamızda mesafe kavramını ortadan kaldırmıştır.
Ülkeler ve Milletler arasındaki iktisadi, sosyal ve kültürel
temas ve etkiler giderek artmaktadır. Dünyanın, yeni düzeni
içinde yaşadığımız sürece globalleşme denilmektedir.
Globalleşen dünyada artık hiçbir ülke içe dönük iktisadi
politikalarda başarıya ulaşmayı ülkemiz için, başarının
anahtarı büyük kazançlar sağlayacak sosyo ekonomik
politikalarla uygulamaya koymak, pazarlarda pay sahibi olmak
ve her sahada rekabette başarı kazanmaktır. Bu yüzden iktisadi
kalkınma içinde Denizcilik Sektöründe de yeni ufuklar açmak
gereğimiz ortadadır.
Bu cümleden olarak,
Denizcilik Sektörüne ilişkin sorun ve darboğazların tespiti
ile bu sektörün ülke ekonomisine katkısını artırarak
sorunların çözümüne yönelik çalışmalar kapsamında tüm Kamu
Kurum ve Kuruluşlarımız, Bakanlıklar, Üniversiteler, Bilimsel
Kuruluşlar, Vakıflar, Dernekler, İşveren ve İşçi
Temsilcilerimizin bir araya gelerek sektörümüze değerli
katkıda bulunan Genel Kurula tebliğler öncesi görüş bildirerek
daha geniş düşünmemizi sağlayan ve toplantılara katılarak
bizleri aydınlatan tüm çalışma gruplarına Müsteşarlığım ve
Sektörümüz adına teşekkür ederim.
28-30 Eylül 2000
tarihinde İstanbul'da yapılacak 2. Ulusal Denizcilik Şurası
Genel Kurulunda tartışılacak olan tebliğler sektörümüzün
geleceğine yol gösterecek ve sağlıklı yapılanmasını
sağlayacaktır.
Bu duygularla,
emeği geçen tüm görevlilere tekrar teşekkür eder saygılar
sunarım.
Dr. Mustafa KORÇAK
Müsteşar
2. ULUSAL
DENİZCİLİK ŞURASI
EĞİTİM ÇALIŞMA
GURUBU RAPORU
1. Giriş
21. Yüzyılın
başlangıcında Dünya'daki geleceğe yönelik gelişmeler ile
Türkiye'nin siyasal, toplumsal, ekonomik durumu ve coğrafi
konumu, Türk Ticaret Denizciliği'nin sorunları, Türkiye'nin
insan kaynakları topluca değerlendirildiğinde; 2. Ulusal
Denizcilik Şurası'nın toplandığı bugünlerde, çözümlerin
denizcilik eğitiminin başarılmasına bağlı olacağı hiçbir
tartışmaya yer bırakmayacak biçimde bilinmektedir.
Artık anlaşılmıştır
ki Dünya Denizleri, bireylerin ya da tek tek ulusların değil,
geçmişten geleceğe tüm insanlığın ortak zenginliğidir. Ayrıca
Denizcilik ve Deniz Taşımacılığı, uluslararası bir uğraş
alanıdır. Bir gemiadamının eğitim eksikliği ya da
yetersizliğinden kaynaklanan bir olumsuz olgunun bedelini,
yalnızca o gemiadamı ya da çalıştığı denizcilik kurumu değil,
tüm Dünya denizleri ve gelecek kuşakları da kapsayacak biçimde
tüm insanlık ödemektedir. Bu nedenledir ki, ülkelerin
denizcilik eğitimi sorunları ve sorunların çözümü, ulusal
olmanın çok ötesinde uluslararası ölçeklerde ele alınmaktadır.
20. Yüzyılın
özellikle son 10 yılı, denizde can, mal ve çevre güvenliği ile
ilgili Uluslararası Sözleşmelerin gerekleri ve Liman Devleti
denetimleri giderek daha katı olarak uygulanmaya başlanmıştır.
Uygulamalar ayrıntılı biçimde irdelendiğinde, olumsuzlukların
hemen hemen tümünün gemiadamlarının ya da denizcilik
işletmelerinde çalışanların eğitim eksiklikleri ve
yetersizliklerinden kaynaklandığı görülmektedir. Yine bu
nedenle denizde güvenliği sağlamak için SOLAS uygulamaları ve
simülatörlerle eğitim zorunlulukları ile ISM Uluslararası
Güvenlik Yönetimi Kuralları düzenlemeleri, deniz kirliliğini
önlemek için MARPOL kuralları ve bütünü kapsayacak biçimde
denizcilik eğitiminde STCW gerekleri öncelikli ve ağırlıklı
önemlerini korumaktadırlar.
21. Yüzyılda ancak
Denizcilik Eğitimini başaranlar, Dünya Denizlerinde
varolabilecek ve bayrak dolaştırabileceklerdir.
1.1.
Tarihsel Süreç
Osmanlı Devleti'nde
kaptanlar ve gemi inşa mühendislerinin tümü Bahriye'den
yetişmişlerdir. 18. yüzyılın son çeyreğine dek kaptanların
Yeniçeri Ocağı'nda usta çırak ilişkileri içinde eğitilerek
yetiştirildikleri bilinmektedir. Çağına göre denizcilik
eğitimi yapan bir okul, ancak 18. yüzyılın sonuna doğru
açılmıştır. Cebelitarık Boğazı'ndan Akdeniz'e geçen Rus Baltık
Filosu'nun, Osmanlı Filosu'nu Çeşme Koyu'nda sıkıştırarak, 6/7
Temmuz 1770 gecesi tamamen yakmasından sonra Kaptan-ı
Derya'lığa getirilen Cezayirli Hasan Paşa'nın çabalan sonucu
Padişah III. Mustafa buyruğu ile 1773 yılında Mühendishane-i
Bahrî-i Hümâyûn açılmıştır. Mühendishane-i Bahrî-i Hümâyûn,
tarihsel süreç içinde, günümüzün İstanbul Teknik Üniversitesi
olmuştur. Mühendishane-i Bahrî-i Hümâyûn; Tersane Mimarı
yetiştiren Gemi İnşaatı Bölümü ile Kaptan yetiştiren Seyr-i
Sefain (Navigasyon) Bölümü'nden oluşturulmuştu.
18. ve 19.
Yüzyıllarda Osmanlı Devleti'nin deniz ticareti ve deniz
taşımacılığı hemen hemen bütünüyle Levantenlerin elinde idi.
Bu gelenekselleşmiş yapıyı değiştirmek amacıyla, Deniz
Ticareti Taşımacılığı üst düzey insan gücü gereksinimini
karşılamaya yönelik ilk eğitim-öğretim kurumu olan bugünkü İTÜ
Denizcilik Fakültesi, 5 Aralık 1884 günlü Padişah II.
Abdülhamit'in buyruğu ile, İstanbul-Heybeliada'da bulunan
Mekteb-i Bahriye-i Şahane'nin (Deniz Harp Okulu) özel bir
bölümü biçiminde yatılı olarak "Leyli Tüccar Kaptan Mektebi"
adıyla açılmıştı. Yüzyılı aşkın bir süre kendi alanında
tekilliğini sürdüren bu eğitim kurumumuz, tarihsel süreç
içinde birçok yapısal değişime uğrayarak gelişmesini
sürdürmüştür.
|
05.12.1884 |
Leyli Tüccar Kaptan Mektebi |
1908 |
|
1909 |
Milli ve Hususi Ticaret-i Bahriye
Kaptan ve Çarkçı Mektebi |
1928 |
|
1928 |
Ali Deniz Ticaret Mektebi |
1934 |
|
1934 |
Yüksek Deniz Ticaret Mektebi |
03.06.1946 |
|
03.06.1946 |
Yüksek Denizcilik Okulu
4915 Sayılı Yasa |
18.07.1981 |
|
18.07.1981 |
Denizcilik Yüksek Okulu
2507 Sayılı Yasa |
14.10.1988 |
|
14.10.1988 |
Denizcilik Yüksek Okulu
3477 Sayılı Yasa |
11.07.1992 |
|
11.07.1992 |
Denizcilik Fakültesi
3837 Sayılı Yasa |
|
Deniz Harp Okulu,
başlangıçtan beri her dönemde kesintisiz olarak, Türk Deniz
Taşımacılığının her konusunda çalışarak uğraş veren üst düzey
insan gücüne sürekli kaynaklık etmiştir. Ayrıca Deniz
Kuvvetleri Komutanlığı'na bağlı Deniz Astsubay Sınıf Okulu ile
başta Seyir Hidrografi ve Oşinografi Dairesi başta olmak üzere
birçok birim, denizcilik eğitimine dolaysız ya da dolaylı
olarak çok önemli katkılarda bulunmuştur. Deniz Harp Okulu'nun
üniversite yapısına kavuşturulma uğraş ve girişimlerinin
sonuçlanma aşamasına varmış olması, gelecekte Deniz
Kuvvetlerimizin katkılarının daha da yoğunlaşacağını ve
bilimsel araştırmaları da kapsayacak boyutlara ulaşacağını
göstermektedir.
Son 50 yılda ve özellikle 20. Yüzyılın son 10 yılında, Denizcilik
Eğitimi ve Öğretimi alanında Türkiye'de önemli kurumsal
yapılaşma atılımları gerçekleştirilmiştir.
|
1938 |
Sanat Çırak Okulu
Haliç Tersanesi |
1945 |
|
1945 |
Sanat Orta Okulu
Haliç Tersanesi |
1965 |
|
1965 |
Gemi Yapı Sanat Enstitüsü
Haliç Tersanesi |
1974 |
|
1974 |
Gemi Yapı Teknik ve Meslek Lisesi
Haliç Tersanesi |
1983 |
|
1944 |
Makina Fakültesi
(Gemi Mühendisliği Kolu) |
1970 |
|
1970 |
Gemi İnşaatı ve
Deniz Bilimleri Fakültesi |
|
|
1968 |
Gemi Makinaları Mühendisleri
(opsiyonu) |
1982 |
|
1970 |
Gemi İnşaatı Mühendisliği
Bölümü |
|
|
1973 |
Su Ürünleri Meslek Lisesi
(Beykoz) |
|
|
1974 |
Denizcilik Meslek Lisesi
(Ordu) |
1983 |
|
1979 |
Su Ürünleri Fakültesi
Meslek Yüksek Okulu |
|
|
1982 |
Ziya Kalakavan
Anadolu Denizcilik Meslek Lisesi |
|
|
1982 |
Denizcilik Meslek
Anadolu Denizcilik Meslek Lisleri |
1997 |
|
1988 |
Deniz İşletmeciliği ve Yönetimi
Yüksek Okulu |
|
|
1992 |
Deniz Ulaştırma İşletme
Mühendisliği Bölümü |
|
|
1992 |
Sürmen Deniz Bilimleri
Fakültesi |
|
|
1995 |
Meslek Yüksek Okulu |
|
|
1995 |
TÜDEV Eğitim Merkezi |
|
|
1996 |
Karamürsel Meslek Yük.Okulu |
|
|
1996 |
Denizcilik Fakültesi |
|
|
1997 |
Yalova Meslek Yüksek Okulu |
|
|
1998 |
TÜDEV Yat Kaptanlığı Kursu Çeşme |
|
|
1999 |
Yat Kaptanlığı Kursu Karamürsel |
|
2.Gemiadamları ile Denizcilik İşletmeleri ve Tersane Çalışanları
Denizcilik
eğitiminin çerçevesini belirlemek açısından, gemiadamlannın
yeterlik sınıflan ile denizcilik işletmeleri ve tersane
çalışanlarının tanımlanmaları özel bir önem taşımaktadır.
Denizcilik alanında
çalışanlar, iki bölüme ayrılarak incelenebilirler.
1. Gemiadamları
2. Denizcilik
işletmeleri ve tersane çalışanları
Gemiadamlan; 30
Ocak 1997 gün 22893 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak
yürürlüğe giren "Gemiadamlannın Eğitim, Belgelendirme, Sınav,
Vardiya Tutma, Kütüklerime ve Donatılma Esasları Hakkında
Yönetmelik"e göre sınıflandırılarak belgelendirilmektedir.
Denizcilik
işletmeleri ve tersane çalışanlarının, mevzuat
açısından ya da bir başka gerek nedeniyle, gemiadamları gibi
bir
yeterlik belgesi almaları
gerekmemektedir. Ancak günümüzdeki iletişim araçlarının büyük
gelişmişliği ve pekçok yeni gelişmelerin sürdürülüyor olması,
karada konumlanan denizcilik işletmelerinin denizde bulunan
geminin yönetilmesindeki etkinliğini olağanüstü
arttırmaktadır. Bu nedenle denizcilik işletmelerinde
çalışanların, yeterlik belgesi olmasa bile, ISM (Uluslararası
Güvenlik Yönetimi Kuralları) Sertifikası alınması gereği
uygulamaları giderek yaygınlaşmaktadır. Günümüzdeki
uygulamalar göz önünde bulundurulursa, denizcilik işletmeleri
ve tersanelerde çalışanlar aşağıda gösterilmiştir.
|
DENiZCiLiK
İŞLETMELERİ |
|
DENİZ
ULAŞTIRMA İŞLETME MÜHENDİSİ |
|
DENİZ
İŞLETMECİSİ |
|
LİMAN
İŞLETMECİSİ |
|
MARİNA
İŞLETMECİSİ |
|
DENİZCİLİK
SÜRVEYÖRÜ |
|
DENİZCİLİK
ACENTASI İŞLETMECİSİ |
|
DENİZCİLİK
BROKERİ |
|
DENİZ
SİGORTACISI |
|
TERSANELER |
|
GEMİ
İNŞAATI MÜHENDİSİ |
|
GEMİ
MAKİNELERİ MÜHENDİSİ |
2.1.Türkiye'de Denizcilik Eğitimi
Denizcilik eğitimi;
ağırlıklı olarak Deniz Taşımacılığı uygulamaları göz önünde
tutularak, gemiadamları, denizcilik işletmeleri ve tersane
çalışanları ile ayrıca yüksek lisans ve doktora eğitimlerine
yönelik olarak gerçekleştirilmektedir. Türkiye'de günümüzde
gerçekleştirilen denizcilik eğitimi; özetle, üç başlık altında
toplanabilir.
A - Gemiadamlarının eğitimleri
B - Denizcilik işletmeleri ve tersane çalışanlarının
eğitimleri
C - Yüksek lisans ve doktora eğitimleri
2.1.1.Gemiadamlarının Eğitimleri
Gemiadamlarının
eğitimlerini, Dünya'da ve ülkemizdeki uygulamalar ve yasal
düzenlemeler bakımından, iki ana başlık altında toplamak
olanağı vardır.
1. Gemiadamlarının
yeterlik almasına yönelik eğitimler
2. Gemiadamlarının sertifika almasına yönelik eğitimler
Gemiadamlarının
yeterlik almasına yönelik eğitimleri; yürürlükte olan 30 Ocak
1997 gün 22893 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan
"Gemiadamlarının Eğitim, Belgelendirme, Sınav, Vardiya Tutma,
Kütüklenme ve Donatılma Esasları Hakkında Yönetmelik" ile
belirlenmiştir.
Başlangıç tayfa
yeterlikleri olan "MİÇO" ve "SİLİCİ"
için;
İlkokul mezunu olmak gerekmektedir. Ayrıca güvenlikle ilgili
Ø
Denizde Canlı Kalma Eğitimi,
Ø
Temel
Deniz Yangın Savunma Eğitimi,
Ø
Temel
İlk Yardım Eğitimi,
Ø
Personel Emniyeti ve Sosyal Sorumluluk Eğitimi sertifikaları
alınmasına yönelik eğitimler önkoşul olarak aranmaktadır.
