|
Sezar Atmaca'ya
teşekkürlerimizle
Tania Aebi:
Kitabı arkadaşı Bernadette Brennan ile birlikte yazan Tania
Aebi, dünya turu yaparken tanıştığı ve neredeyse seyahatin
yarısı boyunca çok yardımını gördüğü Olivier ile evlendi.
Yolculuğu başta ABD olmak üzere dünyada büyük yankı yaptı.
Kitabı birçok dile çevrildi. Halen Brooklyn'de Oliver'le
yaşıyor.
Bernadette Brennan:
Nevvport'ta yaşayan Brennan, Cruising World dergisinde editörlük
yapıyor.
Daha önce tek başına tekne kullanmamış, hatta iki sene öncesine
kadar yelkenli bir tekneye binmemiş olan Tania Aebi, babasının,
ya üniversite ya tek başına "bir yelkenli ile dünya turu"
önerisi üzerine, dünya turunu seçer. Tania'nın mavi bilinmeze
açılmadan önce yelkencilikte ustalaşması için zamanı yoktur,
bekleyemez artık. Birkaç kitap okuyup, navigasyon kursu alarak
teknesini babasıyla birlikte yolculuğa hazırlar. Her şeyi zor
tarafından, elleri nasırlaşarak denizde yaşarken öğrenir. Otuz
ayda kat ettiği 27.000 mil boyunca sayısız fırtına ve tehlike
atlatır. Bunlardan birinde Akdeniz'de bir yük gemisi
başıstralyasını koparır. Karmakarışık bir aile hayatı ve
çocukluğu olan Tania "Varuna beni 18 yaşımda New York
Limanı'ndan çıkarana dek hayatım çılgın olaylar karmaşasından
ibaretti" diye yazar. Babasının düşlerindeki yolculuğa çıkmış
olsa da, yolculuk sırasında kendi düşlerini yaratmayı başarır
Tania Aebi.
Öndeyiş
Eve hâlâ 880
mil var
23 Ekim 1987,
yeni bir şafak -Atlas Okyanusu'nun kuzeyinde, tek başıma
izlediğim otuz yedincisi. Etrafımda kabaran dalgalar akan bir
dağı andırıyor ve gerçekten korkuyorum. Güneydoğudan kuzeydoğuya
dönen rüzgâr ve dalgalar dünden beri giderek artıyordu. Varuna
gece boyunca sayısız kere direği denize değecek kadar yalpaya
düşmüş ve ne uyuyabilmiş ne de bir lokma yemek yiyebilmiştim,
tek düşünebildiğim hayatta kalabilmekti. Şimdiyse gördüğüm en
büyük dalgalarla -8 ya da 9 metre kadar- boğuşuyordum. Neredeyse
kış gelmişti ve şansımı zorlamıştım. Hava daha da sertleşecekti.
"Dalgalar
Varuna 'nın kıçında beyaz köpükler saçarak patlıyor ve havuzluğa
doluyordu. Kamarada sabitlenmemiş ne varsa raflardan yerlere
saçılmıştı. Tabaklar, çanaklar, kavanozlar ve aletler dolapların
içinde takırdıyordu. Yatağıma gömülmüş, yere düşmemek için
ayağımı karşıdaki evyeye uzatmıştım. Eve varmaya hâlâ 880 mil
vardı. Özgürlük Abidesi'ni görebilmeyi istiyordum. Sıcak bir
banyo ve doğru dürüst bir yemek istiyordum. Ailemi görmek
istiyordum... "
Sonsöz
9 Mart 1989
Eve, South
Street Seaport'a döndüğüm 6 Kasım 1987 gününden bu yana
neredeyse bir yıl geçti. Güney Pasifik'te 80 millik yolculuk
sırasında Varuna'ya bir arkadaşımı aldığım için dünya rekorunu
kıramadım. Her neyse. Spot ışıkları altındaki o ilk anı,
kameraların, gazetecilerin, röportajların, televizyona
çıkmaların ilk bombardımanını atlattım. İki ay sonra Olivier'le
daha sakin bir yere gitmek için New York'tan ayrıldık. Rhode
Island, New Port'ta bir apartmanın alt katına taşındık.
Yazılarımı yazabileceğim bir yerdi. 1988 Mayısı'nda evlendik.
Tarzoon bizimle, hayatta ve iyi, New Yorklu, benekli kız
arkadaşı Suki'yle beraber.
Babam yine
kendi başına dolaşıyor, bu kez Afrika Sahra'sında, Timbuktu'nun
200 mil kuzeyinde, bir çöl köyünde yaşayan bir avuç insana tarım
öğretmeye çalışıyor. Döndüğümde bana Alaska'da Nome'a kızak ve
köpeklerle yapılacak Iditarod Trail yarışına katılmamı önerdi.
Kabul etmedim.
Yolculuğumdan
gerçek anlamda ayrılmam 1988 yazında oldu. Boş bilgisayar
ekranını kelimelerle doldurmaya çalıştığım günlerde, Varuna'yı
yeni sahibine satarak babama olan borçlarımı ödedim. Varuna yeni
hayatını Chesapeake Körfezi'nde sürdürecek. Son yolculuğumuzda
Varuna Tony, Nina, Jade, Olivier ve beni Narragansett
Körfezi'ne, Brenton Resifi'ne götürdü, orada annemin son
dileğini yerine getirerek küllerini okyanusa bıraktık.
Hayatı adım
adım yaşamaya inandığımız için, Olivier ve benim gelecek
planlarımız her şeye açık. Her ikimizin enerjisi birleşince
-Olivier'in teknelerle ilgili, nakil, tamir, yapım, öğretme
işleri ve benim yazılarım- denizlere dönmenin bir yolunu
bulacağımızı umuyoruz. Belki bir gün çok sevdiğimiz farklı bir
dünyada büyüyecek çocuklarımız olur. Charter yapmak isteyen
Olivier, 60 feetlik (18 metre) bir tekne istiyor, bense 36
feetlik (~11 metre). Arasını bulmaya çalışacağız. Sonunda her
zaman olduğu gibi, olacak olan olur.
Not: Şimdi 56
kilo geliyorum ve birkaç kilo vermeye çalışıyorum.
|
