Haftalık    

Haftanın Sorusu

       Eskiden "IQ" vardı. Sonraları "EQ" geldi. Zekanın duygusalı önem kazandı.

       Bugünler ise  "IQQ" devri.  Artık "Akıllı Soru Sorma" dönemi başladı.

       Yaşam, kendi sorularının cevaplarını,  ya da
       başkalarının soruları ve cevaplarını yaşayanlar arasında bölündü gitti...

       Bu haftanın sorusunu sordunuz mu ?

Haftanın Fotografı

"Denizce" bir tür özel iletişim dilidir

Seda Fırat'a teşekkürlerimizle      

         Resim Galerileri

Haftanın Sözü

Almitra sözü aldı ve sordu:
-  Peki üstat; evlilik nedir?

Cevap şöyle geldi:
-  Siz birliktelik için doğmuşsunuz.
   Ölüm meleğinin beyaz kanatları sizi ayırana kadar ayrılmayacaksınız.
   Allahın sessiz tanıklığında bile beraber olacaksınız.

   Ama birlikteliğinizde mesafeler bırakın;
   bırakın ki, cennetin rüzgârları aranızda dans edebilsin...

   Birbirinizi sevin ama, aşk tutsaklığı istemeyin...

   Bırakın aşk, ruhunuzun kıyılarına vuran dalgalar gibi olsun...

   Birbirinizin bardağını doldurun ama aynı bardaktan içmeyin;
   ekmeğinizden verin birbirinize ama aynı somundan ısırmayın...

   Birlikte şarkı söyleyin; lakin birbirinizi yalnız bırakmayı da bilin.

   Sazın telleri de yalnızdır ve armoni içinde aynı melodiyi seslendirir...

   Birbirinize kalbinizi verin ama karşılıklı kilitleyip saklamak için değil!

   Sadece hayatın eli o kalbi saklar! Birlikte durun, ama yapışmayın,
   tapınakların sütunları da bitişik değildir!

-  Ve unutmayın; meşe ile çınar birbirlerinin gölgesinde büyümezler...

Halil Cibran  [Ermiş]      

Cem İşmen ve Faik Kale'ye teşekkürlerimizle      
 

Haftanın Çizgisi

         Resim Galerileri       

Âli San'a teşekkürlerimizle      

Büyüklere Masallar

SON AKŞAM YEMEĞİ

Leonardo da Vinci "Son Akşam Yemeği" isimli resmini yapmayı düşündüğünde büyük bir güçlükle karşılaştı...

İyi'yi İsa'nın bedeninde, Kötü'yü de İsa'nın arkadaşı olan ve son akşam yemeğinde ona ihanet etmeye karar veren Yahuda'nın bedeninde tasvir etmek zorundaydı...  

Resmi yarım bırakarak bu iki kişiye model olarak kullanabileceği birilerini aramaya başladı.

Bir gün bir koronun verdiği konser sırasında, korodakilerden birinin İsa tasvirine çok uyduğunu fark etti. Onu poz vermesi için atölyesine davet etti, sayısız taslak ve eskiz çizdi.

Aradan 3 yıl geçti "Son Akşam Yemeği" neredeyse tamamlanmıştı, ancak Leonardo da Vinci henüz Yahuda için kullanacağı modeli bulamamıştı... Leonardo'nun çalıştığı kilisenin  kardinali, resmi bir an önce bitirmesi için Leonardo’yu sıkıştırmaya başladı.

Günlerce aradıktan sonra Leonardo vaktinden önce yaşlanmış genç bir adam buldu.  Paçavralar içindeki bu adam sarhoşluktan kendinden geçmiş bir durumda kaldırımın kenarına yığılmıştı. Leonardo yardımcılarına adamı güçlükle de olsa kiliseye taşımalarını söyledi, çünkü artık taslak çizecek zamanı kalmamıştı. Kiliseye varınca yardımcılar adamı ayağa diktiler. Zavallı, başına gelenleri anlamamıştı. Leonardo adamın yüzünde görülen inançsızlığı, günahı, bencilliği resme aktarıyordu...

Leonardo işini bitirdiğinde, o zamana kadar sarhoşluğun etkisinden kurtulmuş olan berduş gözlerini açtı ve bu harika resmi gördü. Şaşkınlık ve hüzün dolu bir sesle şöyle dedi:

- Ben bu resmi daha önce gördüm...
- Ne zaman?       diye sordu Leonardo da Vinci, o da şaşırmıştı.
- Üç yıl önce      dedi adam..
- Elimde avucumda olanı kaybetmeden önce.
  O sıralarda bir koroda şarkı söylüyordum, pek çok hayalim vardı,
  bir ressam beni İsa'nın yüzü için modellik yapmak üzere davet etmişti...