GEMİCİ / YAĞCI
Tayfa
yeterliklerinde yükselmeler için, yalnızca belirli sürelerle
deniz hizmet gerekmektedir. Ancak gerek güvene gerekse makine
sınıfı tayfaların vardiya sorumluluğunu üslenebilmeieri için
Ø
Vardiya Tutma Eğitimi
sertifikasının
alınması gerekmektedir. Miço'luktan Gemici'liğe ve
Silici'likten Yağcı'lığa yükselmek için, deniz hizmeti yanı
sıra bir diğer seçenek 2 ay süreli "Gemicilik Özel Eğitimi" ya
da "Yağcılık Özel Eğitimi" almaktır. Ancak "Gemicilik Özel
Eğitimi" ya da "Yağcılık Özel Eğitimi", bugüne dek hiç
düzenlenmemiş, Gemici ve Yağcı olmak için yalnızca deniz
hizmeti koşulunu sağlamak yeterli olmuştur. Ayrıca Yağcı olmak
için; Sanat Enstitüsü ya da Endüstri Meslek Lisesi kalıpçılık,
torna, tesviye, metal işleri, makine ressamlığı, modelcilik,
dökümcülük, maden, metalürji, iş makineleri, elektrik,
elektronik, demircilik, sıhhi tesisat ve ısıtma bölümleri
mezunu olmak koşulu aranmaktadır.
LİMAN KAPTANI
Ø
3 yıl
süreli Denizcilik Meslek Lisesi Güverte Bölümü mezunu olmak
Ø
Denizcilik ve Su Ürünleri Meslek Lisesi Güverte Avlanma Bölümü
mezunu olmak
Ø
Meslek Yüksekokulu Güverte Bölümü mezunu olmak
Ø
Meslek Yüksekokul Su Ürünleri Bölümü/Programı mezunu olmak
Ø
Su
Ürünleri Fakültesi mezunu olmak
Ø
Deniz
Astsubay Güverte Sınıf Okulu Seyir Branşı mezunu olmak
Ø
Deniz
Astsubay Güverte Sınıf Okulu Seyir Branşı dışındaki
branşlardan mezun olup "Gemiadamları Seyir ve Gemi İdaresi
Kursu" eğitimini görmüş olmak
KIYI KAPTANI
Ø
Denizcilik Meslek Lisesi Güverte Bölümü mezunu olmak
Ø
Su
Ürünleri Meslek Yüksekokulu Güverte Bölümü mezunu olmak
Ø
Meslek Yüksekokulu Deniz ve Liman İşletmeciliği Bölümü mezunu
olmak
Ø
Teknik Bilimler Yüksekokulu Sualtı Teknolojisi Bölümü mezunu
olmak
Ø
Fakülte/Yüksekokul Denizcilik işletmeleri Yönetimi Bölümü
mezunu olmak
Ø
Su
Ürünleri Fakültesi mezunu olmak
Ø
Deniz
Bilimleri Fakültesi Balıkçılık Teknolojisi Mühendislik Bölümü
mezunu olmak
YAKINYOL KAPTANI
KLAS III
(*)
Ø
Deniz
Harp Okulu son sınıfına geçmiş ve okuldan ayrılmış olmak
Ø
ITU
Denizcilik Fakültesi/Denizcilik Yüksekokulu/Yüksek Denizcilik
Okulu Güverte 4. Sınıfa geçmiş ve okuldan ayrılmış olmak Deniz
Astsubay Güverte Sınıf Okulu Seyir Branşı mezunu olmak
Ø
Deniz
Astsubay Güverte Sınıf Okulu Seyir Branşı dışındaki
branşlardan mezun olup "Gemiadamları Seyir ve Gemi İdaresi
Kursu" eğitimini görmüş olmak
(*)
Yakınyol Kaptan Klas III Yeterlik Sınavı'na girebilmek için,
"Gemiadamlarını Eğitim, Belgelendirme, Sınav Vardiya Tutma,
Kütüklenme ve Donatılma Esasları Hakkınd Yönetmelik"in
yürürlüğe girişinden önce yukarıda sıralanan eğitim-öğretim
önkoşullarında birinin sağlanmış olması gerekmektedir.
SINIRLI
VARDİYA ZABİTİ
Ø
4
yıl öğretim yapan Denizcilik Meslek Lisesi
Güverte/üüverte-Avlanma Bölümü mezunu olmak
Ø
Deniz Harp Okulu 4. sınıfına geçmiş ya da bu sınıftan ayrılmış
olmak
Ø
Deniz Astsubay Güverte Sınıf Okulu Seyir Branşı mezunu olmak
Ø
Deniz Astsubay Güverte Sınıf Okulu Seyir Branşı dışındaki
branşlardan mezun olup "Gemiadamları Seyir ve Gemi idaresi
Kursu" eğitimini görmüş olmak
Ø
Telsiz Zabiti olup Denizcilik Müsteşarlığı'nca onaylanmış
"Telsiz Zabitleri için Sınırlı Vardiya Zabiti İntibak Eğitim
Kursu"nu görmek
Ø
Ortaokulu bitirmiş ve açık denizde çalışan güverte sınıfı
gemiadamı olup STCW-78 ve STCVV-95 Değişikliklerinin ilgili
gereklerinde belirtilen ve Denizcilik Müsteşarlığı'nca
onaylanmış "Sınırlı Vardiya Zabiti Eğitim Kursu"nu görmek
UZAKYOL
VARDİYA ZABİTİ
IMO Model Kurs
7.03 ile 7.01 programlarını birlikte uygulayan Fakülte Güvert
Bölümü ya da eşdeğer programları mezunu olmak
Ø
Deniz Harp Okulu
Ø
İTÜ Denizcilik Fakültesi Güverte Bölümü
Ø
Dokuz Eylül Üniversitesi Deniz İşletmeciliği ve
Yönetimi Yüksekokulu Güverte Bölümü
Ø
İÜ
Mühendislik Fakültesi Deniz Ulaştırma İşletme Mühendisliği
Bölümü Gemi İşletme Mühendisliği Programı
Ø
KKTC Yakındoğu Üniversitesi Denizcilik Fakültesi Güverte
Bölümü
IMO Model Kurs
7.03 programını uygulayan Meslek Yüksekokulu Güverte Bölümü
mezunu olmak
Ø
İTÜ Meslek Yüksekokulu Güverte Bölümü
Ø
Kocaeli Üniversitesi Karamürsel Meslek Yüksekokulu Güverte
Bölümü ve Haberleşme Bölümü
IMO Model
Kurs 7.03 programını uygulayan Denizcilik
Müsteşarlığfnc onaylanmış "Uzakyol Vardiya Eğitim Kursu"nu
başarılı olarak tamamlamış olmak
Ø
TÜDEV Eğitim Merkezi Güverte Bölümü
UZAKYOL
BİRİNCİ ZABİTİ ve UZAKYOL KAPTANI
IMO Model
Kurs 7.01 programını uygulayan Denizcilik
Müsteşarlığı'ne onaylanmış "Uzakyol Kaptanı Eğitim Kursu"nu
başarılı olarak tamamlamış olmak
DENİZ
MOTORCUSU
Ø
Sanat Enstitüsü Motor Bölümü ya da Makine Bölüm mezunu olmak
Ø
Endüstri Meslek Lisesi Motor Bölümü ya da Makine Bölümü mezunu
olmak
Ø
Teknik Lise Motor Bölümü ya da Makine Bölümü mezunu olmak
Ø
Meslek Yüksekokulu Motor Bölümü / Otomativ-Motor Bölümü mezunu
olmak
Ø
Meslek Yüksekokul Makine Bölümü mezunu olmak.
Ø
Deniz Astsubay Makine Sınıf Okulu Motor ya da Çark Branşı
mezunu olmak.
Ø
Deniz Astsubay Güverte Sınıf Okulu Motor ya da Çark Branşı
dışındaki
branşlardan mezun olup "Gemiadamları Motor Kursu" eğitimini görmüş
olmak
DENİZ MAKİNİSTİ
Ø
3 yıl
süreli Denizcilik Meslek Lisesi / Teknik Lisesi Makine Bölümü
ya da Gemi Makineleri Bölümü mezunu olmak
Ø
Denizcilik ve Su Ürünleri Meslek Lisesi Makine Bölümü ya da
Gemi Makineler Bölümü mezunu olmak
Ø
Motor
Meslek Lisesi ya da Endüstri Meslek Lisesi Gemi Makineleri
Bölüm mezunu olmak
Ø
Gemi
Yapı Meslek Lisesi Motor Bölümü / Gemi Makineleri Bölümü /
Makine-Monta Bölümü mezunu olmak
Ø
Meslek Yüksekokulu Motor Bölümü / Makine Bölümü / Otomativ
Bölümü Makine Teknolojisi Bölümü /
Ø
Deniz
Elektroniği Bölümü mezunu olmak
SINIRLI MAKİNE
ZABİTİ
Ø
4 yıl
öğretim yapan Denizcilik Meslek Lisesi Gemi Makineleri Bölümü
mezunu olmak
Ø
Deniz
Harp Okulu 4. sınıfına geçmiş ya da bu sınıftan ayrılmış olmak
Ø
Deniz
Astsubay Makine Sınıf Okulu Motor ya da Çark Branşları mezunu
olmak
Ø
Deniz
Astsubay Makine Sınıf Okulu Motor ya da Çark Branşları
dışındaki branşlardan mezun olup "Gemiadamları Motor Kursu"
eğitimini görmüş olmak
Ø
Ortaokulu bitirmiş ve açık denizde çalışan makine sınıfı
gemiadamı olup STCVV-78 ve STCW-95 Değişikliklerinin ilgili
gereklerinde belirtilen ve Denizcilik Müsteşar!ığı'nca
onaylanmış "Sınırlı Makine Zabiti Eğitim Kursu"nu görmek.
UZAKYOL VARDİYA MÜHENDİSİ / MAKİNİSTİ
IMO Model Kurs 7.04 ile 7.02 programlarını birlikte uygulayan
Fakülte Gemi Makineleri İşletme Mühendisliği Bölümü ya da
eşdeğer programlan mezunu olmak
Ø
Deniz
Harp Okulu
Ø
İTÜ
Denizcilik Fakültesi Gemi Makineleri İşletme Mühendisliği
Bölümü
Ø
İÜ
Mühendislik Fakültesi Deniz Ulaştırma İşletme Mühendisliği
Bölümü Gemi Makineleri İşletme Mühendisliği Programı
Ø
KKTC
YDÜ Denizcilik Fakültesi Gemi Makineleri İşletme
Mühendisliği Bölümü
Ø
Makine Fakültesi Makine Mühendisliği Bölümü
Ø
Gemi
İnşaatı ve Deniz Bilimleri Fakültesi Gemi İnşaatı Mühendisliği
Bölümü
Ø
Makine Fakültesi Gemi Makineleri Mühendisliği Bölümü
Ø
Makine Fakültesi Gemi İnşaatı ve Gemi Makineleri Mühendisliği
Bölümü
IMO Model Kurs 7.04 programını uygulayan Meslek Yüksekokulu Makine
Bölümü mezunu olmak
Ø
İTÜ
Meslek Yüksekokulu Makine Bölümü
Ø
Kocaeli Üniversitesi Karamürsel Meslek Yüksekokulu Makine
Bölümü
IMO Model Kurs 7.04 programını uygulayan Denizcilik
Müsteşarlığfnc onaylanmış "Uzakyol Makine Zabiti Eğitim
Kursu"nu başarılı olarak tamamlamış olmak
Ø
TÜDEV
Eğitim Merkezi Makine Bölümü
UZAKYOL İKİCİ
MÜHENDİSİ / MAKİNİSTİ ve
UZAKYOL BAŞMÜHENDİS / BAŞMAKİNİSTİ
IMO Model Kurs 7.02 programını uygulayan Denizcilik
Müsteşarlığı'nca onaylanmı Uzakyol Başmakinist Eğitim Kursu'nu
başarılı olarak tamamlamış olmak
AMATÖR DENİZCİ
İsteme bağlı olarak gerek duyuldukça çeşitli kurum ve kuruluşlarca
zaman zaman “Amatör Denizci Eğitim Kursları"
düzenlenmektedir.
YAT KAPTANI
Denizcilik Müsteşarlığı'nca onaylanmış en az l yıl süreli "Yat
Kaptanlığı Eğitimi" veren kurumlardan mezun olmak
Ø
TÜDEV
Çeşme Yat Kaptanlığı Kursu
Ø
Kocaeli Üniversitesi Karamürsel Yüksekokulu Yat Kaptanlığı
Kursu
TELSİZ ZABİTLERİ
Telsiz Zabiti gemiadamı yeterliği alınmasına yönelik olarak, lise
mezunu olup 2. Sınıf Telsiz Telgraf Operatörü olmak
gerekiyordu. Ancak GMDSS sisteminin gemilerde uygulanışı ile,
gemiadamı olarak Telsiz Zabitlerine gerek kalmamıştır. GMDSS
Radyo Telsi Elektronik Operatörü (REO) olmak için lise mezunu
olmak ve GMDSS Genel Operatör Sertifikası (GOC) için ortaokul
mezunu olmak önkoşulu bulunmakta, GMDSS Kısıtlı Operatörü
Sertifikası (ROC) için ise belli bir eğitim koşulu
bulunmamaktadır. Tüm Telsiz Zabitleri gemiadamı yeterliği
alınmasına yönelik olarak, T.C. Telsiz Genel Vlüdürlüğü'nce
düzenlenen sınavları başarmak koşulu yanı sıra
Ø
Denizde Canlı Kalma Eğitimi,
Ø
Temel
Deniz Yangın Savunma Eğitimi,
Ø
Temel
İlk Yardım Eğitimi,
Ø
Cankurtarma Araçlarını Kullanma Yeterliği Eğitimi,
Ø
Personel Emniyeti ve Sosyal Sorumluluk Eğitimi
güvenlikle ilgili sertifika eğitimlerinin alınması
önkoşul olarak aranmaktadır.
YARDIMCI SINIF
ZABİTLER / TAYFALAR
Gemi doktoru, gemi sağlık memuru, gemi hemşiresi, gemi nüklee
mühendisi/teknisyeni, gemi elektrik Mühendisi/teknisyeni, gemi
elektronik mühendisi/teknisyeni, gemi makine mühendisi /
teknisyeni, gemi bilgi işlem makineleri programcısı/operatörü
gemiadamı yeterliği alınmasına yönelik olarak, meslekleri ile
Igili öğretim kurumlarından mezun olmalarının yanı sıra
Ø
Denizde Canlı Kalma Eğitimi,
Ø
Temel
Deniz Yangın Savunma Eğitimi,
Ø
Temel
İlk Yardım Eğitimi,
Ø
Cankurtarma Araçlarını Kullanma Yeterliği Eğitimi,
Ø
Personel Emniyeti ve Sosyal Sorumluluk Eğitimi
güvenlikle ilgili sertifika eğitimlerinin alınması önkoşul
olarak aranmaktadır.
Gemi Katibi, Kamara Memuru, Gemi Ahçısı ve Kamarot gemiadamı
yeterliği alınmasına yönelik olarak, yalnızca güvenlikle
ilgili sertifika eğitimlerinin alınması önkoşul olarak
aranmaktadır.
Gemiadamlarının sertifika almasına yönelik eğitimleri; yine
yürürlükte olan 30 Ocak 1997 gün 22893 sayılı Resmi GazeteMe
yayınlanan "Gemiadamlarmın Eğitim, Belgelendirme, Sınav,
Vardiya Tutma, Kütüklenme ve Donatılma Esasları Hakkında
Yönetmelik" ile belirlenmiştir.
STCW-78 ve STCW-95
DEĞİŞİKLİKLERİ EĞİTİMLERİ
1.
