Yazarlarımız   

  Edip Cansever  !                                           

Bunları Bezik Oynayan Kadınlar (1982), İlkyaz Şikayetçileri (1984), Oteller Kenti (1985) adlı şiir kitapları izledi. Ölümünden sonra, toplu şiirleri Adam Yayınevi'nce iki büyük ciltte yayınlandı (1990). İkinci Yeni'nin özgün ve en çok ürün veren şairlerinden Edip Cansever, ilk kitaplarıyla Orhan Veli kuşağının etki alanında görünüyor. Fakat bu kitaplarındaki bazı şiirlerde de Behçet Necatigil etkileri ve gerçeküstücülükle kırılmış, şaşırtmacalı bir dil kullanılıyor. Kendi şiirini kurduğu kitap Yerçekimli Karanfil'dir. Yer yer İ.Berk ve yine Orhan Veli etkilerine karşın, bu kitaptaki şiirler, şairin nesnelere bakıştaki özgünlüğüyle, söz dizimi ve metaforlardaki yeniliklerle, çağdaş şiirimizde yeni bir dönemin önemli ve başarılı örnekleridir. Umutsuzlar Parkı'ndaki çoğaltımcı, öyküleyici, uzun şiirlerden sonra Petrol'de iyi işlenmiş, sağlam kurgulu şiirlerle, yine çoğaltımcı, düzyazıya yaklaşan şiirleri bir arada görüyoruz. Yenilik, Pazar Postası, Yeni Dergi gibi dönemin sanat yayınlarında şiirsel canlılığı besleyen şairlerden biri oldu. Şirinde zamanla sevinç yerini bunalıma, toplumsal dengesizlikleri eleştirme kaygısı yerini yıkıcı bir umutsuzluğa bıraktı. "Dize işlevini yitirdi" gerekçesiyle yeni arayışlara yöneldi. Şiirde tiyatrodan esinlenen diyaloglar kullandı. Nerde Antigone'de belirgin bir T.S. Eliot etkisi gözlemleniyor. (Bu kitapta yer alan şiirlerden Ne Gelir Elimizden İnsan Olmaktan Başka, dize tekrarları, kurgusu, genel atmosferiyle tipik bir Eliot şiiridir.) Tragedyalar'da tekdüze bir dünya, tekdüze bir üslupla betimleniyor. Cansever'in Turgut Uyar'la yakınlaştığı bir kitabıdır bu. Şiirleri hem çok ve çeşitli etkilenimler taşıyan, hem de gerek kendi döneminin şairleri gerekse kendinden sonraki kuşaktan şairler üzerindeki şiir dili, dize yapısı bakımından etkileri gözlemlenen Edip Cansever, İsmet Özel'i hemen her kitabıyla etkilemiştir. Ataol Behramoğlu'nun bazı dize ve söyleyişlerinde etkileri görülüyor. Mendilimde Kan Sesleri adlı şiir ise (Sonrası Kalır), Refik Durbaş ve Süreyya Berfe'nin yeni şiirleri için çıkış noktalarından biri olmuştur denilebilir.

İkinci Yeni içindeki bazı şairler gibi anlamsızlığı savunmadı. Kapalı, anlaşılması güç, yine de anlamdan ayrılmayan bir şiire yöneldi. Çok farklı imgeler kullanırken bile düşünce öğesini gözardı etmedi. Yapıtlarına tutarlı bir bütünlük kazandırdı. Şiirinde düzyazı olanaklarını kullanmaktan da çekinmedi. Yalnız şiirleriyle değil tepkileri ve yaşama biçimiyle de kendisinden söz ettirdi. Sürekli yazan, yayınlayan bir şair olarak ilgileri hep üstünde tuttu.