Denizce

Kar yağınca kaldırılmasını doğaya bırakmak,
kapısının önünü bile süpürmemek,
tüm gündüzleri "+" derecelerde geçecek bir haftayı "tatil" ilan etmek...

Yaşamlarını, Norveçlisi, İsveçlisi, İsviçrelisi ile beraber geçirecek,
rakip olup birlikte yarışacak,
"Geç onu, başar, sana bu yakışır...!"
diye nefeslerimizi tutacağımız çocuklarımızı

Birlikteliğin adını "Denizce" koyduk.
"Denizce" bir dil, bir iletişim, bir yaşam biçimi diye.

Denizce'de tanıtım ayrıcalıktır.
+90 216 4165382
e-mail
denizce@denizce.com

Bu ülkede okullar kar tatili olmadı.
Bu ülkede "afet" merkezine giden yöneticiler kahraman ilan edilmedi.
Bu ülkede hava raporları yönetimleri rahatlatmak
"mazur" göstermek için abartılmadı.

Rüzgâr ile yaprak dost oldular. Artık rüzgâr savurmuyordu yaprağı.
-''Söyle dostum, nereye istersen oraya götüreyim seni" dedi rüzgâr yaprağa.

Yaprak düşündü taşındı, aklına hiçbir şey gelmedi. Tekrar sordu rüzgâr:
- Hadi söyle seni istediğin yere taşıyayım.

Tekrar düşündü yaprak , aklına yine bir şey gelmedi...
- ''Bilmiyorum rüzgâr kardeş, aklıma hiçbir şey gelmiyor. Sen söyle ?'' dedi.

Rüzgâr:
- Gidecegin yeri bilmedikten sonra rüzgâr dostun olsa neye yarar.. Savrulur gidersin!
dedi ve bildigi gibi esti tekrar. Yaprak yine savruldu...
Üstelik de bu sefer savuran dostuydu.

YAŞADIKLARIMDAN ÖĞRENDİĞİM BİRŞEY VAR

Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği

İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa, bir çocuğa
Yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır
Kopmaz kökler salmaktır oraya

Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını
Kavgaya tüm kaslarınla, gövdenle, tutkunla gireceksin
Ve uzandın mı bir kez sımsıcak kumlara
Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir taş gibi dinleneceksin

İnsan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildiğine
Hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına
İnsan balıklama dalmalı içine hayatın
Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına

Uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar
Bütün kitapları okumak, bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın
Değişmemelisin hiç bir şeyle bir bardak su içmenin mutluluğunu
Fakat ne kadar sevinç varsa yaşamak özlemiyle dolmalısın

Ve kederi de yaşamalısın, namusluca, bütün benliğinle
Çünkü acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insanı
Kanın karışmalı hayatın büyük dolaşımına
Dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı

Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe, bütün evrene
karışırcasına
Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır
Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana

ATAOL BEHRAMOĞLU

Sevda Şahin'e teşekkürlerimizle

Kadın günah çıkarma hücresine girmiş, heyecanla hatta sıkılarak anlatmaya başlamış..
-   Beni bağışlayın peder..
    Kitapta yazılı yedi büyük günahtan birini, kibir suçunu işledim.
    Günde iki üç defa uzun uzun aynaya bakıyor kendi kendime
    'Ben ne güzel bir kadınım' diyorum.." içimde bir sıkıntı var peder...!

Peder aradaki kafes pencereyi açıp kadına şöyle bir yakından bakmış
- Sevgili kızım... demiş..
Size çok iyi haberlerim var.
Sizin günahınız yoook.. Sadece yanlışınız var...