Denizde canlı kalma eğitimi
2.
Temel
deniz yangın savunma eğitimi
3.
Temel ilkyardım eğitimi
4.
Cankurtarma araçlarını kullanma yeterliliği eğitimi
5.
Personel emniyeti ve sosyal sorumluluk eğitimi
EĞİTİM KURUMU
ÖĞRENCİLERİ
Ø
Deniz
eğitim ve öğretim komutanlığı / Deniz Harp Okulu
Ø
İTÜ
Denizcilik Fakültesi
Ø
DEÜ
Deniz İşletmeciliği ve Yönetimi Yüksek okulu
Ø
İÜ MF
Deniz Ulaştırma İşletme Mühendisliği Bölümü.
Ø
KKTC
Yakındoğu Üniversitesi Denizcilik Fakültesi
Ø
İTÜ
Meslek Yüksek Okulu
Ø
KTÜ
Sürmene Deniz Bilimleri Fakültesi
ZABİT / TAYFA
SINIFI GEMİ ADAMLARI
Ø
İTÜ
Denizcilik Fakültesi
Ø
DEÜ
Deniz İşletmeciliği ve Yönetimi Yüksek Okulu
TAYFA SINIFI GEMİ
ADAMLARI
Ø
İTÜ
Denizcilik Fakültesi
Ø
DEÜ
Deniz İşletmeciliği ve Yönetimi Yüksek Okulu
Ø
Kocaeli Üniversitesi Karamürsel Meslek Yüksek Okulu
Ø
Ziya
Kalkavan Denizcilik Meslek Lisesi
Ø
Akademi Denizcilik Özel Eğitim Merkezi
Ø
Akten
Denizcilik Özel Eğitim Merkezi
Ø
Ekol
Denizcilik Özel Eğitim Merkezi
Ø
Fruno
Denizcilik Özel Eğitim Merkezi
Ø
Mercan
Denizcilik Özel Eğitim Merkezi
Ø
Rota
Denizcilik Özel Eğitim Merkezi
SİMÜLATÖR İLE SEYİ
R GÜVENLİĞİ EĞİTİMLERİ
1.
Elektronik Seyir Eğitimi
2.
Radar
simülatör eğitimi
3.
Radar gözlem ve plotlama eğitimi
4.
Otomatik radar plotlama aygıtı (Arpa) kullanma eğitimi
EĞİTİM KURUMU
ÖĞRENCİLERİ / GEMİ ADAMLARI
Ø
Deniz
eğitim ve öğretim komutanlığı / Deniz Harp Okulu
Ø
İTÜ
Denizcilik Fakültesi
Ø
DEÜ
Deniz İşletmeciliği ve Yönetimi Yüksek Okulu
GEMİ TİPİNE GÖRE
ÖZEL GÜVENLİK EĞİTİMLERİ
1.
Petrol tankerleri
2.
Kimyasal maddeler tankerleri
3.
Sıvılaştırılmıl gaz tankerleri
4.
Yolcu taşıyan RO-RO Gemileri gemi adamlarının eğitimi
5.
Hızlı Cankurtarma araçları kullanma eğitimi
"Gemi adamlarınm Eğitim Belgelendirme, Sınav Vardiya Tutma
Kütüklenme ve Donatılma Esasları Hakkında Yönetmelik"
gerekleri ile STCW-78 ve STCW-95
Değişiklikleırnin ilgili kuralları uyarınca gemi tipine gör
düzenlenmesi gereken özel güvenlik eğitimleri henüz hiç
düzenlenmemiş olup, 'Hızlı Cankurtarma Araçları Kullanma
Eğitimi" dışındaki eğitimlerin sertifikaları, son 5 yıl içinde
l yıl adı geçen gemi tipinde çalışmış gemiadamlarına doğrudan
verilmektedir. "Hızlı Cankurtarma Araçları Kullanma Eğitimi"
henüz hiç düzenlenmemiş ve sertifikası verilmemiştir.
ÖZEL UZMANLIK
EĞİTİMLERİ
1.
GMDSS
Kısıtlı operatörü eğitimi
2.
GMDSS
Genel operatörü eğitimi
3.
GMDSS
Radyo telsiz elektronik operatörü eğitimi
EĞİTİM KURUMU
ÖĞRENCİLERİ / GEMİ ADAMLARI
Ø
Deniz
Eğitim ve Öğretim Komutanlığı
Ø
İTÜ
Denizcilik Fakültesi
Ø
DEÜ
Deniz İşletmeciliği ve Yönetimi Yüksek Okulu
Ø
Ziya
Kalkavan Aanadolu Denizcilik Meslek Lisesi
2.1.2.Denizcilik
İşletmeleri ve Tersane Çalışanlarının Eğitimleri
Denizcilik işletmeleri ve tersane çalışanların eğitimleri
1.
Lisans eğitimleri
2.
Özel
uzmanlık eğitimleri iki başlık altında toplanabilir.
LİSANS EĞİTİMLERİ
Deniz
Ulaştırma İşletme Mühendisliği Lisans Programı
Ø
İÜ MF
Deniz Ulaştırma İşletme Mühendisliği Bölümü
Deniz
İşletmeciliği ve Yönetimi Lisans Programı
Ø
DEÜ
Deniz İşletmeciliği ve Yönetimi Yüksek Okulu
Ø
KKTC
YDÜ Denizclik Fakültesi Deniz İşletmeciliği ve Yön. Bölümü
Gemi
İnşaatı Mühendisliği Lisans Programı
Ø
İTÜ
Gemi İnşaatı ve Deniz Bilimleri Fakültesi
Ø
YTÜ
Makina Fakültesi Gemi İnşaatı Mühendisliği Bölümü
Gemi
Makineleri Mühendisliği Lisans Programı
Ø
YTÜ
Makina Fakültesi Gemi Makinaları Mühendisliği Bölümü
ÖZEL UZMANLIK EĞİTİMLERİ
Uluslararası Güvenlik Yönetimi ISM Kuralları Eğitimi
Ø
Deniz
Eğitim ve Öğretim Komutanlığı
Ø
İTÜ
Denizcilik Fakültesi
Ø
DEÜ
Deniz İşletmeciliği ve Yönetimi Yüksek Okulu
Ø
Klas
Kuruluşları
Ø
Özel
Kuruluşlar
Denizcilik Acentalığı ve Brokerlik Eğitimi
Ø
DEÜ
Deniz İşletmeciliği ve Yönetimi Yüksek Okulu
Marina
İşletmeciliği Eğitimi
Denizcilik Surveyörlüğü Eğitimi
Deniz Sigortacılığı Eğitimi
Ø
Bu
eğtimler henüz örgün ve düzenli olarak yapılmamaktadır.
2.1.3. Yüksek Lisans ve Doktora Eğitimleri
Denizcilik uğraşı alanı ile ilgili yüksek lisans ve doktora
eğitimleri, son 10 yıl içinde başlatılmış olup geliştirilmeye
çalışılmaktadır.
YÜKSEK LİSANS EĞİTİMLERİ
Deniz Ulaştırma İşletme Mühendisliği Yük.Lisans Programı
Ø
İTÜ
Denizcilik Fakültesi
Ø
İÜ MF Deniz
Ulaştırma İşletme Mühendisliği Bölümü
Gemi
Makinaları İşletme Mühendisliği Yük.Lisans Programı
Ø
İTÜ
Denizcilik Fakültesi
Güverte
Yük.Lisans Programı
Ø
İTÜ
Denizcilik Fakültesi
Gemi
İnşaatı Mühendisliği Yük.Lisans Programı
Ø
İTÜ
Gemi İnşaatı ve Deniz Bilimleri Fakültesi
Ø
YTÜ
Makina Fakültesi Gemi İnşaatı Mühendisliği Bölümü
Denizcilik İşletmeleri Yönetimi Yük.Lisans Programı
Ø
DEÜ
Denizişletmeciliği ve Yönetimi Yüksek Okulu
DOKTORA EĞİTİMLERİ
Deniz Ulaştırma İşletme Mühendisliği Doktora Programı
Ø
İTÜ
Denizcilik Fakültesi
Gemi İnşaatı Mühendisliği Doktora Programı
Ø
İTÜ
Gemi İnşaatı ve Deniz Bilimleri Fakültesi
Ø
YTÜ
Makina Fakültesi Gemi İnşaatı Mühendisliği Bölümü
3. Denizcilik Eğitiminde Gelişmeler, Amaçlar, Yöntemler, Sorunlar
ve Çözüm Önerileri
3.1.
20 Nisan 1989 tarih
ve 3539 Sayılı Yasa ile ülkemizin taraf olduğu "Gemiadamlarınm
Eğitim, Belgelendirme ve Vardiya standartları Hakkında
Uluslararası Sözleşme-1978" (STCW-78) ve 01.02.1997
tarihinde yürürlüğe giren STCW-95 Değişiklikleri ile
Sözleşmeye taraf ülkelere getirilen yükümlülükler Denizcilik
Müsteşarlığınca yerine getirilmiştir. Bu çerçevede, STCW-78
ve STCW-95 Değişikliklerinin yürürlüğe girdiği
01.02.1997 tarihinde. Denizcilik Müsteşarlığınca hazırlanan
"Gemiadamlarmın Eğitim, Belgelendirme. Sınav, Vardiya Tutma,
Kütüklenme ve Donatılma Esasları Hakkında Yönetmelikle
yürürlüğe girmiştir.
Yine Sözleşmenin IV. Maddesi ile 1/7 Kuralı ve Kod-A 1/7 hükmü
gereğince taraf ülkelerin 01.08.1998 tarihine kadar IMO Genel
Sekreterliği'ne gönderme zorunluluğu olan ve taraf ülkelerde
uygulanan gemiadamlarının eğitim standartları ile
belgelendirilmesine yönelik hükümleri içeren "Ülke Raporu"
özenle hazırlanmış ve öngörülen tarihten önce IMO Genel
Sekreterliği'ne gönderilmiştir. IMO Genel Sekreterliği'ne
gönderilen "Türkiye Cumhuriyeti Raporu"nu inceleyen komisyon
daha ayrıntılı bilgi edinmek ve tartışmak için Türk Heyeti'ni
21 Mayıs 1999 tarihinde Londra'ya davet etmiştir. Türk Heyeti,
gemiadamlarının eğitim standartları ile belgelendirilmesine
yönelik hükümleri içeren "Türkiye Cumhuriyeti Raporu"nu
başarılı bir biçimde sunmuştur.
3.2. Ocak 2000 tarihinde yapılan IMO -
31. STW Komite Toplantısı'nda Singapur'un verdiği "Ülkelerin
Denizcilik Eğitim Kalitelerinin Denetlenmesi" önerisi
oybirliği ile kabul edilmiş bulunmaktadır. Buna göre, Şubat
2002 tarihine kadar bir Ülkedeki Denizcilik Eğitimi Kurumları
STCW '95 1/6 uyarınca verdikleri eğitimin kalitesini
uluslararası bağımsız yetkili kurumlarca belgelendirecekleri
bir değerlendirmeden geçirtecek, İdare ülkedeki tüm Eğitim
Kurumlarının durumunu bir "Ülke Denizcilik Eğitimi Kalite
Standardı Raporu" biçiminde IMO'ya sunacak, IMO raporları
Yetkili Kişi Panelleri'ne incelettirip "Denizcilik Eğitimi
Beyaz Listesi" oluşturulacaktır.
Yeni Yüzyıl'ın başlangıcında Denizcilik Eğitimi; uluslararası
bağımsız yetkili kuruluşlarca denetlenebilen bir eşdeğerliğe,
küreselleşmeye, standardizasyona ve belgeli akreditasyona
gitmektedir.
"Ülkelerin Denizcilik Eğitim Kalitelerinin Denetlenmesi" ve
"Denizcilik Eğitimi Beyaz Listesi" konularındaki gelişmeler
gözönüne alınarak ağırlıklı olarak vurgulanması
beklenmektedir. Ülkemizdeki Denizcilik Eğitimi veren
kurumların tümünün zaman yitirmeden Eğitimde Kalite Standardı
sağlanması girişimlerini başlatmaları gerekmektedir.
3.3. Ocak 2000 'de yapılan , IMO-STW 31.
Komite Toplantısfnda, Denizcilik Eğitimini geleneksel olarak
üniversite düzeyinde yapan ülkelerin uyarıları ile STCW-95'de
vurgulanan, ancak uygulamada çeşitli sorunların ortaya
çıkmasına neden olan, Lisans Programlarına esas oluşturması
istenen, IMO Model Kurs 7.03 / 7.01 ile IMO Model Kurs 7.04 /
7.02 asgari programları içerik ve saatlerinin gözden geçirilip
yeniden düzenlenmesi karara bağlanmıştır.
Özellikle daha önce somut olarak vurgulanan kesin program saat
toplamlarından vazgeçilmiş, her ülkenin kendi Eğitim
Standartları ve Ön Eğitim Düzeylerine göre program saatlerinde
esneklik getirildiği yeniden düzenlenecek IMO Model Kurs 7.01
/ 7.02 / 7.03 / 7.04'de açıkça belirtilecektir. Türkiye
yükseköğretimi 4 yıllık lisans ve 2 yıllık önlisans düzeyi
Denizcilik Eğitimleri için, nitelikli ortaöğretim çıkışlı Türk
öğrencisinin eğitim standartlarına ve ön eğitim düzeyine uygun
daha az toplam saatlerde daha verimli olarak IMO Model Kurs
Müfredatlarım verdikten sonra, arta kalan zamanlarda
"Denizcilik Alanı Seçmeli Dersleri" vererek, Denizcilik
Eğitiminin Dünya'da örnek alınabilecek düzeyde
gerçekleştirilmesine yönelik yeni bir model geliştirilmelidir.
3.4. 4 yıllık lisans düzeyinde Denizcilik
Eğitimi yapan Üniversitelerin Fakülte / Bölümleri ile IMO
Model Kurs 7.03 / 7.04 en az gerekleri çerçevesinde 2 yıllık
Denizcilik Eğitimi yapan Meslek Yüksekokulları ve Kurs
kuruluşları hiçbir tartışmaya yer vermeyecek biçimde
birbirlerinden ayrılmalıdır. Şubat 2000 'de Dokuz Eylül
Üniversitesi-İzmir'de yapılan toplantıda, 4 yıllık Lisans
düzeyinde eğitim veren Üniversite Fakülte / Bölümler, bu
kapsamda 17 Nisan 2000'e kadar birer taslak çalışma yapmak
için görüş birliğine varmışlardır.
Bu konunun yeniden düzenlenme çalışmaları başlatılmış bulunan
"Gemiadamlarınm Eğitim, Belgelendirme, Sınav, Vardiya Tutma,
Kütüklerime ve Donatılma Esasları Hakkında Yönetmelik" ile
çözümleneceği düşünülmektedir.
3.5. Denizcilik Eğitiminin en büyük
sorunlarından biri Öğretim Elemanı eksikliği ve
yetersizliğidir. İTÜ Denizcilik Fakültesi, İÜ Mühendislik
Fakültesi Deniz Ulaştırma İşletme Mühendisliği Bölümü ve Dokuz
Eylül Üniversitesi Deniz İşletmeciliği ve Yönetimi
Yüksekokulu'nca açılıp sürdürülen Yüksek Lisans Programları ve
yine İÜ Mühendislik Fakültesi Deniz Ulaştırma İşletme
Mühendisliği Bölümü tarafından sürdürülen Doktora Programı
gereksinimi duyulan ve istenen düzeye kavuşturulabilmelidir.