İyi ve Kötü'nün yüzü aynıdır... Her şey insanın yoluna ne zaman çıktıklarına bağlıdır...

Paulo Coelho Şeytan ve Genç Kadın'dan

Gülsev Akın'a teşekkürlerimizle    

Haftanın Şiiri

  

MEYHANE EDEBİYATI Bir kadeh yarar İkincisi makûl karar Üçüncüsü kafayı sarar Dördüncüsü keseye zarar Beşincisi dimağı yorar Altıncısı hatır sorar Yedincide belâ sarar Sekizincide plân kurar Dokuzuncuda vurur, kırar Onuncuda hakim sorar. Yirmi yaşına kadar Hayatı öğrenmeyenin Otuz yaşına kadar evlenmeyenin Kırk yaşına kadar köşeyi dönmeyenin Elli yaşına kadar ölmeyenin İşi çok zor.   Horoz ötsün ötmesin Sabah mutlaka olacaktır. Evlilikten önce mantık aranmaz Kiralık daire aranır. Şişe tıpayı, şarap kupayı, eşek sopayı sever. Kurbağayı koltuğa da oturtsan Gene çamura atlar.   "Hadi şerefe" içeceksen mutluluğa ve sağlığa iç, Şerefli olmak ta senin elinde, şerefsiz olmakta... Başımızdan geçenlere değil, Kafamızdan geçenlere içelim. Büyük adam olmaya gerek yok, Bizler yalnızca adam olalım yeter. Tanrı herşeyi görür ama dedikodu yapmaz. Eşek nereden bilecek ki zevki sefayı; Sor bakalım hiç çekmiş mi kafayı? Birini unutmak istemiyorsan ona borç ver.   İnsanlar, Çabuk yükselenlere kıymet verirler; Halbuki hiç bir şey, Toz ve tüy kadar çabuk yükselemez. Hayatın tadını borçlanarak çıkar, Sakın ödemeye kalkma, tadı kaçar. Anonim Önder Öksüzoğlu'na teşekkürlerimizle

     Ağız Tadı

Haftanın Fıkrası                                    Fıkra Köşesi

RAHİBENİN MANTIKLISI

İki rahibe varmış biri genç ve güzel diğeri orta yaşlı ve bilge...

Yani hikaye böyle başlıyor işte...
Akşamlardan bir akşam, iki rahibe komşu kiliseden manastıra dönerken, bilgesi güzeline;
-  Yaklaşık 20 dakikadır bir adam bizi takip ediyor ve gittikçe yaklaşıyor.
   Şu anda aradaki mesafe 50 metre     der.

Genç ve güzel rahibe korku dolu bir sesle:
-  Bu adam mutlaka "kötü" niyetli. Belki de bize tecavüz edecektir.
   Bir an önce manastıra yetişmeliyiz     der.

Rahibeler daha hızlı yürümeye başlarlar. Adam da hızlanır. Aradaki mesafe
nerdeyse otuz metre.

Rahibeler koşmaya başlarlar, Adam da koşar.
Bilge rahibe mantığını çalıştırır ve:
-  Bu gidişle adam bizi yakalayacak. İki farklı yöne koşalım. Tanrı artık
   günahlarımızı affetsin. Manastıra ilk varan yardım getirsin der.

Biri sağa, diğeri sola var güçleri ile koşmaya başlarlar. Eeee... rahibe giysileri tektip (üniform) ne de olsa, adam nerden bilecek güzelinin ne tarafta olduğunu? Uzun lafın kısası güzel rahibe nefes nefese, kan ter içinde manastıra varır. İki soluk aldıktan sonra başlarına gelenleri anlatır. İster istemez aradan hayli vakit geçmiştir. Genç rahibe, kilisenin zangocu ve  birkaç kişi daha, ellerinde fenerler dışarı çıkarlar ve uzaktan bilge rahibenin yıpranmış bir şekilde geldiğini görürler. Genç rahibe merakla sorar:
-  Ne oldu ne yaptın ?

-  Adam beni takip etti. Artık nefesini ensemde hissediyordum.
   Mantık olarak daha fazla koşmanın anlamı yoktu...

-  Eeee..."

-  Durdum... Adam da durdu gayet tabii...

- Sonra...
- Eteğimi kaldırdım ve adamın taa gözlerinin içine kadar baktım.

- Sonra ne oldu?
- Adam da pantolonunu indirdi.

- Peki ya daha sonra...."
- Daha sonra ne olacak? 
   Eteğini kaldırmış bir rahibe pantolonunu indirmiş bir adam.
   Sence hangisi daha hızlı koşar ?

Dilek & Melih Pekiner'e teşekkürlerimizle     

Alıntılarda "Denizce" yi hatırlamanız bizleri sevindirecektir.