|
Başlık sizi şaşırtmış olabilir. “Biz bir tane kutup
yıldızımız olduğunu sanıyorduk!” diyenleriniz olabilir. Aslında
doğru. Kutupyıldızı ya da Polaris olarak adlandırılan yıldız
günümüzde kuzey gök kutbuna çok yakın bir konumda bulunuyor ve onu
kutup yıldızı olarak kabul ediyoruz. Ama bu durum geçici. Bizler
astronomik ölçekte kısa yaşamlarımızda bunu göremeyeceğiz ama
geçmişte olduğu gibi, gelecekte de kuzey gök kutbuna daha yakın
başka yıldızlar olacak.
Bunun nedeni, Dünya’nın yapmakta olduğu yalpa hareketi. Bunu,
bir topacın yaptığı yalpa hareketine benzetebiliriz. Topaç kendi
çevresinde hızla dönerken, aynı zamanda yavaş bir yalpa yapar.
Gezegenimizin bu hareketi neden yaptığı konusunda birtakım
varsayımlar var. Ekseninin Güneş çevresinde dolandığı yörünge
düzlemine göre eğik olması, Güneş ve Ay’ın kütleçekim etkileri ve
okyanuslardaki suyun etkilerinin bir araya gelmesiyle, gezegenimizin
tıpkı bir topaç gibi yalpalamasına neden olduğu düşünülüyor.

Yukarıdaki harita yardımıyla geleceğin kutup yıldızlarını
gökyüzünde bulmayı deneyebilirsiniz. Sadece birkaç parlak yıldız
dışında diğer yıldızların Kutupyıldızı’nın (Polaris’in) yerini pek
de tutamayacağı açık. Yani, gelecekte kuzeyi bulmak bugünkü kadar
kolay olmayacak.
Dünya’nın bir yalpa hareketini tamamlaması yaklaşık 26.000
yıl sürüyor. Bu süre içinde, gezegenimizin ekseninin doğrultusu,
yani gök kutbu da yer değiştiriyor.
Kutupyıldızı, aslında birkaç yüz yıl önce kuzey gök kutup
noktasına bundan daha uzaktı. O zamanlar, çok da duyarlı yön
belirlemeye gereksinim olmadığı için bu durum sorun olmuyordu.
Magellan, 1519’da Dünya’nın çevresini dolanmak üzere yola çıktığında
Kutupyıldızı kuzey kutup noktasından yaklaşık 3,5 derece (üç
parmağınızı birleştirip kolunuzu uzattığınızda bu üç parmağınızın
genişliği, ya da Ay’ın görünür çapının 3,5 katı kadar) uzaktaydı.
Günümüzde bu uzaklık Ay’ın görünür çapından (yarım derece) biraz
fazla.
Kutupyıldızı 2100 yılında Dünya’nın dönme eksenine en yakın
konuma geldiğinde, kuzey gök kutup noktasından yaklaşık Ay’ın
görünür çapı kadar uzak olacak. Bundan sonra giderek bu noktadan
uzaklaşacak; ta ki 13.000 yıl sonrasına kadar. Bundan sonra, giderek
kuzey kutup noktasına yaklaşmaya başlayacak ve gökyüzünde çizdiği
çemberi 26.000 yıl sonra tamamlayarak yeniden kuzey yıldızı olacak.
Bu süre boyunca, kuzey gök kutbuna bu kadar yakın konuma
gelecek benzer parlaklıkta bir yıldız yok. Bundan yaklaşık 200 yıl
sonra Kral’ın yıldızlarından biri olan g Kral kuzey yıldızı olacak.
Yıllardan 7500 civarında, Kral’ın en parlak yıldızı olan Alderamin,
bu sırada gökyüzüne bakanlara kuzeyi gösterecek. Bu yıldızın
parlaklığı Kutupyıldızı’nınkine yakın. Bundan sonra uzunca bir süre,
g Kuğu kuzey gök kutbu noktasına yaklaşana kadar, yani 11.500 yılına
kadar belirgin bir kuzey yıldızı olmayacak.
Gökyüzünün en parlak yıldızlarından biri olan Vega,
günümüzden 12.000 yıl sonra yaşayanlara kuzeyi gösterecek. Vega’dan
sonra çok uzun bir süre boyunca dikkati çekecek kadar parlak bir
yıldız Kutupyıldızı’nın yerini dolduramayacak. 23.000 civarında
Ejderha’nın yıldızlarından biri olan Tuban ve onun ardından da
günümüzden yaklaşık 25.900 yıl sonra Kutupyıldızı yeniden kuzeyi
gösterecek ve bu döngü yeniden başlamış olacak. Elbette, yıldızların
görünür konumlarında belirgin değişimler olmadığı sürece.
Kaynakça:
Bilim ve Teknik Dergisi
Ekim 2009
Alp Akoğlu'na
teşekkürlerimizle
Denizce

16.10.2009
|