İvedilikle denizci kökenli kişilere denizcilik bilim konularında
Yüksek Lisans / Doktora yaptırılıp, YÖK düzey ve
standartlarında kalıcı - tam zamanlı Öğretim Elemanı
yetiştirilme koşullan yaratılmalıdır. Bunun içinde Üniversite
/ Fakültelerin Sektör / Devlet ile işbirliği içinde
kendilerine maddi kazanç getirecek projeler yapabilme koşullan
sağlanmadır. Bu konuda bir başka seçenek de ilk kuşak Türk
Denizci Profesörler yetişene kadar, yabancı üniversiteler ile
ortak uluslararası Doktora programları açmak ve yabancı
Profesörlerden yararlanmaktır.
Devlet / Sektörün araştırmalarını Üniversite / Fakültelerde
yaptırması araştırmacılara Avrupa / Amerika'daki gibi bir
yandan bilimsel çalışma ortamı yaratırken, diğer yandan maddi
olarak geçim sıkıntısı sorunlarının çözümünü sağlayacaktır. Şu
anda Araştırma Görevlileri maddi sıkıntıdadır. Zamanlarını
bilimsel çalışmaya ayıramamaktadırlar. Oysa Araştırma
Görevlilerinin geçim sıkıntısı çekmeden, bütün zamanlarını
bilimsel araştırmalara ayırabilmeleri için olanaklar
yaratılmalıdır.
3.6. Denizcilik Eğitimi pahalı ve altyapı
yatırımı isteyen bir uzmanlık alanıdır. IMO ve STCW 95
eğitimde Tam Amaçlı (Full Mission) Simulatörleri önermektedir.
Tam amaçlı simülatörlerin Denizcilik Eğitiminde zorunlu
donanımı olması yönünde son yıllarda önemli gelişmeler
olmaktadır. Bu nedenle ekonomik koşullar gözönünde
bulundurularak bölgesel olarak Simulatör Merkezi /
Laboratuvarı kurulmalı, tüm eğitim kurumlarının ortaklaşa
yararlanmaları sağlanarak, kaynak savurganlığından
kaçınılmalıdır. Ayrıca bilinmektedir ki, Devlet Denizcilik
Eğitiminin büyük yatırımları gerektiren altyapısına bütçe
ayıramamaktadır. Çözüm; kuruluşların kendi olanaklarını
yaratmak için çaba harcamalarıdır. Üniversite / Fakültelerin
kendi olanaklarını yaratabilmeleri için İdare; Denizcilik
İşletmeleri çalışanlarının Liman Devlet Denetimi, Uluslararası
Güvenlik Yönetimi (ISM) Kuralları ve benzeri eğitim
gereksinimlerinin karşılanmasında Üniversite / Fakülteleri
ağırlıklı olarak desteklemelidir.
IMO tarafından ve STCW-95 'de önerilen Tam Amaçlı Simulatörler,
denizde karşılaşılabilecek değişik durumların hemen hemen
tümünün oluşturulmasını tüm gerçek ayrıntıları ile kapsamakta,
ancak oldukça büyük yatırımı ve eğiticileri için de uzun bir
yetişme süresini gerektirmektedir. Bu yüzden standart dışı,
oyun niteliği ağır basan ve göstermelik denilebilecek pekçok
simulatörler ya da bilgisayar yazılım programları piyasada
pazarlanmaktadır. Bu tür standart dışı simülatörlerden
kaçınılmalı, Denizcilik Müsteşarlığı bu tür simülatörlerde
verilen eğitimlere dayalı sertifika vermeyerek Denizcilik
Eğitiminin Tam Amaçlı Simülatörlerde yapılabilmesi ortamını
yaratmalıdır. Tam Amaçlı Simulatörlerde yalnızca eğitim değil,
parasal açıdan Devlet / Sektör tarafından desteklenen, Doktora
Araştırmaları da başlatılmalıdır. Türkiye ancak o zaman IMO'da
yalnızca sözel savunma ile değil, somut matematiksel /
deneysel verilerle deniz taşımacılığında yarıştığı ülkelerin
karşısına çok daha güçlü olarak çıkabilecektir.
Denizcilik Eğitim kuruluşlarını çoğaltmak yerine, belirli
merkezlerde toplama yoluna gidilmelidir. Bu Türkiye için
yeterlidir. Altyapısız yeni Denizcilik Eğitim kuruluşları
kurulmamalıdır.
3.7. Denizcilik Eğitimi için Açık Deniz Eğitim
Gemisi gerekmektedir. Özellikle Deniz taşımacılığında iddialı
gelişmiş her ülkenin en az bir Eğitimi Gemisi vardır. Bunun
temel nedeni, eğitim gemisinde verilen eğitim, ticari
gemilerde yapılan stajdan çok farklıdır, doğrudan eğitime
yönelik olduğundan çok daha verimlidir.
Uzun uğraşılar sonucu M/S AKDENİZ; İTÜ Denizcilik Fakültesi ile
birlikte tüm eğitim kuruluşlarının gereksinimlerini karşılamak
üzere alınmışsa da bütün çaba ve uyarılara karşın, işletme
bütçesi verilmemiş olduğundan son derece verimsiz olarak
kullanılabilmekte ve bir bakıma kaderine terk edilmiş
durumdadır.
3.8. Dünyada Denizcilik Eğitimini üniversite
düzeyinde veren ve aynı sorunları paylaşan Ülkeler, 1999
yılında Denizcilik Eğitiminde Uluslararası anlamda ve
yaygınlıkta Denizcilik Eğitiminin kalitesini artırmak amacıyla
"Dünya Denizcilik Üniversite / Fakülteleri Birliği"ni (IAMU)
kurmuşlardır. Beş kıtadan 40 kadar üyesi bulunan, Uluslararası
Vakıflar, IMO / WMU tarafından desteklenen ve özellikle
Denizcilik Eğitimi ile ilgili önerilere açık olan "Dünya
Denizcilik Üniversite / Fakülteleri Birliği" IAMU Başkanlığı,
2001 Haziran ayına kadar Türkiye'de kalacaktır. İlk Yıllık
Toplantısı İTÜ Denizcilik Fakültesi'inde 26 Haziran - 2 Temmuz
2000 tarihleri arasında yapılacak olan IAMU; 3 Workshop ile
çalışmalarımı akademisyen / öğrenci düzeyinde ayrı ayrı
sürdürecektir.
Birinci Workshop;
Denizde Çalışan Denizcilik İnsan Kaynaklarının Lisans Program,
Sınav ve Yeterlik Belgelendirilmelerinin Uluslararası
Standartlaştırılması konusundadır.
İkinci Workshop;
Karada Çalışan Denizcilik İnsan Kaynaklarının Eğitiminin
Standartlaşmasının Yeterlik Belgesine Bağlanması konusundadır.
Üçüncü Workshop
ise Denizcilik Eğitiminde Araştırma ve Kalite konusundadır. .
Türkiye bu fırsatı çok iyi değerlendirmelidir. IAMU içinde
Türkiye'nin Denizcilik Eğitim / Armatör / ve ilgili
kuruluşları diğer ülkelerin benzer kuruluşları ile bağlantı
kurabilir ve işbirliği başlatabilir.
3.9.
Gemiadamları
Sınavları; 1999 yılı içinde Soru Bankası, optik okuyuculu
sınav değerlendirme sistemi ile, yılda 2 kez yapılabilen 15
gün süren klasik sınav sisteminden çıkartılmış; yılda 10-12
kez yapılabilen l gün süren ÖSYM tipi çağdaş bir sınav
sistemine dönüştürülmüştür. Türkiye'nin GASM uygulaması;
uluslararası takdir görmüş, IMO tarafından örnek gösterilmiş
bir uygulamadır. IMO yeni çıkarttığı Ehliyet Sınav Model
Kursu'nda Türkiye'nin GASM benzeri bir modeli önermektedir.
Uluslararası saygınlık açısından bu model sürdürülmelidir.
İdare; özellikle alt yeterlilikler için, belli bir tarih içinde,
akademisyenlere mutlaka yardımcı kaynak kitap yazdırılmak
sınava girecek gemiadamlarına yardımcı olmalıdır. Gemiadamları
Sınavları için, henüz yeterli yazılı kaynak yoktur hatta bazı
konularda hiçbir yazılı kaynak bulunmamaktadır. Yardımcı
Kaynak kitap yazılır, sorular bu çerçevede sorulursa bu
aksaklıkların büyük ölçüde ortadan kalkacağı düşünülmektedir.
"'Gemiadamları Eğitim, Belgelendirme, Sınav, Vardiya Tutma,
Kütüklenme ve Donatılma Esasları Hakkında Yönetmelik"in
Gemiadamları Sınavları ile ilgili maddeleri ve "Gemiadamları
Sınavları Konu İçerikleri Yönergesi" uygulamalarda edinilen
bilgiler ve birikim göz önünde tutularak dikkatle incelenerek,
çelişkili noktaları ve aksaklıkları giderecek gerekli
geliştirmeler yapılmalıdır.
3.l0. Üniversitelerin Gemi Yönetimi
Mühendisliği ve Gemi Makineleri İşletme Mühendisliği eğitim
programları önündeki sorunlar, Deniz Ulaştırma İşletme
Mühendisliği eğitim programları önündeki sorunlar ile birlikte
gerçekçilik, nesnellik, gerekircilik ve ekonomiklik ilkeleri
ve sistem yaklaşımı ile çözümlenmelidir.
Ø
Gemiadamı özel kurslarının STCW'ye uygun bir şekilde disipline
edilerek yapılandırılmalı ve denetlenmelidir.
Ø
Gemi
Yönetimi Mühendisliği eğitiminde GMDSS, Telsiz ile elektronik
seyir eğitimine önem verilmelidir.
Ø
Gemi
Yönetimi Mühendisliği ve Gemi Makineleri İşletme Mühendisliği
lisans programlarının temel ve uygulamalı bilimler, meslek
dersleri çerçevesi aynı olmalıdır.
Ø
Kaynaklar ortak ve dengeli kullanılmalı, uygulamalı eğitim ve
staj merkezlerinin işletme giderleri Devlet tarafından
karşılanması yönünde olanaklar araştırılmalıdır..
Ø
Gemi
Yönetimi Mühendisliği ve Gemi Makinaları İşletme Mühendisliği
programlarını tamamlayanların daha büyük oranda daha uzun süre
denizde çalışmaları amacına yönelik olarak denizde çalışmak
istemeyenlerin öğretim sırasında Deniz Ulaştırma İşletme ya da
Liman İşletme öğretim programlarına kaydırılmalıdır.
Ø
STCW'ye uygun sertifikalı eğitim ile lisans öğretimleri ilke
olarak ayırt edilmelidir.
Ø
Sertifikaya yönelik STCW eğitimi Türk Milli Eğitim Sistemi
içinde formüle edilmelidir.
Ø
STCW
ile Gemi Adamı Eğitim Sisteminde, eğitim ekonomisi için
denizde daha çok ve uzun süre çalışacak çözümlere formüllere
gidilmelidir.
Ø
Ön
lisans eğitimi sertifika amaçlı, lisans ve lisans sonrası
eğitim akademik ve araştırma ağırlıklı olmalıdır.
Ø
Eğitim öğretim etkinlikleri, araştırma geliştirme faaliyetleri
ile birlikte denizcilik işletmelerinde kaynak bulucu ve
yaratıcı, katma değer oluşturucu, atılım yaptırıcı işlevde
olmalı ve planlanarak yönlendirilmelidir.
3.11. Kuzey
Kıbrıs Türk
Cumhuriyeti Yakındoğu Üniversitesi Denizcilik Fakültesi ilk
mezunlarını 2000 yılında verecektir. YDÜ Denizcilik
Fakültesi'nden mezun olan Türkiye Cumhuriyeti uyruklu
öğrencilerin açık deniz eğitimi (staj) için Gemiadamı Cüzdanı
alabilmelerinde ve GASM tarafından düzenlenen Gemiadamları
Sınavları'na girmelerinde bir sorun bulunmamaktadır. Ancak
KKTC uyruklu öğrenciler yürürlükteki mevzuatla T.C.
Gemiadamları Sicili'ne kayıt olamamaktadırlar. Gemiadamı
Cüzdanı alabilmenin ilk koşulu T.C. vatandaşı olmaktır.
Gemiadamı Cüzdanı alamadığı için öğrenci, staj yapmak amacıyla
gemiye katılacağı zaman zorluklarla karşılaşmakta hatta staj
yapamaz durumlara düşmektedir.
Kabotaj Yasası'nın bir sonucu olarak KKTC uyruklu kişilerin Türkiye
Cumhuriyeti bayraklı gemilerde çalışabilme olanağı
bulunmamakla birlikte, 1976 yılında çıkarılan bir Bakanlar
Kurulu kararı ile Yüksek Denizcilik Okulu mezunu KKTC uyruklu
kişilerin T.C. Gemiadamları Siciline kayıt olabilmeleri ve
Türkiye Cumhuriyeti bayraklı gemilerde çalışabilmeleri yolu
açılmıştı. Ancak bu karar, diğer öğretim kurumlarından mezun
olanlara aynı olanağı sağlamamaktadır. Bu sorunun çözümü için
öncelikle anılan Bakanlar Kurulu kararının yeniden ve diğer
denizcilik eğitim kurumlarını da kapsayacak biçimde
genişletilmesi gerekli görülmektedir.
KKTC Millet Meclisi 16 Kasım 1999 günlü KKTC Resmi Gazetesi'nde
yayınlanan bir yasayla aralarında STCW-95 Değişikliklerinin de
bulunduğu bir dizi IMO Sözleşmesini kabul etmiş ve ardından da
bu konularda tüzük, yönetmelik ve yönerge çalışmalarını
başlatmış bulunmaktadır. Yakın gelecekte tamamlanacak mevzuat
ile; KKTC Gemiadamları Sicili T.C. uygulamalarına paralel
olarak, yeterlikler belirlenerek düzenlenecek ve bir KKTC
Gemiadamları Sınavları Merkezi oluşturulacaktır. KKTC
Gemiadamları Sınavları Merkezi'nin vereceği gemiadamı
yeterlikleri, Türkiye'deki uygulamalar da gözönünde
bulundurularak STCW standartlarını sağladığı sürece, KKTC
uluslararası alanda tanınıncaya dek T.C. makamlarınca da
paralel belgelendirme ile onaylanması KKTC uyruklu
gemiadamlarının bu konudaki sorunlarının çözümünü de
sağlayacaktır. Ayrıca ortaklaşa girişimlerle bir ada ülkesi
olan KKTC'nin denizcilik olanaklarının geliştirilmesi, Türk
Denizciliğine önemli katkılarda bulunmasını sağlayacaktır.
3.12. Uluslararası bir sektör olan
denizcilik alanında eğitimde uluslararası standartların
sağlanması esastır. Denizcilik eğitimi amacıyla yapılacak
yatırımlar ülkemiz coğrafyası ve bölgesel istihdam
gereksinimleri göz önünde bulundurularak yaygınlaştırılmalı ve
bu hedefe yönelik çalışmalar gerçekleştirilmelidir. Son
yıllarda önem kazanmaya başlayan lojistik anlayışı da
denizcilik eğitimi içerisinde değerlendirilmeli ve deniz
ulaştırma lojistiği eğitimindeki gelişmelere uygun tedbirler
alınmalıdır. Bu bağlamda, deniz ulaştırmasının diğer
taşımacılık modları ile ilişkisini ortaya koyan eğitim
stratejileri geliştirilmelidir.
Gemi adamlarının eğitiminde
uluslararası sözleşmelerle yükümlü olduğumuz standartların
sağlanması amacıyla Yüksek Öğrenim Kurulu'na bağlı öğrenim
kurumlarının ve Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı Anadolu
Denizcilik Meslek Liseleri ve diğer meslek liselerinin
denizcilikle ilgili birimlerinin yerleşim, yapı ve araç-gereç
gereksinimlerinin karşılanması amacıyla gerekli önlemler
alınmalıdır.
