Anı Köşesi   

 Evrimin Çocuğu: İnsan

Bilirsiniz, bir çocuk nasıl doğar, nasıl büyür. İşte bizim öykümüz de insanlığın doğuşunu ve büyümesini konu edinecektir. 

Anne karnında bir çocuğun suskunluğu dokuz ay sürer. Peki, neresidir insanlığın anne karnı? İnsanoğlu nerede ve nasıl geçirdi bu dokuz ayı ve çocukluğu nasıl geçti insanlığın? Bir gün erişkin bir insan olabildi mi insanoğlu?

İlk insanlar beş milyon yıl önce orta Afrika'da ortaya çıktılar. Evet, bir spermin ortaya çıkışı gibi ilk insan da 5 milyon yıl önce ortaya çıktı. Ve bir süre sonra anne rahmine girecekti: Mağaraya.

1 milyon yıl önce buzul çağı başladığında insanoğlu anne rahmine, yani mağaraya girdi ve dokuz aylık süreç de böylece başlamış oldu. Bir çocuk için dokuz ay sürecek olan bu süreç, gerçekte bir milyon yıla yakın bir süre idi.

Mağara sıcaktı anne karnı gibi. Bir bebeğin organlarının gelişmesi gibi insanlığın da bedeni değişiyor ve gelişiyordu. Beyin büyüyor, çene küçülüyor, kıllar azalıyor, eller biçim alıyordu.

Dokuz ay dolmuş ve doğum anı yaklaşmıştı. Günümüzden 40.000 yıl önce doğum sancıları başladı insanoğlunun. İnsanlık doğmak üzereydi ve mağaraya giren sperm (maymunsu insan) çocuk olarak (insan) dünyaya gelmişti. Buzullar erimiş ve her yeri yemyeşil ağaçlar ve otlar kaplamıştı. 

Çocuk bir süre sonra emeklemeye başladı. Neolitik devirde toprakla oynamaya ve daha sonra topraktan evler yapmaya başladı bu çocuk. Biraz daha büyüdüğünde artık elinde demir, bakır gibi oyuncaklar vardı. Ama çocuk henüz çok küçüktü. 

Daha sonraları çocuk yürümeye ve konuşmaya başladı. Yazı yazar hale geldi.. Yazı ile tarih de başlamış oldu. Çocuk 4–5 yaşlarındaydı henüz ve insanlık için yıl MÖ 4000 dolaylarındaydı. 

Yazı bulunmuştu ve tarih devirleri çocuğun birçok eylemini kayda geçirecekti. Yıllar geçtikçe çocuk kendine sorular sormaya başladı: Ben kimim? İlkçağın sonlarına doğru çocuk bu soruları kendine sorarken, çocuk birden korkuya kapıldı. Yıldızlara baktı ve uzun uzun düş kurdu. Yanıtlayamadığı sorulara düşler kurarak yanıt verirken, kafasında kendince bir din yarattı. 

Çocuk artık 10 yaşına yaklaşmıştı ve tarihler ilerliyordu ve çocuk ergenlik dönemine girmekteydi ve büyük değişimlere gebeydi ve çocuk 12 yaşına geldiğinde ortaçağ bitmek üzereydi. Artık istediği gibi koşup gezebiliyor ve çevresini eskisinden daha çok tanıyordu. Arkadaşlar edinmişti ama henüz birçok soruya yanıt bulamamıştı. 

İnsanlık bugün henüz 14–15 yaşlarında bir çocuktur. Ergenliği süresince büyük değişimler yaşayacak ve kurduğu düşlerden kurtulup düşünce üretmesi yüzyılları bulabilecektir. Belki 100 bin belki de daha çok süre gerekecektir insanlığın erişkinliğine ulaşması için. Ama bu bir gün gerçekleşecektir. 

Şimdilik kendiyle barışık olmayan, sinirli, paylaşımı sevmeyen, başkalarının acı çekmesinden haz alan bu çocuk büyüdükçe insancıl yönünü gösteriyor gibi.. Sevmeyi yeni yeni öğreniyor. Bir ıslık çalıyor eşitliğe, sonra küser gibi yapıyor. Ama yine de bu çocuk çok tatlı bir çocuk ve ben onu çok seviyorum.. Bir gülüşüne canımı verebilirim. Yeter ki bir gün kendisini kandırmasın ve kendisini çok sevsin. 

İnsanlığın bu yaşında yazabileceklerimiz bununla sınırlı. Bundan sonra insanlığın tarihini gelecek yüzyıllar yazacaktır. Bugün 14-15 yaşında bir çocuk kendisini ancak böyle anlatabiliyor. Büyüdüğünde her şeyi daha iyi anlatacaktır insanoğlu.   

Cem İşmen'e teşekkürlerimizle,

Denizce

17.05.2008