Kitap Köşesi     

Emine Algan 

İki Kalas Bir Heves
Erol Günaydın Kitabı
 

Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Nehir Söyleşi Dizisi

İstanbul - Haziran 2007 - 1. Basım

ISBN: 9789944880909

Söyleşi                   : Emine Algan
Görsel Yönetmen: Birol Bayram
Kapak Fotoğrafı    : Okan Bayülgen
 

Elli yılı aşkın süredir hiç sezdirmeden hepimizin hayatına sızıveren bir oyuncu, Erol Günaydın. Tiyatromuzun gülen yüzü.

Tiyatro sanatçısı Erol Günaydının kitabı Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları Nehir Söyleşiler dizisinden çıktı. İki Kalas Bir Heves - Erol Günaydın Kitabı adlı kitapta Türkiye tarihinden ilginç notlar yer alıyor.

Günaydın’ın kitabını sekiz ay süren söyleşi sonucunda hazırlayan gazeteci ve senaryo yazarı Emine Algan, sunuş bölümünde şunları yazıyor:

Bu kitap, İki kalas bir hevesle geçiverdi yıllarım diyen büyük oyuncu Erol Günaydının hayatından, sayfalara sığdırmaya çalıştığımız kesitlerden ibaret. Küçük rolleri severim ben. Şemsiyeyle karşıdan karşıya geçen adam olayım, oradan o şemsiyeyle öyle bir geçerim ki, seyircinin aklında en çok o sahne kalır diye özetliyor oyunculuğunu.

Yarım yüzyılı sahnede geçiren oyuncunun uzun yolculuğundaki duraklardan birinde mutlaka sizler de onunla karşılaşmışsınızdır:

Bir bakarsınız çocuk tiyatrosu kurup yıllarca bütün ülkeyi dolaşır. Bir bakarsanız televizyonda Ayı Yogi'nin sesidir, Akşehir'de Nasrettin Hoca'dır, Ramazan aylarında meddahtır. Bir bakarsınız en tutulan oyunlara imza atmıştır. Bir de bakarsınız en olmayacak projede köhne Anadolu otellerinde ekmek parası peşindedir. Küçük rollerin büyük sanatçısı. En son "Hırsız-Polis" dizisindeki yatalak baba Dursun rolünde ortaya koyduğu gibi, küçük rolleri öylesine işler, öylesine süsler ki rol de, kendi de devleşir. Tiyatroyu para ve ün kazanmak için değil, farklı bir iş yapamayacağı için, içinden öylesine geldiği için, başka türlü olamayacağı için yapan bir sanatçı, Erol Günaydın: "Tiyatroda beni en çok etkileyen, ahşaptır. Öyle güzel ahşaptır ki mis gibi kokar. Tiyatroya ilk girdiğimde o kokuyu aldım. Dedim ki, tevekkeli değil, ustalar, "iki kalas bir heves" derlerdi. İşte o kalasların kokusu sinmiş tiyatroya, benim hevesimle birleşmiş. O koku, hiçbir yerde olmayan bir kokudur. Vazgeçemediğim budur." ...

"İnsanlar hayatımın en büyük serveti. Bütün gezdiğim yerdeki insanlara hep sevgiyle baktım, onlardan da sevgi gördüm. Kimseye kızamadım, herkese hak verdim. Belki bu sevgi dağıtımı beni çok mutlu ediyor. Bu sevgiyle belki bana hayat verdiler, nefes aldırdılar. Her zaman gülüyorum, gülümsüyorum. N'apayım..."