Denizcilik eğitimi veren Yüksek Öğrenim kurumlarının eğitim
programlarının uyumu için eşgüdüm içinde olmaları ve
kaynaklarını verimli bir biçimde kullanmaları için dayanışma
ortamı desteklenmelidir.
Denizcilik eğitimi gören öğrencilerin uluslararası denizcilik dili
olan İngilizce'yi çok iyi kullanmaları gerekmektedir. Bu
amaçla lisans ve ön lisans düzeyine bakılmaksızın bir yıl
temel İngilizce hazırlık eğitimi ve geri kalan yıllarda ileri
düzeyde mesleki İngilizce eğitimine ağırlık verilmelidir.
Denizcilik öğrenimi gören öğrencilerin yapmak zorunda oldukları
stajlar konusunda Yüksek Öğretim Kurumlarında ayrı ayrı
"kariyer ofisleri" kurulmasının yanında bu ofislerin yakın
işbirliği ve dayanışmasını sağlayacak "Merkezi Staj Komisyonu"
oluşturulmalı ve sektörün bu konudaki desteğini ve yaptırımını
sağlayacak yasal altyapı kurulmalıdır. Tüm denizcilik
öğrencilerinin staj dönemlerinde karşılaştıkları sigortalanma
sorunu çözüme kavuşturulmalıdır.
Deniz Ticaretinin gelişmesinde temel işlevleri olan karadaki
denizcilik işletme kurum ve kuruluşlarında görev alacak
kaliteli insan gücünün eğitimini üstlenmiş bulunan işletme,
iktisat, hukuk ve özel mesleki alanları kapsayan çok
disiplinli bir alan olan Deniz İşletmeciliği dalma gereken
önemin verilerek, ilgili kamu kurumlarında bu bölüm
mezunlarından azami derecede yararlanılması yoluna
gidilmelidir. Ayrıca, deniz acente ve
brokerlik açılışına ilişkin
yönetmeliklerde bu eğitimin özel yeri dikkate alınmalıdır.
Dünya Deniz Ticaretinde söz sahibi olan ülkeler REO denilen ve
gemilerde ayrı bir personel bulunmasını gerektiren Telsiz
Elektronik Zabiti (REO) ehliyeti düzenlememekte olup,
gemilerde çalışması zorunlu olan Güverte zabitlerinin Genel
Telsiz Operatör (GOC) ehliyeti sahibi olmasını ve böylelikle
telsiz görevlerinin bu kişiler tarafından yerine getirilmesini
istemektedirler. Aynı gerekçeler Türk Ticaret Filosundaki
armatörler tarafından da benimsenmekte ve Telsiz Elektronik
Zabitlerinin gemilerde çalışma imkanları gittikçe
azalmaktadır. Denizcilik sektörüne yıllarını vermiş eski
telsiz zabiti şimdiki REO ehliyetli gemiadamlarmın bilgi ve
becerilerinden bundan sonra da yararlanmak için, sözkonusu
kişilerin güverte zabiti olarak değerlendirilmesine olanak
tanıyan çalışmalara ağırlık verilmesine, ayrıca, varolan
güverte zabitlerinin STCW-95'e uygun eğitim görerek GOC
ehliyet sınavlarına katılması için ilgili kuruluşlar arasında
çalışmalar yapılmasına gereksinim duyulmaktadır.
3.13. Ülkemizdeki Deniz Ticaret Filosu'na
gemiadamı yetiştiren örgün ve yaygın eğitim kuruluşlarının
tümü Denizcilik Müsteşarlığı'nca oluşturulacak bir
inceleme/denetim birimi ile yerinde incelenerek denetlenmeli,
gereksinimler ve sorunlar her eğitim kurum ve kuruluşu için
ayrıntılı olarak saptanmalıdır.
Ø
Türk
ticaret gemilerine alt yeterliklerde kaliteli gemiadamı
yetiştirmek üzere ilk kez denizde çalışmaya başlayacakların
eğitim önkoşulu, belirli bir tarihten sonra ortaokul hatta
lise düzeyine yükseltilmelidir.
Ø
Varolan Deniz eğitim ve öğretim kurum ve kuruluşlarının eğitim
ve öğretim standartları, uluslararası standartlara getirilene
kadar yeni okul, bölüm ve program açılmasından olabildiğince
kaçınılmalıdır.
Denizcilik sektörümüze IMO Kuralları
ile uygulamalarını ayrıntılı olarak izleyebilecek denizcilik
eğitimli, bilgili ve deneyimli üst düzey uzmanlara gereksinimi
vardır ve bu tür uzmanların sabırla yetiştirilmeleri gerekir.
Ø
Denizcilik Eğitimi veren Fakülte / Bölüm / Yüksekokul ve
Meslek Liselerinde "Liman Devleti Denetimi" dersi müfredatlara
konmalı, ayrıca belli zaman araları ile kurslar düzenlenerek
denizcilik işletmeleri ve gemilerde çalışan zabitlerin bu
konuda sertifıkalandırılma zorunluluğu getirilmelidir.
Ø
Japonya'da çeşitli denizcilik konularında eğitim veren JICA'ya
her yıl 2 kişi gönderilmeli ve eğitilmeleri sağlanmalıdır.
Ø
İtalya Trieste'de kurulmuş ve ağırlığı "Liman Devleti Denetimi
Eğitimi" olan merkeze her yıl 2 kişi gönderilmeli ve finanse
edilmelidir.
Ø
Türk
ticaret filosunun gelişmesi için düşük standartlı yabancı
gemilerin Liman Devleti Denetimi vasıtası ile ülkemize
taşımacılık yapması önlenmelidir. Bu amaçla, belli başlı
limanlarımızda Liman Devleti Denetimi Birimleri kurularak, bu
birimlara IMO standardlarmda sörveyör yetiştirilmesi ve
atanması sağlanmalıdır.
Türk Ticaret gemilerinde en önemli sorunlardan biri, uluslararası
standartlarda kaliteli zabit yetiştirmeye yönelik Denizcilik
Eğitimi kuruluşları öğrencilerinin staj yapabilme
olanaklarının azlığıdır.
Ø
Okul
eğitim gemileri sağlanmalı, ya da
Ø
Eğitim fonundan kaynak aktarılarak Türk Ticaret gemilerinde
stajyer öğrenciler için istihdam yaratılmalı, ya da
Ø
Yönetmelik değişikliği yapılarak, Türk Ticaret gemilerinden
cankurtarana kapasiteleri ancak tayfaya yetecek kadar olan
gemilerde yardımcı vardiya zabiti çalıştığında aynı miktarda
tayfa indirimi yapılması kuralı uygulanmalıdır.
Ø
Orta
Öğretim'de Denizcilik Eğitimi gören öğrencilerin 30.01.1997
tarih ve 22893 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan
"Gemiadamları'nın Eğitim,
Belgelendirme, Sınav, Vardiya Tutma, Kütüklenme ve Donatılma
Esasları Hakkında Yönetmelik" gereği 12 ay liman seferi
dışında açık deniz eğitimi (staj) görmeleri gerekmektedir. Bu
gerek uygulamada, ancak yönetmelik değişikliği ile
çözümlenebilecek zorluklar yaratmaktadır.
Türk ticaret filosunun 2 500 'ü zabit olmak üzere yaklaşık 20 000
gemiadamı gereksinimi vardır. Ancak Denizcilik Müsteşarlığı
kayıtlarına göre ülkemizde yaklaşık 215 000 gemidamının
bulunduğu bilinmektedir. Bu sayının ne kadarının gemiadamı
olarak gemilerde çalıştıkları hatasız biçimde saptanmalıdır.
STCW Bölüm I Kural 1/6 'da yapılan değişiklik gereği, ülkemizdeki
her düzeydeki Denizcilik Eğitimi 2002 yılından sonra ISO
normlarına uygun duruma getirilmek üzere tüm olanaklar
seferber edilmelidir.
Uluslararası yürürlüğe girmiş denizcilikle ilgili sözleşmeler,
uygulamalar ve kuralların tümü taraf olunsun olunmasın
Türkçe'ye çevrilerek gereklerinin zaman yitirilmeden yerine
getirilmesi çalışmaları başlatılmalıdır.
Meslek eğitimi veren Fakülte, Yüksekokul, Anadolu Denizcilik Meslek
Lisesi ve Denizcilik Meslek Liselerindeki denizcilik meslek
bilgilerini veren öğretmen açığını karşılamak üzere bu
dersleri verecek öğretmenlere yeterli ücret verme olanakları
araştırılmalıdır.
3.14. YÖK tarafından 1998-1999 öğretim yılında
uygulamaya konulan ÖSS sınavında Anadolu Denizcilik Meslek
Lisesi mezunlarının alanı kabul edilen Üniversiteler
belirlenmiştir. Bu belirlemeye göre İTÜ Denizcilik Fakültesi
gibi Lisans eğitimi veren okullar Anadolu Denizcilik
Denizcilik Lisesi mezunları için alan kabul edilmemekte,
dolayısıyla mezunların orta öğretim başarı puanları 0,5
yerine 0,2 katsayısıyla çarpılmaktadır. Bu durum Anadolu
Denizcilik Meslek Lisesi mezunlarının kendi alanları olan
lisans düzeyinde eğitim veren denizcilik ile ilgili
fakültelere girişini güçleştirmektedir. Bu uygulama insan ve
kaynak kaybına neden olmaktadır. Oysa kendi alanlarında
fakültelere gitme olanağı verilmeyen bu öğrencilere, kendi
alanlarındaki fakültelere ek puan verilerek tercih edilmeleri
sağlanmalıdır.
IMO tarafından benimsenen kurallarına göre, denizcilik eğitimi
kurumlarında öğretim eğitimin özellikle doğrudan deniz
deneyimi olan eğitimcilerce verilmesi istenmektedir. Bugün MEB
okullarında eğitim bu kural uyarınca deniz deneyimi olan
eğiticilerin ücretli olarak çalıştırılması ile
yürütülmektedir. Ancak bu ücret yeterli düzeyde değildir. Bu
tür eğitimcilerin sözleşmeli olarak çalıştırılarak günün
koşullarına uygun ücret verilmesi sağlanmalıdır. MEB da
özellik arz eden branşlarda bir an önce sözleşmeli statüsüne
geçirilmelidir.
3.15. Milli Eğitim Bakanlığı ile Denizcilik
Müsteşarlığı, Denizcilik Eğitimi veren özel ve kamu kurum ya
da kuruluşları için, donanım ve eğitim standartlarını
belirleyen Özel Tip Yönetmelik çıkarması gerekmektedir.
Kurumsal üst düzey eğitim olanaklarının arttırılması gerekmektedir.
SAR Koordinatörü, VIS Vardiya Görevlisi, Port State Kontrol
Sürveyörü ve benzeri gibi profesyonel eğitim ve kariyer
olanakları üniversiteler içinde geliştirilmelidir.
Eğitim müfredatlarını belirleme ve gemiadamları sınavları konu
içeriklerini saptama bakımından büyük önem taşıyan,
"Gemiadamlarının Eğitim, Belgelendirme, Sınav, Vardiya Tutma,
Kütüklenme ve Donatılma Esasları Hakkında Yönetmelik"te Yakın
Kıyısal Sefer ve Uzak Sefer tanımları için çok kesin ve hiçbir
tartışmaya gerek bırakmayacak biçimde ayrımın getirilmesi
gerekmektedir.
3.16.
Denizcilik işletmeleri çalışanlarının çoğu Liman İdaresi
Denetlemeleri konusunda bilgili olmadıklarından limanlarımıza
gelen yabancı gemilerin denetlenmesi ve eksikliklerin
giderilmesi aşamasında sorunlar yaşanmaktadır. Gemi trafiğinin
fazla olduğu İstanbul, İzmir ve Mersin gibi ana bölgelerde
denizcilik işletmelerinde çalışanların PSC, ISM, GMDSS gibi
denizcilikle ilgili güncel konularda ülke ekonomisine ve
Türkiye'nin diğer ülkeler nezdindeki değerlendirmesine
doğrudan etki edecek konularda denetlemelerin gereği gibi
yapılarak eksiklerin hızla giderilmeleri için gemilere hizmet
veren deniz acentelerinin eğitimi, ülke çıkarları ve
denizciliğimiz açısından değerlendirilmesi zorunlu
görülmektedir. Bu eğitimin şekil ve yöntemi Denizcilik
Müsteşarlığı tarafından belirlenmelidir.
Yurtdışında (yabancı bayraklı gemilerde) çalışmak üzere Türk
gemiadamlarının yurtdışına gönderilmesi ile ilgili yeterli
mevzuat mevcut değildir. Denizcilik Müsteşarlığı eşgüdümünde
hazırlanacak bir mevzuatla yurtdışına kaliteli gemiadamı
gönderilmesi teşvik edilmelidir. Yurtdışına gönderilecek
gemiadamlarının mesleksel, İngilizce ve fiziksel
yeterlilikleri konusunda yeterlilikler hazırlanmalı ve bu konu
devlet politikası olarak teşvik edilmelidir.
Ülkemizdeki eğitim kurumları arasında okul adı, sektörün
gereksinimlerine göre okul ve öğrenci sayıları, dersler,
müfredatlar gibi konularda mevzuat ve içerik açısından
uluslararası ve ulusal mevzuata uygunluk ve kendi aralarında
tam bir uyumluluk bulunmamaktadır. Uluslararası mevzuatın
gerektirdiği asgari standartlara göre MEB ve YÖK bazında
yapılacak paralel çalışmalarda okulların adı, ders,
müfredatlarının düzenlenmesi ve yöresel gereksinimlerin
belirlenmesi uygun olarak değerlendirilmektedir.
3.17.
SOLAS kuralları gereği 300 grosston'dan büyük gemilerde
zorunlu olan GMDSS Telsiz-Elektronik ve Genel Operatör
ehliyetleri sınavlarında başarılı olan herkese anılan
ehliyetler verilmekte olup eğitim koşulu aranmamaktadır.
Belirtilen yeterlilikler için STCW-95'in özüne uygun eğitim
zorunluluğunun getirilmesi, can ve mal güvenliği ile gemiadamı
kalitesinin artırılması bakımından gereklidir. Bu nedenle
sınav öncesi
- GMDSS Genel Operatör adaylarının IMO model kurs programına uygun
eğitim kursunu başarılı olarak bitirmeleri ya da müfredatında
bu programı içeren denizcilik eğitim vermekte olan bir okuldan
mezun olmaları
- GMDSS Telsiz Elektronik operatör adaylarının ise en az Meslek
Lisesi Elektrik ya da Elektronik bölümü mezunu olmaları
koşullarının aranması için gerekli girişimler yapılmalıdır.
3.18. Son yıllarda yapılan istatistik
analizleri deniz trafiğinde modern teknolojinin daha fazla
kullanımına paralel olarak kazaların azaldığını, ancak
kazaların azalmasına rağmen bu kazaların nedenleri arasında
"insan hatası" oranının arttığını göstermiştir. Kısacası genel
kaza sayısı azalırken, insan hatasından kaynaklanan kazaların
sayısında artma olmuştur.
Bu noktada yapılması gereken hem yeni yetişerek denizcilik
sektöründe hizmet üretiminde yerini alacak insan gücünün
eğitim kalitesinin ülke çapında standartlarını belirleyerek bu
standardın altında eğitim veren kuruluşların eleman
yetiştirmesinin ve yeterlik belgesi verilmesinin engellenmesi,
hem de donatanları ve gemi işletenleri kaliteli insan gücü
kullanmaya özendirecek kanuni yönlendirmelerin yapılmasıdır.
Ayrıca meslek içi eğitim (on the job training) konusuna da
önem vererek halen verilmiş olan yeterlik belgesi sahiplerinin
de uluslararası kabul edilebilir standartlara yükseltilmesi ve
bu yüzden PSC (Liman Devleti Kontrolü) uygulamalarında
zorluklarla karşılaşılmasının önlenmesi gerekmektedir.
3.19.
Ülkemizin önemli 7 büyük limanının işletmeciliğini yapan
Devlet Demiryolları İşletmesi Limanlar Dairesi limanlarında
çalışan gemiadamı olmayan büro personeline deniz-liman
teknolojisi ve deniz-liman işletmeciliği konularında, ayrıca
yine gemiadamlarına da yaygın eğitim, özel eğitim ve hizmet
içi eğitim olanakları sağlanmalıdır.
3.20. Denizcilik Eğitimi yapılan eğitim
kurumlarında sağlık bilgisi tıbbi bakım ve ilk yardım gibi
konularda verilen eğitim standardize edilmelidir. Bu amaçla
öncelikle eğitim verecek kişiler konunun teknik olması hata
kabul edilemez önemi dolayısıyla çok iyi ve standardize bir
eğitime tabi tutulmalıdırlar.
Ülkemizin sağlık alanında en yetkili kuruluşu olan Sağlık Bakanlığı
bağlı Hudut ve Sahiller Genel Müdürlüğü, eğitim konuları ve
teknik danışmanlık hizmetini, denizcilikle ilgili eğitim
kurumları ile işbirliği içinde yapılması gerekliliğini
düşünmektedir.
3.21. Deniz ticaret filosunun her kademe ve
türde gemi adamı ihtiyacı yanında Yatçılık dalında da yabancı
dil ağırlıklı eğitim verilerek kalifiye eleman
yetiştirilmesinin ekonomiye olumlu katkılar sağlayacağı
bilinmelidir.
3.22. Su ürünleri alanında ve balık
avcılığında görev alacak personele seyir güvenliği ve deniz
çevresinin korunmasına yönelik eğitim verilmesi ile Balıkçı
Gemisi Kaptanlığı yeterlik sınavlarının konuları yeniden
düzenlenmelidir.
EĞİTİM
Kalkınmanın, çağdaşlaşmanın ve dışa açılmanın esasını oluşturan
eğitimin en önemli işlevlerinden biri de nitelikli insan
gücünü yetiştirmektir.
Belirlenen nitelikteki insanı yetiştirmek, ancak iş alanlarının
gereksinim duyduğu bilgi, beceri ve alışkanlıkları
kazandıracak eğitim öğretim ortamının sağlanmasıyla mümkündür.
Oysa, ülkemizde iş hayatının gereksinim duyduğu nitelikteki insan
gücünün yetiştirilmesinde çoğu zaman sorunlar yaşandığı
bilinmektedir. Özellikle kamu ve özel sektör kuruluşlarının
denizcilik eğitimi alanına yeterince yönelemeyişleri,
denizcilik hizmetleri açısından önemli bir sorun
yaratmaktadır. Bu durum, bir yandan kamunun eğitim maliyetini
artırmakta, diğer yandan da verilen eğitimin kalitesini
olumsuz yönde etkilemektedir.
Şu halde; ister ortaöğretim düzeyinde örgün ve yaygın öğretim
yoluyla olsun, isterse yüksek öğretim düzeyinde olsun,
denizcilik hizmetlerinin gereksinim duyduğu nitelikteki insan
gücünün yetiştirilmesi ihtiyacı, dün olduğu kadar bugün de
önemini korumaktadır.
İlgili yasalarla da (1739 Sayılı Milli Eğitim Temel kanunu, 625
Sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu, 2547 Sayılı Yüksek
Öğretim Kanunu vb.), ülkemizde her türlü kurumların kurum
açma, öğretime başlama, eğitim, öğretim, yönetim, denetim ve
gözetimi ile; yabancılar tarafından açılmış bulunan özel
öğretim kurumlarının eğitim, öğretim, yönetim, denetim ve
gözetiminden ve ilgili kuruluşların çalışmaları arasındaki
koordinasyonun sağlanmasından Milli Eğitim Bakanlığı sorumlu
tutulmuştur.
SORUNLAR:
1.
Günlük deniz gezileri yapan işletmelerin gereksinim duyduğu
işgücünün yetiştirilmesinde darboğazlar vardır.
2.
Deniz
turizmi alanında çalışan ya da gereksinim duyulan personeli
yetiştirmek üzere açılmış olan orta ve yüksek öğretim
düzeyindeki eğitim kurumları yetersizdir.
3.
Yaygın eğitim alanında özel sektör tarafından açılmış olan
kurslarda verilen eğitimin nitelikli olduğu söylenemez.
4.
Kurs
açma belgesi alıp da faaliyet gösteren bir kısım denizcilik
eğitimi kurslarının programları Milli Eğitim Bakanlığının
onayından geçirilmemiştir.
5.
Denizcilik eğitimi konusunda Denizcilik Müsteşarlığı ile Milli
Eğitim Bakanlığı arasında istenilen düzeyde koordine
sağlanamamıştır.
6.
Turizm meslek yüksek okulları ile turizm alanında eğitim veren
işletmecilik fakültelerinde yat turizmi ile ilgili derslere
yeterince yer verilememektedir.
7.
Bu
alanda eğitim gören öğrencilere yat limanlarında ve
işletmelerde yeterince staj yapma olanağı sağlanamamaktadır.
ÖNERİLER
1.
Deniz
turizmi alanında çalışan personeli yetiştirmek üzere orta
öğretim düzeyinde resmi ve özel Anadolu meslek liseleri
açılmalı, yat limanlarının bulunduğu yörelerdeki Anadolu
meslek liseleri bünyesinde denizcilik eğitimi bölümleri
açılmalı.
2.
Denizcilik eğitimi veren yüksek öğretim kurumlarında yat
işletmeciliği, deniz turizmi vb. alanlarda çalışacak
elemanların yetiştirilmedi için gerek duyulan bölümler
açılmalı.
3.
Yaygüı eğitini alanında Özel sektör tarafından açılmış olan
kurslarda verilen eğitim, denizcilik sektörünün ihtiyaç
duyduğu becerili insan gücünü yetiştirebilecek nitelikte
olmalı.
4.
Denizcilik eğitimi vermek üzere kurum açma belgesi alıp da
faaliyet gösteren özel kurslara ait bütün programlar. Milli
Eğftinı Bakanlığının onayından geçirilmeli.
5.
Denizcilik, eğitimi konusunda ilgili birimler arasında
koordinasyon sağlanmalı.
6.
Turizm meslek yüksek okullarında ve turizm alanında eğitim
veren işletmecilik fakültelerinde yat turizmle ilgili derslere
daha fazla yer verilmeli.
7.
Turizm liseleri ve yüksek okullarında eğitim gören
öğrencilerin stajlarını yat limanları ve denizcilik
işletmelerinde yapmalarını sağlayacak yasal düzenlemeler
yapılmalı.
DENİZ ULAŞTIRMASI
Deniz yolları özelikle çok büyük miktarda ve hacimde eşyanın uzun
meşalelerle taşınmasında en elverişli sistemdir. Taşıma
faaliyetini sularda sürdürebildiğinden ulaşım ağı kurma kıyı ve
limanlarla kısıtlıdır.
Türkiye'nin coğrafi konumu itibariyle denizcilikle iç içe
bulunması, dış ticaret ilişkilerimizin sürdürülmesinde deniz
taşımacılığının ön planda tutulmasını zorunlu kılmıştır.
Bu nedenle Türkiye deniz ulaşımını geliştirmek, deniz ticaret
filosunu büyütmek ve bunların barınacağı limanları geliştirmek
amacıyla yatırımlar yapmış ve projeler geliştirmiştir.
Ülkemizin kısa ve uzun vadeli hedeflerinin gerçekleşmesinde
denizcilik sektörümüz önemli görevler üstlenmektedir. Türkiye
ekonomisindeki gelişmeler, planlanan yeni yatırımlar ihracatta
uzak pazarlara erişme ihtiyacını ortaya çıkarmaktadır. Bu durum
kuru yük, dökme yük, OBO, konteyner ve diğer gemi tipleriyle
donatılmış gelişmiş bir deniz ticaret filosuna olan İhtiyacı
arttırmaktadır.
TARİHSEL GELİŞİMİ
Türkler denizlere ulaştıkları tarihten itibaren bu alandaki
faaliyetleri büyük önem vermişler, özellikle askeri alanda
denizciliği geliştiren bir politika uygulamışlardır.
Yurdumuzda gemi. inşaatı çok eski devirlerden beri yerleşmiş ilk
sanayi kollarından biri olup, Anadolu'nun çeşitli yörelerinde
kurulan tersanelerde devirlerinin en mükemmel tekneleri,
bilhassa Akçakoca. Kaplı, Bartın, Haliç, Gelibolu ve Alanya'da
inşa edilmiş ve Türk denizcileri bu teknelerle dünyanın dört bir
yerine seferler yapmışlardır. Bugünkü Denizcilik İşletmeleri
Müessesemizin de ilk nüvesini 1843 yılında kurulan "Fevaid-i
Osmaniye" teşkil eder. Bu kuruluş faaliyetlerine ilk olarak
Karaköy'den Kadıköy ve Adalar'a yolcu taşıyarak başlamıştır.
Cumhuriyet dönemi ile birlikte ulaştırma ve haberleşme hizmetlerine
çok büyük önem verilmiş, Cumhuriyetimizin kurucusu Büyük Atatürk
bu alana verilen önemi gerek denizcilik, gerek havacılık ve
gerekse demiryolları konusunda söylediği veciz sözler ve
hedeflerle vurgulamış, adeta bugün dahi uygulamadaki
vazgeçilmeyecek politikaları tayin ve tespit etmiştir.
23 Mayıs 1927 tarih 1042 sayılı kanunla "Devlet Demiryolları
îdare-i Umumiyesi" kurularak demiryollarının işletilmesi ve
inşası tek elde toplanmıştır. Daha sonra limanlar da
birleştirilerek l.Ocak.1929 tarih ve 1483 sayılı kanun ile
"Devlet Demiryolları ve Limanlan Umum Müdürlüğü" adını almıştır.
Denizcilik alanında da, "Osmanlı Seyri Sefain idaresi" 1923 yılında
597 sayılı kanunla 'Türkiye Seyri Sefain İdaresi" haline
getirilmiştir, l Temmuz 1933 tarih ve 2248 sayılı kanunla bu
idare üç işletme durumuna getirilmiş, işletmeler "Akay",
"Denizyolları", "Fabrika ve Havuzlar" müdürlükleri adını
almışlardır.
l Ocak 1938 tarih ve 3295 sayılı Kanun ile İktisat Vekaletine bağlı
olarak "Denizbank"a bu kuruluşlar bağlanmıştır.
Ulaştırma politikamızın gelişmesi açısından önemli bir aşama olan
Ulaştırma Bakanlığı'nın kuruluşu 27.05.1939 tarihinde ve 3613
sayılı kanunla gerçekleşmiştir.
Aynı şekilde Ulaştırma Bakanlığı'na bağlanan, Devlet Demiryolları
ve Limanları işletmesi Umum Müdürlüğü de, 22.07.1953 tarih ve
6186 sayılı kanunla "Türkiye Cumhuriyeti Devlet
Demiryolları İşletmesi" adıyla
İktisadi Devlet Teşekkülü olarak teşkilatlandırılmıştır.
Denizbank'ta 01.07.1939 tarih ve 3633 sayılı kanunla kaldırılarak
yerine "Devlet Denizyolları Umum Müdürlüğü" ve "Limanlar Umum
Müdürlüğü" adı altında iki Genel Müdürlük haline gelmiş,
10.08.1951 tarihinde 5842 sayılı kanunla bu teşkilatların yerine
"Denizcilik Bankası Türk Anonim Ortaklığı" kurulmuş ayrıca 1955
yılında bu kuruluşa bağlı ortaklık olarak D.B.Deniz Nakliyat
T.A.Ş. kurulduğunu görüyoruz.
Ulaştırma Bakanlığı'nın kuruluşu ile genel olarak ulaştırma
işletmesi yapan kuruluşların tamamı bu bakanlığa bağlanırken
ulaştırma altyapılarının yapımı görevi Bayındırlık Bakanlığı'nda
kalmıştır. 1980 yılından itibaren deniz sektörünün gelişmesine
büyük önem verilmiştir.
Kamu sektöründeki denizcilik faaliyetleri, eski adıyla Denizcilik
Bankası, daha sonra TUDEK (Türkiye Denizcilik Kurumu) adı
altındaki Kamu İktisadi Kuruluşunun bünyesinde toplanmıştır.
Bunun içinde hem işletmecilik faaliyetleri, hem sanayi
faaliyetleri, hem de bankacılık faaliyetleri yer almaktaydı. 233
sayılı KiT'leri düzenleyen kanun hükmünde kararnameyle yapılan
değişikliklerle bu kesim üçe ayrılmıştır. İşletmecilik
faaliyetlerine Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryollarıyla
birlikte yürütülen liman faaliyetlerini ve yolcu taşımacılığını
Türkiye Denizcilik İşletmeleri Genel Müdürlüğü bünyesinde
toplandı. Yine tersanelerimizi, Türkiye Gemi Sanayi A.Ş.'nin
bünyesi içinde toplandı. Bankacılık hizmetleri de, doğrudan
doğruya KIT haline getirilen Denizcilik Bankası'na terkedilmiş
oldu. Yine D.B. Deniz Nakliyatı T.A.Ş' de Denizcilik
İşletmeleri'nin bünyesinde bağlı ortaklık haline getirildi.
Bunun müspet sonuçlarını çok kısa süre içinde alındı.
Deniz Ticaretimizin gelişmesi için her türlü tedbir zamanında
alınmakta olup, alınmaya devam da edilecektir. Bu kesimin
problemleri ve karşılaştığı
güçlüklerde süratle çözümlenmektedir. Ancak problemlerin
çözümünde hükümler kadar, armatörlerimize de görev düşmektedir.
Tamamen liberal kuralların geçe.rli olduğu bu kesimde aşırı
himayeci bir politika izlenmesi, yine diğer ulaştırma kesimleri
aleyhine ve yine makro ekonomik dengeleri zorlayacak talepler
yanlıştır.
Piyasa ve rekabet şartlarına süratle uyularak, özellikle dış
ticaretle uğraşanlarla iyi bir diyalog kurularak, öncelikle
memleketimizin ihraç ve ithal mallarının taşınmasını sağlama,
sonra da diğer ülke taşımalarında söz sahibi olmaktır.
TÜRKİYE'DE DENİZYOLU TAŞIMACILIĞI
1.
Tanker Taşımacılığı:
1.1.
Ham
Petrol Taşımacılığı
1.2.
Petrol
Ürünleri Taşımacılığı
1.3.
Kimyasal Madde Taşımacılığı
1.4.
LPG
Taşımacılığı
1.5.
LNG
Taşımacılığı
1.6.
Asfalt
Taşımacılığı
1.7.
Su
Taşımacılığı
1.8.
OBO
(Ore/Bulk/Oil) Taşımacılığı
2.
Kuru
Dökme Yük Taşımacılığı
3.
Konteyner Taşımacılığı
4.
Ro-Ro
Taşımacılığı
5.
Yolcu Taşımacılığı:
5.1.
Uluslararası Yolcu Taşımacılığı
5.2.
Şehir
içi Yolcu Taşımacılığı
5.3.
Şehirlerarası Yolcu Taşımacılığı
5.4.
Gemi
Kurtarma Hizmetleri
5.5.
Kıyı Emniyeti Hizmetleri
Ülkemizde, 1980 sonrasında uygulanan dışa açık liberal
politikalar sonucu dış ticaret hacminin büyük ölçüde artması
denizyolu taşımacılığının önemini daha da arttırmıştır. Dış
ticaret yükünün %85'inin denizyoluyla, taşındığı ve bunun ancak
%38'inin Türk bayraklı gemilerle yapıldığı göz önüne alınırsa,
daha güçlü bir deniz ticaret filosuna sahip olunması, limanların
konumlarının daha iyi seçilmesi, denizcilik eğitim sisteminin
çağdaşlaştırılması ve finans ve teşviklerde daha etkin
uygulamaların olması zorunluluğu ortaya çıkmaktadır. Bu
araştırmada deniz ulaşımının çok önemli bir parçası olan liman
işletmeciliği konu edinilmiştir.
LİMAN
Rıhtım veya iskelelerine gemilerin, deniz taşıma araçlarının
yanaşıp bağlayabileceği veya su alanlarına demirleyebileceği
imkanları kapsayan, tekneden kıyıya, tekneden tekneye, kıyıdan
tekneye yük veya insan nakli, teknelerin bağlanıp kaldırılması
veya demirlemeleri, eşyanın karada ve denizde teslimine kadar
muhafazası için tesisleri ve imkanları bulunan sınırlandırılmış
kara ve deniz alanlarıdır.
Limanların sınıflandırılması:
1.
Bulundukları yere göre limanlar
1.1.
Deniz
kenarındaki limanlar
1.2.
Nehir
limanları. Haliç limanlan
1.3.
Fiord
limanları
1.4.
Göl ve
kanal limanları
2.
Med ve
Cezire göre limanlar
2.1.
Med ve
cezirli limanlar
2.2.
Med
limanları
2.3.
Dok
limanlan
2.4.
Açık
limanlar
3.
Faaliyet alanlarına göre limanlar
3.1.
Dünya
trafiğine cevap veren
3.2.
Milli
trafiğe cevap veren
3.3.
Bölgesel trafiğe cevap veren
3.4.
Mahalli
trafiğe cevap veren
4.
Trafik
tiplerine göre limanlar
4.1.
Genel
amaçlı limanlar-Muntazam hat limanları
4.2.
Genel
yük limanları Ro-Ro Konteyner Ferry hizmetleri
4.3.
Dökme
yük limanları Akaryakıt ve gaz Kimyasal madde Kuru yük
4.4.
Kıyı
trafiği limanları
4.5.
Yük-yolcu limanları
4.6.
Ülke iç
limanları
5.
Sahiplerine göre limanlar
5.1.
Kamu
limanı
5.1.1.
Milli
hükümet
5.1.2.
Bölge
hükümeti
5.1.3.
Mahalli
hükümet
5.2.
Kamu
Özel Karışık limanı
5.3.
Özel
liman
5.3.1.
Endüstriye ait
5.3.2.
Ticari
firmalara ait
5.3.3.
Demiryolu-nakliyecilere ait
6.
Yük
akımı ve gümrük formalitelerine göre
6.1.
Dış
ticaret ithal-ihraç
6.2.
Transit
limanlar
6.3.
Bölgesel ve mahalli
6.4.
Liman
içinde serbest liman ve bölgeler
6.5.
Gümrük
limanı
7.
İdare
tarzlarına göre limanlar
7.1.
Özerk
limanlar
7.1.1.
Özerk
idare
7.1.2.
Diğerleri
7.2.
Kontrol
edilen
7.2.1.
Kamu
otoriteleri tarafından
7.2.2.
Özel
endüstri kuruluşları tarafından
7.2.3.
Hem
kamu hem de özel endüstri kuruluşları tarafından
DÜNYA DENİZCİLİK SEKTÖRÜNDEKİ TEKNOLOJİK
GELİŞMELER
1920'li yıllardan beri dünyada deniz taşımacılığında sürat,
emniyet, düzenlilik sağlanması amacıyla sistem değişikliğine
gidilmiş olup, yüklerin birimler halinde (konteyner) taşınması
ve kombine taşımacılık prensibinin benimsenerek kesintisiz
olarak kapıdan kapıya ulaşımının temini amaçlanmıştır.
Konteyner taşımacılık sisteminde liman tesislerini, limanda
kullanılan ekipmanları, işletmecilik yöntemlerine, taşıyıcı
gemilerin özelliklerine getirilen değişiklikler aşağıda
verilmiştir.
Konteyner taşımacılığında limanlar işlev olarak ana liman ve feeder
liman olarak tanımlanır.
Ana limanlara ulaşan konteyner, buradan daha .küçük gemilere
transfer edilerek, feeder limanları dediğimiz daha küçük
limanlara gönderilmektedir. Burada demiryolu, karayolu veya su
yolu ağına girerek yarış noktasına ulaşmaktadır.
Ana liman ana transit hatları üzerinde
yer almakta olup. bulundukları ülkeyi büyük döviz girdisi
sağlamaktadır.
Konteyner limanlarında genel olarak büyük geri sahalara, derin
rıhtımlara, büyük kapasiteli rıhtım ve saha limanlarına, yüksek
kapasiteli komünikasyon araçlarına ihtiyaç duyulmaktadır.
İşletmecilik alanında ise tüm işlemlerin yapılmasında hatta
ekipmanların ça!4ınasında insan gücü yerini yavaş yavaş
bilgisayar destekli sistemlere bırakmaktadır.
Konteyner taşıyan gemilerin dizaynında ise, gün geçtikçe ebatların
büyümesi yönünde genel eğilim devam etmektedir.
Türkiye limanlan esas itibarı ile konvansiyonel türde planlanmış
olup, çağın gereklerine ayak uydurmak amacıyla bu limanlarda
iyileştirme ve modernleştirme çalışmaları yapılmakta olup, yeni
konteyner terminallerine duyulan ihtiyaç duyulan yatırım
programlarımızda bu tür projelere yer verilmiştir. Şimdiye değin
feeder liman olarak işlev veren limanlarımızda gelecekte belirli
noktalarda ana limanların gerçekleştirilmesi önemle üzerinde
durulması gereken bir konudur.
LİMAN İŞLETMECİLİĞİ
Liman hizmetlerinin önemli bir kısmı terminallerde
gerçekleştirilir. Yalın bir şekilde ifade etmek gerekirse
terminal işletmesi emtianın karadan denize nakliyesi işidir.
Ülkenin geniş demir ve çevre yolları ile dünyanın dört bir
tarafından gelen gemilerin odaklandığı limanda bu nakliye işi
gerçekleşmektedir. Bilindiği üzere limanlar kara ve demiryolu
sistemleri ile denizyolu arasında mal mübadelesinin yapıldığı
yerlerdir, bu yüzden liman kara nakliyesinin deniz nakliyesiyle
karşılaştığı yerde bulunmaktadır.
Limanların mülkiyeti bazen
demiryollarına, bazen gemi şirketlerine, bazen özel teşebbüse,
bazen de mahalli, idarelere ait olur. Rıhtım ve iskelelerin
faaliyetlerini, korumasını, güvenliğini yasa ve çeşitli
mevzuatla kontrol eden devlet, federal devlet ve mahalli
organlar vardır.
SERBEST LİMAN VEYA SERBEST BÖLGE
Bir ülkenin hükümdarlığındaki yerlerin gümrük kısıtlamaları dışında
bırakılmış belirli bölümleridir.
Serbest bölgeler bir ülkenin siyasi sınırları içinde olmakla
birlikte gümrük sınırlarının dışında kalan ve ekonomik
faaliyetlerin ülkenin diğer bölgelerine göre daha ziyade teşvik
edildiği bölgelerdir.
Serbest liman şeklinde olan serbest ticaret bölgelerinde bazen
endüstriyel faaliyetlerin izin verilmemekte, malların
depolanması, paketlenmesi ve pazara hazırlanması için bazı
işlemlere tabii tutulması, nakliyesi, tekrar ihraç ve transit
ticaret gibi ticari faaliyetlere verilmektedir.
Serbest bölgelerin başlıca avantajlarını şöylece sıralayabiliriz;
-İhracat için yatırım ve üretimi arttırması
-Yabancı sermayenin gelişini sağlaması
-İthalatı ucuzlatması
-İstihdamı arttırması
-Transit ve reeksport ticaretten daha büyük pay alınması
-Teknoloji transferini sağlaması
-Döviz girdilerini arttırması
Türkiye'de serbest bölge çalışmaları 1927 yılında serbest mıntıka
kanunu ile başlamış 1946'da Denizcilik Bankası Eminönü'nde bir
antrepo açmıştır. 1953'de Bölge kanunu kabul edilmiş, 1957'de
TCDD İskenderun limanında bir serbest bölgeyi
işletmeye açmış, 1 983 'de serbest
bölgeler teşkilatı kurulmuş bu konuda son olarak 1985 yılında
3218 sayılı serbest bölgeler kanunu çıkarılmıştır.
Serbest limanlarda yükletilen veya gemilerden boşaltılan eşya
tabiatları değiştirilmeden gerekli bazı işlemler yapılarak
tekrar sevk edilebilir. Seçme, ayırma, sıralama, bölme,
birleştirme, karıştırma, temizleme, ayıklama, yeniden
ambalajlama gibi işlemlere tabi tutulabilirler. Bunlara ticari
serbest liman denir.
Endüstriyel serbest limanlarda ise ticari serbest limanlarda
yapılabilen işlemler dışında eşya tabiatının değiştirilmesi
işlemlerinin yapılmasına da müsaade edilir. Buralarda kurulan
sanayi tesislerde hammaddeler her türlü gümrük işlemi dışında
mamul madde bu kanunsuzluğu önemli ölçüde engeller.
Liman teşkilatının esasları:
Bir liman otoritesinin önemi ve özelliği onun yüklendiği
fonksiyonlara bağlıdır. Bu önem ve özellik, Liman İdaresi
üzerindeki Hükümet etkisini büyüklüğü ve karakterine göre
değişmektedir. Belirli teşkilat şekillerinin ekonomik etkileri
arasındaki kıyaslamalar ayrı teşkilatlara verilmiş olan
görevlerin özdeşliği halinde mantıklıdır.
Bir limanın en uygun teşkilat şekli mahalli liman politikasından
etkilenmeyen çeşitli faktörlere bağlıdır. Bu faktörler
şunlardır:
-Değişik ülkelerde, oldukça farklı olan genel pazar şartları
-Trafiğin yapısı
-Hizmetin talep şekli
-Özel liman ekonomisinin teşkilatı
Bir deniz limanının işletme, organizasyon ve idaresi için
genelde geçerli bir reçete mevcut değildir. İdarenin bir
kısmının özel
organize şirketlere verilmesinin uygun
olduğu düşünülebilir. Bununla beraber limanın sahibi amme
menfaatlerini korumak için gerekli nüfuzu kendine saklamalıdır.
Dahili rekabetin yıkıcı, limanı kullananlar için maliyetlerin
yüksek, olması gibi özel ekonominin uyumsuzluğu gösterdiği
hallerde hükümet idaresi işe müdahale etmelidir. Diğer taraftan
liman rekabeti hükümetin doğurduğu kırtasiyecilikle baltalanırsa
özel ekonomi ayarlayıcı bir tavır takınmalıdır.
LİMANLARIN YAPISI VE KULLANILAN TEKNOLOJİLER
Dünya ticaret hacmi, ülke ekonomisi ve gemi teknolojisindeki
gelişmelere paralel olarak; Türkiye'de işletilen limanlar,
yapılan altyapı yatırımları, elleçleme ekipman yatırımları,
işletme sistemleri reorganizasyonu ve personel eğitimi ile dünya
ülkeleri standartlarına sahip olmalı, günün 24 saati her türlü
gemi ve yüke hizmet verebilecek uluslararası deniz trafiğine
açık olmalıdır.
Türkiye'de gerek kamu gerek özel sektör tarafından işletilen
limanlar Türk Standartları Enstitüsü (TSE) tarafından belirlenen
koşullara uygun olmalıdır. Ayrıca limanlarda kullanılan
ekipmanlar da başta TSE olmak üzere çeşitli kurumlar tarafından
belirlenen standartlara uygun olmalıdır. Örneğin arıtma
tesislerinde IMO standardı koşulu aranmaktadır.
l)Limanların Kapasiteleri
a)Rıhtımlar: Liman işletmelerinde verimliliği arttırmak ve zaman
kaybını azaltmak için mevcut limanlarımızda rıhtımlar çeşitli
gruplara ayrılmıştır. Bu gruplar karışık eşya, dökme katı,
konteyner, Ro-Ro şeklinde sınıflandırılmıştır. Örneğin İstanbul
Limanı'nın 2 nolu rıhtımında karışık eşya; 3 nolu rıhtımında
dökme katı, 4;5;6;7;8 nolu rıhtımlarında karışık eşya, 12 nolu
rıhtımında konteyner, 17 nolu rıhtımında Ro-Ro hizmetleri
verilmektedir. Bu grupların
belirlenmesinde rıhtım uzunlukları
ve derinlikleri de göz önüne alınmıştır.
b)Çalışma saatleri:Bu konuda ideal olan, .gemilere yılın her günü
ve 24 saat hizmet verilmesidir. Ülkemizde birçok büyük liman bu
kapasiteye sahiptir. Örneğin TCDD'ye ait olan Haydarpaşa,
Mersin, Samsun, İskenderun, Bandırma, Derince, İzmir limanları
bu özelliğe sahiptir.
c)Gemi Kabul Kapasitesi: Her limanın içinde bulunduğu bölge
ve konum itibariyle gemi kabul kapasiteleri birbirinden
farklıdır. Örneğin Bandırma Limanı bir yılda ortalama 4280 gemi
kabul ederken ona göre daha küçük ölçekli bir liman olan
İskenderun Limanı bir yılda 640 gemi kabul etme kapasitesine
sahiptir.
d)Yükleme-Boşaltma Kapasitesi: Limanları yükleme-boşaltma
kapasitesi açısından değerlendirdiğimizde farklılık gösterirler.
Yükleme-boşaltma kapasitesi kendi içinde konteyner, karışık
eşya, dökme eşya şeklinde ayrılır. Fakat her limanda bu üç kısım
aynı anda bulunmayabilir. Örneğin Mersin Limanı'nda yılda
4.427.100 ton konteyner. 2.304.700 ton karışık eşya, 350600 ton
yükleme boşaltma yaparken; Derince Limanında sadece yılda
1.910.900 ton karışık eşya .yükleme ve boşaltma yapılmaktadır.
e)Stoklama Kapasitesi: Limanlarda stoklama kapalı ve açık şekilde yapılmaktadır. Örneğin
Mersin Limanı'nda. yılda 562.992 ton açık, 8.109.024 ton kapalı
stok kapasitesi vardır. Buna karşın Derince Limanı'nda 168.000
ton kapalı 2.999.760 ton açık stoklama yapılmaktadır.
2) Ekipmanlar
a) Elleçleme Ekipmanları: Limanlarda bulunması gereken
elleçleme ekipmanları koynerner gentry crane'i, elektrikli
konteyner vinci, transteyner, mobil vinç, konteyner forklifti,
çekici, loder ve traylerdir.
b) Pilotaj ve Romorkaj: Gemiler,
yönetmeliklerde belirtilen esaslar dahilinde Türkiye Denizcilik
İşletmesi tarafından kılavuz ve Liman İdaresi tarafından verilen
römorkör hizmetlerini almaya sorumludur.
3) Diğer İmkanlar
a) Liman İmkanları: Limanlarda genel olarak açık ve kapalı
stoklama alanları mevcuttur. Ayrıca konteyner terminali, Ro-Ro
rıhtımı ve hizmetlerinin yanı sıra bazı limanlarda tren fen
terminali de mevcuttur. Bunun dışında İskenderun limanında
rıhtıma konveyörle bağlantılı 60.000 tonluk bir siloda
mevcuttur.
b) Diğer İmkanlar: Limanlara barınan gemiler; akaryakıt,
tatlı su,, yangın söndürme, haberleşme, kumanya gibi
Thizmetlerden yararlanılabilirler.
c) Gemi onarımı: Limanlarda gemi onarımı konusundaki
imkanlar değişmektedir. Örneğin; Haydarpaşa Limanı'nda küçük
çaplı onarımların yanı sıra Türkiye Gemi Sanayi A.Ş.'nin Pendik
ve Haliç Tersanelerinde her türlü onarım yapılabilmektedir. Buna
karşılık Mersin Limanında sadece küçük deniz vasıtalarının
onarımı mümkündür.
d) Arıtma Tesisleri: Birçok limanda farklılık göstermekle
birlikte, TMO standartlarına uygun pis su arıtma tesisleri de
mevcuttur. Örneğin Haydarpaşa Limanında TMO standartlarına
uygun, yılda 10.500 metreküp kapasiteli pis su arıtma tesisleri
mevcuttur. Bununla birlikte Mersin. Limanında TMO standartlarına
uygun, yılda 30.000 metreküp kapasiteli pis su arıtma tesisleri
mevcuttur.
LİMAN ALTYAPI GELİŞİMİNDE UYGULANAN POLİTİKALAR
Liman altyapı gelişimindeki temel politika çok iyi tayin edilmeli
ve araştırılmalıdır. Bu hususta esas alınması gereken
uluslararası standartlarda yüksek verimliliği sağlayacak liman
faaliyetleridir. Diğer taraftan ekonomik rasyonellik de gözardı
edilmemelidir.
Genellikle limanlar sadece ulaşım için imkan yaratmazlar,
insanların yaşadığı yerlerde endüstrinin gelişmesini de
sağlarlar. Uzun dönemde etkili bir liman sistemi oluşturabilmek
için büyük meblalarda yatırım yapılması gereklidir.
Limanların diğer ulaşım ağlarıyla olan doğrudan münasebetleri
nedeniyle diğer ulaşım ağlarına da uzun dönemde yatırım
yapılması ve geliştirilmesi unutulmaması gereken bir gerçektir.
Ana Limanlara Bağlı Olarak Karayollarının Gelişimi
1) İstanbul bölgesi ve Boğaz Köprüsü'ndeki ağır trafik yoğunlukları
Boğazda tren yolu tüp geçidinin inşaatı, Boğaz Köprüsü'ndeki
trafiği önemli ölçüde azaltacaktır.
2) İzmir ve Mersin gibi büyük şehirlerin etrafının çevre yollarıyla
bağlanması İzmir ve çevresi üretime yönelik endüstrisinde çok
büyük bir potansiyele sahiptir. Mersin de Adana gibi Güney
doğuya yakın en büyük şehrin yakınındadır. Bu bölgede ayrıca GAP
gibi çok büyük bir ekonomik geleceği olan bir bölgeye yakın bir
bölgedir. Bu bölgede üretilecek birçok ürün limanlar vasıtasıyla
dağıtılacaktır. Bu yüzden yeterli bir ulaşım ağı kurularak
geleceğe yönelik ihtiyaçlar karşılanmalıdır.
3) Ana limanlarla ilgili ana bağlantılar. Liman aktiviteleri göz
önüne alınacak olursa, diğer şehir ve limanlarla ana
bağlantıların yapılması ve kargoların bu sayede limanların
bulunduğu şehirden diğer bölgelere nakliyesi
gerçekleştirilmelidir:
a) İstanbul-Ankara-Mersin
b) İzmir-Ankara-Samsun
c) Antalya-İzmir&Antalya-Ankara
d) Filyos-Ankara
e) Mersin-Adana-GAP Bölgesi
f) Trabzon-GAP Bölgesi
4) Turistik yollar. Antalya'dan diğer turistik bölgelere ulaşımı
sağlayan yollar turizmin gelişmesi için çok önemlidir. Antalya
ve çevresindeki mevcut çok sayıda iskelenin, deniz turizmine
destek verdiği ve bu turistlerin karayoluyla Ankara ve İzmir
ulaşımının çok önemli olduğu düşünülmektedir.
Liman Gelişimine Bağlı Olarak Demiryolu Gelişimi
Konteyner kargo taşımacılığında beklenen hızlı artışla beraber
demiryolu taşımacılığının da limanlara, bağlı olarak
güçlendirilmesi gerekmektedir. Hızlı ve daha sık yapılacak bir
nakliye ağı ile demiryolu taşımacılığıyla beraber diğer
taşımacılık sektörleri de gelişecektir.
Liman Gelişimine Bağlı Olarak Boru Hatları Gelişimi
Bakü-Ceyhan Ham petrol boru. hattı, ile, sadece Türkiye'nin
ihtiyaçlarını karşılamakla kalmayıp aynı zamanda bölgenin tüm
kaynaklarının da dünya piyasasına ulaşmasını sağlayacaktır.
Türkiye ve bölgedeki diğer ülkeler de bu projenin, ekonomik,
politik ve sosyal tüm avantajlarından faydalanacaktır. Kasım
1999 itibariyle boru hattı projesi Türk hükümetiyle Azerbaycan
hükümeti arasında imzalanan anlaşma ile başlamıştır.
MEVCUT KURULU KAPASİTE
Ülkemizin göller dahil 8,333 km'yi bulan sahil şeridinde, ufak
çapta olanlar hariç, yaklaşık 179 adet kıyı tesisi
bulunmaktadır. Yapı şekillerine ve fonksiyonlarına göre bunlar
liman, iskele, yat limanı marina, balıkçı barınağı ve çekek yeri
şeklindedir. Bunlardan 21'i ana liman, 64'ü iskele, turizm
işletmesi belgeli 11'i yat limanı, 124 balıkçı barınağı
özelliğini taşımaktadır.
Limanlarımız yaklaşık toplam 120 milyon ton/yıl yük elleçleme
kapasitesine sahip olup, rıhtım ve gemi yanaşma yeri uzunluğu 33
km'yi geçmektedir. Ayrıca yaklaşık 160 milyon ton/yıl kapasiteli
petrol ve petrol ürünleri yükleme ve boşaltma tesisleri
bulunmaktadır.
İşletmeciliği değişik kuruluşlar tarafından yürütülmekte olan kıyı
tesislerimizin işletmecilerine göre dağılımı aşağıda
belirtilmiştir.
Ülkemizdeki başlıca kıyı tesisleri:
|
Adet
|
TİP
|
İŞLETİCİ KURUM veya İDARE
|
|
14
|
Liman
|
Türkiye Denizcilik İşletmeleri
|
|
7
|
Liman
|
TCDD işletmesi
|
|
2
|
Liman
|
TDÇI
|
|
1
|
Liman
|
TKİ
|
|
8
|
Liman
|
Özel Sektör
|
|
15
|
Liman ve iskele
|
Belediyeler
|
|
8
|
Liman ve iskele
|
Özel idareler
|
|
11
|
Yat Limanı
|
Turizm Bankası, Belediyeler (*)
|
|
15
|
Liman ve iskele
|
Belediyeler
|
|
124
|
Balıkçı Barınağı
|
Kooperatifler, Belediyeler, Özel İdareler
|
* Bazılarında özel şahıslara ve yabancı şirketlere hak tanınmıştır.
Son yıllarda Türkiye'de limanlarımızın geliştirilmesinde etken
olabilecek aşağıdaki hususlarda gelişmeler kaydedilmiştir.
i.Yeni sanayi alanları tesis ve geliştirilmesi
İzmit Körfezi, Trakya Bölgesi, Bursa yöresi, İç Ege, İzmir Çevresi,
Çukurova Bölgesi, Gaziantep ve civarında, otomotiv sanayi,
maden, tekstil, zirai ürünler, petrokimya vs. ile ilgili yeni
sanayi alanları tesis edilmektedir.
ii. Serbest bölgeler
Antalya. Mersin, Ege, Trabzon'da serbest bölgeler tesis edilmiş
olup faaliyet halindedir.
iii.Ülkemizin mevcut tarım alanlarına ilave olarak, GAP projesi ile
l ,6 milyon hektarlık tarım alanı kazanılmış olacaktır.
Ülkesel bazdaki bu gelişmeler, nüfus artışının getirdiği mevcut
ilave talebin yanı sıra limanlarımızın ilave yük talebine
arttırmakta olup, öncelikli noktalarda yeni yatırımları
gerektirmektedir.
LİMAN İŞLETMELERİNİN GENEL SEYRİ
Ülkemizde ulaştırma politikası, planlaması ve yatırımları bazı
bakanlık ve kuruluşlar arasında işbirliği içerisinde
gerçekleştirilmektedir.
Ulaştırma Bakanlığı, ulaştırma politikasının takibine önemli
katkıda bulunurken, Türkiye Denizcilik İşletmeleri Genel
Müdürlüğü ve Deniz Nakliyat TAŞ, Gemi İşletmeciliği ve Liman
İşlerinden, Türkiye Gemi Sanayii A.Ş. gemi inşaatı ve tamiri
işlerinden, Bayındırlık Bakanlığı bütün kara ulaştırma alt yapı
projelerinin planlaması ve icrasından sorumludurlar. Bu meyanda
Devlet Planlama Teşkilatı Maliye Bakanlığı ile birlikte proje
önceliklerini tayin etmektedir.
7300 km'lik kıyı ve engebeli arazi
denizlerimizde birçok doğal limanın oluşmasına sebep olmuştur.
Ülkemizde parça yük elleçleyen kamu limanları iki önemli kamu
kuruluşu tarafından işletilmektedir. Haydarpaşa, Derince, İzmir,
Samsun, Mersin, İskenderun, Bandırma limanları TCDD tarafından
Salıpazarı, Trabzon, Kuşadası, Güllük, TDÎ tarafından
işletilmektedir. 1997-98 yılları içerisinde TDİ'nin 7 limanı
özelleştirilmiştir. Antalya Limanı da 1998'de
özelleştirilmiştir. Trabzon limanı ise özelleştirme programı
kapsamına alınmıştır. 1999 yılı planı içerisinde TCDD'nin
limanlarının da özelleştirilmesi düşünülmüştür. Fakat henüz
gerçekleştirilememiştir. TDİ'nin limanlarının
özelleştirilmesiyle ilgili kontrat Özelleştirme Dairesi
Başkanlığı, Denizcilik Müsteşarlığı ve özel firmalarca 30
yıllığına yapılmıştır. Bu firmalara tahsis edilen limanlardaki
kontrolü TDİ'den ve TCDD'den hükümet tarafınca transfer edilen
memurlar tarafından yapılmaktadır. TCDD ve TDİ dairelerinin ana
statülerine göre devletçe kendilerine verilmiş olan bu liman ve
iskelelerdeki tekel görevleri:
- Yükleme, boşaltma, aktarma ve hamaliye işleri yapmak ve bu
işler için gerekli tesisleri kurup işletmek,
- Gemiler su vermek, yakıtlarını yüklemek, boşaltmak,
aktarmak ve bu işler için gerekli tesisleri kurup işletmek,
- Deniz kıyısında veya geri sahalarda antrepolar, ambarlar,
sundurmalar, hangarlar, açık sahalar, yolcu salonları kurup
işletmek,
- Her cins yakıt ve akaryakıt depolama, yükleme, boşaltma,
aktarma, hamaliye işlerini yapmak ve bu işler için gerekli
tesisleri kurup işletmek,
- Palamar, şamandıraları kurup işletmek,
- Kılavuzluk, römorkörcülük ve palamar işleri yapmak gibi
görevleri de yerine getirmektedirler,
- Gazino, lokanta, büfe, emanet odası gibi yolcu ihtiyaçlarını
karşılayacak tesisler ve servisler kurup işletmek. Ayrıca
operasyon hakları özel sektöre aittir. Bununla birlikte doğal
afetler gibi sebeplerden kaynaklanan onarım harcamaları TDİ ve
limanın tahsis edildiği özel firma tarafından eşit miktarda
karşılanmaktadır.
LİMANLARIN YÖNETİMLERİ
Liman teşkilatlanma şekillerine baktığımızda bunların; devletin
mali dairelerin, özel kuruluşların kontrolünde limanlar olarak
teşkilatlandıklarını görmekteyiz. Devlet kontrolündeki limanlar
limanın bulunduğu mahalde merkezi idare yoluyla devlet adına
idare edilirler. Yatırım kararları ve diğer önemli meseleler
konusundaki kararlar merkezi olarak alınır. Demiryolları gibi
bir müessese tarafından işletilen limanlar teşkilatlanma ve
işletme karakterleri Özel şirketlerdeki gibi olup sermaye
devlete aittir ve vergi gelirleri devlet limanlarının
işletilmesinde kullanılabilir. Ancak, her ülkenin mevzuatına
göre bu konuda değişikliklere rastlanmaktadır.
Genelde Devlet Limanları,
a. Liman bölgesindeki endüstrinin etkinliğini teşvik ve yardım,
liman statü ve kuruluşunun gözden geçirilmesi, kar zarar
hesaplan ve bilançoların, standardizasyonu, idari eğitim,
araştırma, giderlerin kontrolü, istatistikler, sermaye
yatırımlarının kontrolü ve müstakbel liman inkişafı gibi görev
ve sorumluluklarla yükümlüdür.
b. Yeterince sermaye bulma imkanlarına sahiptir. Limanların bakımı,
geliştirilmesi ve modernleştirilmesi için yoğun sermayeye
ihtiyaç vardır. Çoğu.büyük limanların ekonomiye dolaylı katkısı
bakımından az kar mani ile çalışmaları dolayısıyla sermayeyi
normal özel teşebbüs metotlarıyla arttırmak genellikle kolay
değildir.
Liman ücretlerinde düzeni ve hizmet usullerinde intizamı devam
ettirebilirler.
Bu saydıklarımız devlet tarafından idare edilen limanlarda limanın
yararına olabilecek hususlardır. Dezavantajları ise herhangi bir
millileştirilmiş endüstriye karşı söylenebilecek şeylerdir.
Mahalli İdareler Tarafından Kontrol Edilen Limanlar
1. Belediyelerce işletilen limanlar
Belediyeler rekabet götürür liman rüsumları teklifi yaparak imanı
sübvanse etmeyi ve ticareti destekleyerek çevrenin tüm refahını
büyük bir ölçüde arttırmayı da üstlenirler. Ancak bu yolda bir
hizmet şekli milli olan herhangi bir planda işbirliği
yapılmasına karşı doğal bir isteksizliğin varolmasına neden
olur.
2. Otonom limanlar
Özel Teşebbüs Tarafından İşletilen Limanlar
Bu tip limanlar mahalli endüstriyel grup veya belirli endüstriyel
teşebbüslerin ihtiyaçlarını karşılamak üzere inşa olunmuş
limanlardır. Bu katagoriden olarak Özel teşebbüsün sahip olduğu
özel yüklerle uğraşan özel amaçlı şirket veya şirket gruplarına
ait limanlar vardır. Bu tip limanların normal avantajları
yanında sermayesini arttırmada güçlük çekmek ve milli bir liman
politikası ile uyuşmazlık göstermek gibi dezavantajları vardır.
Bu limanlar hizmet veren endüstriyel teşebbüsün doğrudan bir
parçası olarak görülebilir ve şirket limanı kendi
işletmelerinden biri olarak yönetir. Özel işletilen limanların
diğer bir tipide limandan faydalananların genel kullanımı için
inşa edilen limanlardır. Bu limanlar genel ticari ve devlet veya
belediyece işletilen limanlara benzemektedirler. İşletmesi,
idaresi ve teşkilatlanması ilgili ülkedeki müesseseler
şeklindedir. Kar ve zararı Özel teşebbüs sahipleri karşılar ve
paylaşır.
|